Παρασκευή 8 Ιουλίου 2011
Τετάρτη 6 Ιουλίου 2011
Δυστυχώς, πτωχεύουμε! - Γερμανική πρόταση αποδοχής χρεοκοπίας.
Πλήρες αδιέξοδο καταγράφεται την παρούσα στιγμή σε ότι αφορά σε ότι αφορά την διαχείριση της ελληνικής κρίσης, καθώς όλα τα σχέδια που έχουν παρουσιαστεί, τόσο το γαλλικό, όσο και τα γερμανικά (πριν λίγο η Α.Μέρκελ μίλησε και για δεύτερο σχέδιο) θεωρούνται από τους οίκους αξιολόγησης ως "πιστωτικό γεγονός" δηλαδή πτώχευση της χώρας Και το χειρότερο όλων έίναι ότι η Γερμανία δείχνει να.... αποδέχεται το μοιραίο!
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) "νίπτει τα χείρας της" και δηλώνει ότι "Αν τρεις οίκοι αξιολόγησης πιστοποιήσουν πτώχευση είμαστε υποχρεωμένοι να θεωρήσουμε όττι υπάρχει πτώχευση" και κατ'αυτό τον τρόπο το πρόβλημα έχει δύο μορφές: Ο ένας είναι η εύρεση λύσης και ο δεύτερος είναι η λύση να μην θεωρηθεί πιστωτικό γεγονός.
Όπου οι αμερικανικοί οίκοι - μέχρι στιγμής τουλάχιστον - οποοιαδήποτε λύση προτείνεται, είτε επιμήκυνση, είτε επαναγορά, είτε κουπόνια, είτε swap τα θεωρούν "πιστωτικό γεγονός" και απειλούν ότι θα κηρύξουν σε κατάσταση πτώχευσης την Ελλάδα. Εξ ου και η χθεσινή αντίδραση της Α.Μέρκελ κατά των οίκων αξιολόγησης, αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια...
Οι αμερικανικοί οίκοι έχουν "δέσει χειροπόδαρα" την Ελλάδα, έχοντας και αυτοί φυσικά κάποιο δίκαιο: Σύμφωνα με τα διεθνή λογιστικά πρότυπα χρέος που δεν πληρώνεται στην ώρα του θεωρείται ληξιπρόθεσμο. Σε περίπτωση που δεν προχωρήσουν σε χαρακτηρισμό του ως "πιστωτικό γεγονός" απειλούνται με αγωγές εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων από αυτούς που έχουν στοιχηματίσει στην ελληνική χρεοκοπία. Μιλάμε δηλαδή για μια πραγματικά αδιέξοδη κατάστση.
Πριν από λίγο "λάδι στη φωτιά" έριξε η πρόταση της Γερμανίας η οποία σύμφωνα με πληροφορίες του Bloomberg, φέρεται έτοιμη να επαναφέρει μία παλαιότερη πρόταση που προβλέπει την εθελοντική ανταλλαγή του υφιστάμενου ελληνικού χρέους έναντι ομολόγων με μεγαλύτερη διάρκεια.
Είναι βέβαιο πως η συγκεκριμένη διαδικασία μετακύλισης χρέους (swap) θα εκληφθεί ως “πιστωτικό γεγονός” από τους οίκους αξιολόγησης, πλην όμως με δεδομένο ότι η εναλλακτική λύση (γαλλική πρόταση) δείχνει να “κολλάει” και πάντως και αυτή έχει μπει στο στόχαστρο των οίκων και πιθανότατα θα αξιολογηθεί ούτως ή άλλως ως “επιλεκτική χρεοκοπία”- τουλάχιστον – οι ιθύνοντες της γερμανικής κυβέρνησης εκτιμούν πως μια πιο “δραστική” λύση θα έχει μεν παραπλήσιες συνέπειες (θα δημιουργούσε rating event) αλλά περιορισμένης έκτασης και πάντως πολύ μικρού χρονικού διαστήματος.
Δηλαδή η Γερμανία έχει αποδεχθεί ότι οποιαδήποτε λύση θα χαρακτηριστεί ως "πιστωτικό γεγονός", δηλαδή πτώχευση της Ελλάδας από τους αμερικανικούς οίκους, αλλά θεωρεί ότι η λύση του swap θα έχει τελικά τις μικρότερες επιπτώσεις για την Ελλάδα και την ευρωζώνη, η οποία πάντως θε μετράει την πρώτη της χρεοκοπία.
Είναι συγκλονιστικό το γεγονός, βέβαια, ότι πλέον η Γερμανία αποδέχεται ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από την ελεγχόμενη πτώχευση της χώρας...
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) "νίπτει τα χείρας της" και δηλώνει ότι "Αν τρεις οίκοι αξιολόγησης πιστοποιήσουν πτώχευση είμαστε υποχρεωμένοι να θεωρήσουμε όττι υπάρχει πτώχευση" και κατ'αυτό τον τρόπο το πρόβλημα έχει δύο μορφές: Ο ένας είναι η εύρεση λύσης και ο δεύτερος είναι η λύση να μην θεωρηθεί πιστωτικό γεγονός.
Όπου οι αμερικανικοί οίκοι - μέχρι στιγμής τουλάχιστον - οποοιαδήποτε λύση προτείνεται, είτε επιμήκυνση, είτε επαναγορά, είτε κουπόνια, είτε swap τα θεωρούν "πιστωτικό γεγονός" και απειλούν ότι θα κηρύξουν σε κατάσταση πτώχευσης την Ελλάδα. Εξ ου και η χθεσινή αντίδραση της Α.Μέρκελ κατά των οίκων αξιολόγησης, αλλά τέτοια ώρα τέτοια λόγια...
Οι αμερικανικοί οίκοι έχουν "δέσει χειροπόδαρα" την Ελλάδα, έχοντας και αυτοί φυσικά κάποιο δίκαιο: Σύμφωνα με τα διεθνή λογιστικά πρότυπα χρέος που δεν πληρώνεται στην ώρα του θεωρείται ληξιπρόθεσμο. Σε περίπτωση που δεν προχωρήσουν σε χαρακτηρισμό του ως "πιστωτικό γεγονός" απειλούνται με αγωγές εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων από αυτούς που έχουν στοιχηματίσει στην ελληνική χρεοκοπία. Μιλάμε δηλαδή για μια πραγματικά αδιέξοδη κατάστση.
Πριν από λίγο "λάδι στη φωτιά" έριξε η πρόταση της Γερμανίας η οποία σύμφωνα με πληροφορίες του Bloomberg, φέρεται έτοιμη να επαναφέρει μία παλαιότερη πρόταση που προβλέπει την εθελοντική ανταλλαγή του υφιστάμενου ελληνικού χρέους έναντι ομολόγων με μεγαλύτερη διάρκεια.
Είναι βέβαιο πως η συγκεκριμένη διαδικασία μετακύλισης χρέους (swap) θα εκληφθεί ως “πιστωτικό γεγονός” από τους οίκους αξιολόγησης, πλην όμως με δεδομένο ότι η εναλλακτική λύση (γαλλική πρόταση) δείχνει να “κολλάει” και πάντως και αυτή έχει μπει στο στόχαστρο των οίκων και πιθανότατα θα αξιολογηθεί ούτως ή άλλως ως “επιλεκτική χρεοκοπία”- τουλάχιστον – οι ιθύνοντες της γερμανικής κυβέρνησης εκτιμούν πως μια πιο “δραστική” λύση θα έχει μεν παραπλήσιες συνέπειες (θα δημιουργούσε rating event) αλλά περιορισμένης έκτασης και πάντως πολύ μικρού χρονικού διαστήματος.
Δηλαδή η Γερμανία έχει αποδεχθεί ότι οποιαδήποτε λύση θα χαρακτηριστεί ως "πιστωτικό γεγονός", δηλαδή πτώχευση της Ελλάδας από τους αμερικανικούς οίκους, αλλά θεωρεί ότι η λύση του swap θα έχει τελικά τις μικρότερες επιπτώσεις για την Ελλάδα και την ευρωζώνη, η οποία πάντως θε μετράει την πρώτη της χρεοκοπία.
Είναι συγκλονιστικό το γεγονός, βέβαια, ότι πλέον η Γερμανία αποδέχεται ότι δεν υπάρχει άλλη λύση από την ελεγχόμενη πτώχευση της χώρας...
Φάκελος για Σημίτη στο Δημοσίας Τάξης !
Την ύπαρξη φακέλου που υπήρχε στο υπουργείο Δημοσίας Τάξης επί κυβερνήσεων ΠαΣοΚ για τον πρώην Πρωθυπουργό κ. Κ. Σημίτη, αποκαλύπτει ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων της Ν.Δ. κ. Ι. Κεφαλογιάννης στο αυτοβιογραφικό βιβλίο του με τίτλο «Το χρονικό μιας πορείας -Πενήντα χρόνια αγώνων», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη.
Στο βιβλίο του, ο κ. Κεφαλογιάννης, εξιστορεί περιστατικά από τον περίπου μισό αιώνα κοινοβουλευτικής και πολιτικής δραστηριότητας και κάνει αποκαλύψεις που θα προκαλέσουν αίσθηση, ποικίλες συζητήσεις και αντιδράσεις.
Αναφέρεται στο κατ' αυτόν διαχρονικό και οικουμενικό σκάνδαλο της Siemens, στους Ανδρέα Παπανδρέου και Κωνσταντίνο Καραμανλή, αλλά και στους κκ. Κ. Μητσοτάκη και Κ. Καραμανλή, ενώ επιρρίπτει διακομματικές ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση της οικονομίας, στοχεύοντας και κατά των κυβερνήσεων της Ν.Δ. την περίοδο 2004-2009.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί στον αναγνώστη η αναφορά του στην πρώτη ημέρα που ανέλαβε το υπουργείο Δημοσίας Τάξεως, επί συγκυβέρνησης ΝΔ-Συνασπισμού με πρωθυπουργό τον Τζαννή Τζαννετάκη, αφού επισημαίνει ότι βρήκε συσκευή που μαγνητοφωνούσαν τις συνομιλίες των επισκεπτών, αλλά και φακέλους για τους ηγέτες της Αριστεράς, αλλά και τον κ. Σημίτη.
«Όταν μπήκα στο γραφείο του υπουργού και κάθισα στην καρέκλα, ασυναίσθητα άνοιξα το αριστερό συρτάρι του γραφείου, όπου με κατάπληξη είδα να υπάρχει πλήρης μικροφωνική εγκατάσταση, ενώ κάτω από το συρτάρι υπήρχε ένα κουμπί, που το ενεργοποιούσες με το αριστερό σου χέρι, και μπορούσες έτσι να μαγνητοφωνήσεις τη συνομιλία σου με οποιονδήποτε επισκέπτη» υποστηρίζει ο κ. Κεφαλογιάννης και συνεχίζει:
«Τέτοιο εύρημα σε δημοκρατική κυβέρνηση ήταν αδιανόητο, ήταν όμως πραγματικότητα. Σε ένα διπλανό δωμάτιο, που χρησιμοποιούσε μόνο ο υπουργός για ξεκούραση, υπήρχε μια μικρή ντουλάπα (φωριαμός) όπου, ανοίγοντας το πρώτο συρτάρι, βγήκα έντεκα φακέλους οι οποίοι αφορούσαν κυρίως τους ηγέτες της Αριστεράς, αλλά περιέργως, ένας απ' αυτούς αφορούσε τον Κώστα Σημίτη!».
Στη συνέχεια ο κ. Κεφαλογιάννης, σημειώνει ότι υπάρχουν μάλιστα ως ιστορικό ντοκουμέντο τα πρακτικά της Βουλής της συζήτησης που προκλήθηκε από επερώτηση την οποία έκαναν τότε ενάντια στην κυβέρνηση όλοι οι διατελέσαντες υπουργοί Δημόσιας Τάξης του ΠαΣοΚ και αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Στην επερώτηση αυτή απάντησαν εκ μέρους της κυβέρνησης, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης (Κεφαλογιάννης), ο υπουργός Εσωτερικών (Ν. Κωνσταντόπουλος) και ο υπουργός Δικαιοσύνης (Φ. Κουβέλης), καταθέτοντας όλα τα στοιχεία που είχαμε στη διάθεσή μας και τα οποία αποδείκνυαν ατράνταχτα (και μπορεί κανείς να τα βρει στα πρακτικά της Βουλής) την παρακολούθηση της πολιτικής δραστηριότητας των κομμάτων της αντιπολίτευσης κατά την περίοδο διακυβέρνησης του ΠαΣοΚ».
Η «χρεοκοπία» της χώρας το… 1990
Ο κ. Κεφαλογιάννης αναφέρεται στην οικουμενική κυβέρνηση υπό τον Ξενοφώντα Ζολώτα και σημείωσε ότι το κράτος δεν είχε να πληρώσει τους μισθούς και το δώρο των δημοσίων υπαλλήλων για τα Χριστούγεννα. «Είχε, δηλαδή, χρεοκοπήσει η χώρα, οπότε σύσσωμο το υπουργικό συμβούλιο παρακάλεσε τον πρωθυπουργό Ξενοφώντα Ζολώτα να φροντίσει να δανειστεί η χώρα χρήματα, προκειμένου να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, πράγμα που βέβαια έκανε, και σώθηκε η αξιοπιστία και το κύρος του κράτους» υπογραμμίζει.
Μάλιστα, θυμίζει τη φράση του Ανδρέα Παπανδρέου, όταν στην τρίτη πρωθυπουργική του θητεία είπε την περίφημη φράση: «η χώρα πρέπει να αφανίσει το δημόσιο χρέος ή διαφορετικά το χρέος θα αφανίσει τη χώρα».
Διαχρονική ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση
Για τον κ. Κεφαλογιάννη, η φράση του Παπανδρέου ήταν μια προφητική διαπίστωση για τα σημερινά δεδομένα της εθνικής οικονομίας και στη συνέχεια αφήνει αιχμές και για τη διακυβέρνηση του κ. Κ. Καραμανλή, με την εξής αναφορά:
«Μετά τη δήλωσή του αυτή ακολούθησαν για μια οκταετία κυβερνήσεις του ΠαΣοΚ με πρωθυπουργό τον Σημίτη, αλλά ουδέν έπραξαν. Δυστυχώς, καμία κυβέρνηση από τότε έως σήμερα δεν έκανε απολύτως τίποτε για να βελτιωθεί η κατάσταση. Και είναι, στ' αλήθεια, απαράδεκτη η μικροκομματική τακτική να αποδίδει η μια παράταξη την ευθύνη στην άλλη, αφού η αδιαφορία για το μέγα αυτό θέμα είναι διαχρονική».
Στο τέλος του βιβλίου, κρίνει σκόπιμο να αναφέρει εκ νέου τη φράση του Παπανδρέου για το χρέος, επισημαίνει πως και ο κ. Σημίτης δεν εφάρμοσε πολιτική περιορισμού του χρέους και επιρρίπτει ευθύνες και στην κυβέρνηση της Ν.Δ. το 2004-2009, υποστηρίζοντας:
«Και το ίδιο δυστυχώς έκανε και η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, που επακολούθησε, για να φθάσουμε στη σημερινή κρίση και στα σημερινά αδιέξοδα για τη χώρα και το λαό».
Καρφί στον Κ. Μητσοτάκη
Σε αρκετά σημεία του βιβλίου υπάρχουν αναφορές στον επίτιμο πρόεδρο της Ν.Δ. κ. Κ. Μητσοτάκη, πολλές εκ των οποίων είναι θετικές, αλλά υπάρχουν και ορισμένα καρφιά, ενώ θυμίζει και πως βοήθησε τον πρώην Πρωθυπουργό να κερδίσει την αρχηγία του κόμματος.
Το πρώτο είναι όταν ο κ. Κεφαλογιάννης είχε λάβει υπόσχεση να γίνει υπουργός Εσωτερικών στην πρώτη κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη το 1993, αλλά αυτός του πρότεινε το υπουργείο Δημόσιας Τάξης για να λάβει αρνητική απάντηση και να μείνει εκτός κυβερνητικού σχήματος στην πρώτη περίοδο.
«Στο μόνο βουλευτή που είχε δώσει προεκλογικά υπόσχεση ο Μητσοτάκης ότι θα περιλαμβανόταν στο κυβερνητικό σχήμα, και πιο συγκεκριμένα στο υπουργείο Εσωτερικών, ήταν η ταπεινότητά μου. Όμως, άλλα λένε πολλοί αρχηγοί όταν έχουν την ανάγκη σου και άλλα πράττουν όταν έχουν το πάνω χέρι» αναφέρει ο κ. Κεφαλογιάννης και συνεχίζει: «Έτσι, ενώ περίμενα από τον Μητσοτάκη να κληθώ και να ορκιστώ υπουργός Εσωτερικών, μου τηλεφώνησε και μου πρότεινε το υπουργείο Δημόσιας Τάξης».
Σε άλλο σημείο, αναφέρει ότι στάθηκε «πάντα δίπλα στον Κ. Μητσοτάκη, αντρίκεια, με λόγο και συνέπεια» και επισημαίνει: «Και λυπούμαι, γιατί δεν έκανε κι εκείνος το ίδιο για μένα το 1993, όταν, παρά τον αγώνα μου για να τον μεταπείσω τη Δευτέρα και την Τρίτη μετά τις εκλογές που χάσαμε, παραιτήθηκε από αρχηγός. Αναγνώρισε αργότερα την ενέργεία του αυτή, ως ένα από τα μεγαλύτερα λάθη στην πολιτική του πορεία, αλλά δυστυχώς τότε δεν με άκουσε και ακολούθησε άλλες εισηγήσεις».
«Διαχρονικό και οικουμενικό σκάνδαλο η Siemens»
Ένα κεφάλαιο αφιερώνει ο κ. Κεφαλογιάννη για το σκάνδαλο της Siemens, το οποίο το χαρακτηρίζει διαχρονικό και οικουμενικό και αναφέρεται στην προμήθεια ψηφιακής τεχνολογίας από τις εταιρείες Siemens και Intracom στον ΟΤΕ.
«Δυστυχώς για το πολιτικό σύστημα της χώρας και για τα συμφέροντα του Δημοσίου, δηλαδή του ΟΤΕ, που τότε είχε μια μόνο μετοχή, η οποία ανήκε στο κράτος, οι πολιτικοί αρχηγοί, αφού συναντήθηκαν με τον Πρωθυπουργό Ζολώτα δέχθηκαν να υπογράψει τις συμβάσεις το Δ.Σ. του ΟΤΕ, παρακάμπτοντας τη νομιμότητα που επέβαλλε την υπογραφή του αρμοδίου υπουργού, δηλ. τη δική μου» αναφέρει ο κ. Κεφαλογιάννης και υποστηρίζει ότι αυτή η απόφαση των πολιτικών αρχηγών, «υπήρξε η απαρχή της απαξίωσης της πολιτικής ζωής της χώρας και η πιο μεγάλη ασέβεια προς τους θεσμούς της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας».
Σε άλλο σημείο, αναφέρει πως είναι ίσως μοναδική περίπτωση διαπλοκής των αρχηγών των πολιτικών κομμάτων με οικονομικά συμφέροντα και από τα μεγαλύτερα πολιτικά σκάνδαλα που έγιναν στη χώρα μας.
Η παραίτηση της οικουμενικής κυβέρνησης και η Siemens
Αναφέρεται στην παραίτηση που υπέβαλλε στον Ζολώτα, μη δεχόμενος, όπως αναφέρει την απόφαση των πολιτικών αρχηγών και διευκρινίζει πως για την πράξη του δεν είχε ενημερώσει τον κ. Μητσοτάκη, τον οποίο πληροφόρησε ο τότε Πρωθυπουργός της οικουμενικής κυβέρνησης.
«Τον Μητσοτάκη δεν τον είχα ενημερώσει καθόλου. Και, όταν του τηλεφώνησε ο Πρωθυπουργός, άρχισε να με αναζητά εναγωνίως παντού. Τελικά επικοινωνήσαμε και με παρακάλεσε να συναντηθούμε στο γραφείο του στη Ρηγίλλης. Πήγα και δέχθηκα και απ' αυτόν ακόμη μεγαλύτερη πίεση να μην παραιτηθώ….» αναφέρει και συνεχίζει:
«Με παρακάλεσε τότε να του κάνω μια χάρη: να μην ανακοινώσω την απόφασή μου, γιατί ήθελε να επικαλεστεί η κυβέρνηση άλλο λόγο παραίτησης, όπως και τελικά έγινε. Γιατί, αν αποκάλυπτα την πραγματικότητα στο λαό, θα ήταν κόλαφος για το πολιτικό σύστημα η γνωστοποίηση της στυγνής παρέμβασης των πολιτικών αρχηγών στον ΟΤΕ για την προμήθεια. Έτσι, με επίσημη αιτία τη διαφωνία για τις κρίσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις, ακολούθησε η παραίτηση όλων των κοινοβουλευτικών μελών της κυβέρνησης, η οποία συμπληρώθηκε με εξωκοινοβουλευτικούς και λειτούργησε ως υπηρεσιακή για να διενεργήσει τις νέες εκλογές, που ορίστηκαν για τις 6 Απριλίου του 1990».
«Λάθος η παραπομπή Παπανδρέου»
Σε άλλο σημείο ο κ. Κεφαλογιάννης αναφέρθηκε στον ιδρυτή του ΠαΣοΚ, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Ως πρωθυπουργός της χώρας, ο Ανδρέας Παπανδρέου αναδείχθηκε σε μεγάλο λαϊκό ηγέτη, ο οποίος με τη ρητορική του δεινότητα συγκινούσε τα πλήθη που τον ακολουθούσαν πιστεύοντας τυφλά ό,τι τους έλεγε». Στη συνέχεια, αφού υπογράμμισε ότι έδειχνε μια πρωτόγνωρη ενεργητικότητα, είχε οργανωτικές αρετές και ήταν απόλυτα κυρίαρχος του κόμματός του και συμπλήρωσε: «Η αντιμετώπισή του, με πολιτικούς πάντα όρους, αποτέλεσε μεγάλο πρόβλημα για την παράταξή μας».
Μάλιστα, δεν παραλείπει να αναφερθεί στο περίφημο «Βρώμικο '89» και στην παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου, υποστηρίζοντας ότι ήταν λάθος, το οποίο, όμως, όπως διευκρινίζει, «διόρθωσε η κυβέρνηση της Ν.Δ. με την αθώωσή του». Ο ίδιος δίνει τη δική του εκδοχή για τον όρο «βρώμικο 89», σημειώνοντας ότι έτσι έπρεπε να αναφέρεται «η απαράδεκτη και ανήθικη συνεννόηση των πολιτικών αρχηγών κατά του δημοσίου συμφέροντος και προς χάριν των κομματικών ταμείων».
Καρφί στον ιδρυτή της Ν.Δ.
«Η αποχώρηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή από την ηγεσία της Ν.Δ. και μάλιστα χωρίς να χρίσει προηγουμένως κάποιον ως διάδοχό του, δημιούργησε μεγάλα προβλήματα σε μια εποχή διαρκούς ανόδου του ΠαΣοΚ, το οποίο εξοβελίζοντας στο περιθώριο τα κόμματα του Κέντρου και της Αριστεράς εμφανιζόταν πλέον ως η νέα ανερχόμενη πολιτική δύναμη στη χώρα».
ΑΡΗΣ ΡΑΒΑΝΟΣ
Στο βιβλίο του, ο κ. Κεφαλογιάννης, εξιστορεί περιστατικά από τον περίπου μισό αιώνα κοινοβουλευτικής και πολιτικής δραστηριότητας και κάνει αποκαλύψεις που θα προκαλέσουν αίσθηση, ποικίλες συζητήσεις και αντιδράσεις.
Αναφέρεται στο κατ' αυτόν διαχρονικό και οικουμενικό σκάνδαλο της Siemens, στους Ανδρέα Παπανδρέου και Κωνσταντίνο Καραμανλή, αλλά και στους κκ. Κ. Μητσοτάκη και Κ. Καραμανλή, ενώ επιρρίπτει διακομματικές ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση της οικονομίας, στοχεύοντας και κατά των κυβερνήσεων της Ν.Δ. την περίοδο 2004-2009.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί στον αναγνώστη η αναφορά του στην πρώτη ημέρα που ανέλαβε το υπουργείο Δημοσίας Τάξεως, επί συγκυβέρνησης ΝΔ-Συνασπισμού με πρωθυπουργό τον Τζαννή Τζαννετάκη, αφού επισημαίνει ότι βρήκε συσκευή που μαγνητοφωνούσαν τις συνομιλίες των επισκεπτών, αλλά και φακέλους για τους ηγέτες της Αριστεράς, αλλά και τον κ. Σημίτη.
«Όταν μπήκα στο γραφείο του υπουργού και κάθισα στην καρέκλα, ασυναίσθητα άνοιξα το αριστερό συρτάρι του γραφείου, όπου με κατάπληξη είδα να υπάρχει πλήρης μικροφωνική εγκατάσταση, ενώ κάτω από το συρτάρι υπήρχε ένα κουμπί, που το ενεργοποιούσες με το αριστερό σου χέρι, και μπορούσες έτσι να μαγνητοφωνήσεις τη συνομιλία σου με οποιονδήποτε επισκέπτη» υποστηρίζει ο κ. Κεφαλογιάννης και συνεχίζει:
«Τέτοιο εύρημα σε δημοκρατική κυβέρνηση ήταν αδιανόητο, ήταν όμως πραγματικότητα. Σε ένα διπλανό δωμάτιο, που χρησιμοποιούσε μόνο ο υπουργός για ξεκούραση, υπήρχε μια μικρή ντουλάπα (φωριαμός) όπου, ανοίγοντας το πρώτο συρτάρι, βγήκα έντεκα φακέλους οι οποίοι αφορούσαν κυρίως τους ηγέτες της Αριστεράς, αλλά περιέργως, ένας απ' αυτούς αφορούσε τον Κώστα Σημίτη!».
Στη συνέχεια ο κ. Κεφαλογιάννης, σημειώνει ότι υπάρχουν μάλιστα ως ιστορικό ντοκουμέντο τα πρακτικά της Βουλής της συζήτησης που προκλήθηκε από επερώτηση την οποία έκαναν τότε ενάντια στην κυβέρνηση όλοι οι διατελέσαντες υπουργοί Δημόσιας Τάξης του ΠαΣοΚ και αναφέρει χαρακτηριστικά:
«Στην επερώτηση αυτή απάντησαν εκ μέρους της κυβέρνησης, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης (Κεφαλογιάννης), ο υπουργός Εσωτερικών (Ν. Κωνσταντόπουλος) και ο υπουργός Δικαιοσύνης (Φ. Κουβέλης), καταθέτοντας όλα τα στοιχεία που είχαμε στη διάθεσή μας και τα οποία αποδείκνυαν ατράνταχτα (και μπορεί κανείς να τα βρει στα πρακτικά της Βουλής) την παρακολούθηση της πολιτικής δραστηριότητας των κομμάτων της αντιπολίτευσης κατά την περίοδο διακυβέρνησης του ΠαΣοΚ».
Η «χρεοκοπία» της χώρας το… 1990
Ο κ. Κεφαλογιάννης αναφέρεται στην οικουμενική κυβέρνηση υπό τον Ξενοφώντα Ζολώτα και σημείωσε ότι το κράτος δεν είχε να πληρώσει τους μισθούς και το δώρο των δημοσίων υπαλλήλων για τα Χριστούγεννα. «Είχε, δηλαδή, χρεοκοπήσει η χώρα, οπότε σύσσωμο το υπουργικό συμβούλιο παρακάλεσε τον πρωθυπουργό Ξενοφώντα Ζολώτα να φροντίσει να δανειστεί η χώρα χρήματα, προκειμένου να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, πράγμα που βέβαια έκανε, και σώθηκε η αξιοπιστία και το κύρος του κράτους» υπογραμμίζει.
Μάλιστα, θυμίζει τη φράση του Ανδρέα Παπανδρέου, όταν στην τρίτη πρωθυπουργική του θητεία είπε την περίφημη φράση: «η χώρα πρέπει να αφανίσει το δημόσιο χρέος ή διαφορετικά το χρέος θα αφανίσει τη χώρα».
Διαχρονική ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση
Για τον κ. Κεφαλογιάννη, η φράση του Παπανδρέου ήταν μια προφητική διαπίστωση για τα σημερινά δεδομένα της εθνικής οικονομίας και στη συνέχεια αφήνει αιχμές και για τη διακυβέρνηση του κ. Κ. Καραμανλή, με την εξής αναφορά:
«Μετά τη δήλωσή του αυτή ακολούθησαν για μια οκταετία κυβερνήσεις του ΠαΣοΚ με πρωθυπουργό τον Σημίτη, αλλά ουδέν έπραξαν. Δυστυχώς, καμία κυβέρνηση από τότε έως σήμερα δεν έκανε απολύτως τίποτε για να βελτιωθεί η κατάσταση. Και είναι, στ' αλήθεια, απαράδεκτη η μικροκομματική τακτική να αποδίδει η μια παράταξη την ευθύνη στην άλλη, αφού η αδιαφορία για το μέγα αυτό θέμα είναι διαχρονική».
Στο τέλος του βιβλίου, κρίνει σκόπιμο να αναφέρει εκ νέου τη φράση του Παπανδρέου για το χρέος, επισημαίνει πως και ο κ. Σημίτης δεν εφάρμοσε πολιτική περιορισμού του χρέους και επιρρίπτει ευθύνες και στην κυβέρνηση της Ν.Δ. το 2004-2009, υποστηρίζοντας:
«Και το ίδιο δυστυχώς έκανε και η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, που επακολούθησε, για να φθάσουμε στη σημερινή κρίση και στα σημερινά αδιέξοδα για τη χώρα και το λαό».
Καρφί στον Κ. Μητσοτάκη
Σε αρκετά σημεία του βιβλίου υπάρχουν αναφορές στον επίτιμο πρόεδρο της Ν.Δ. κ. Κ. Μητσοτάκη, πολλές εκ των οποίων είναι θετικές, αλλά υπάρχουν και ορισμένα καρφιά, ενώ θυμίζει και πως βοήθησε τον πρώην Πρωθυπουργό να κερδίσει την αρχηγία του κόμματος.
Το πρώτο είναι όταν ο κ. Κεφαλογιάννης είχε λάβει υπόσχεση να γίνει υπουργός Εσωτερικών στην πρώτη κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη το 1993, αλλά αυτός του πρότεινε το υπουργείο Δημόσιας Τάξης για να λάβει αρνητική απάντηση και να μείνει εκτός κυβερνητικού σχήματος στην πρώτη περίοδο.
«Στο μόνο βουλευτή που είχε δώσει προεκλογικά υπόσχεση ο Μητσοτάκης ότι θα περιλαμβανόταν στο κυβερνητικό σχήμα, και πιο συγκεκριμένα στο υπουργείο Εσωτερικών, ήταν η ταπεινότητά μου. Όμως, άλλα λένε πολλοί αρχηγοί όταν έχουν την ανάγκη σου και άλλα πράττουν όταν έχουν το πάνω χέρι» αναφέρει ο κ. Κεφαλογιάννης και συνεχίζει: «Έτσι, ενώ περίμενα από τον Μητσοτάκη να κληθώ και να ορκιστώ υπουργός Εσωτερικών, μου τηλεφώνησε και μου πρότεινε το υπουργείο Δημόσιας Τάξης».
Σε άλλο σημείο, αναφέρει ότι στάθηκε «πάντα δίπλα στον Κ. Μητσοτάκη, αντρίκεια, με λόγο και συνέπεια» και επισημαίνει: «Και λυπούμαι, γιατί δεν έκανε κι εκείνος το ίδιο για μένα το 1993, όταν, παρά τον αγώνα μου για να τον μεταπείσω τη Δευτέρα και την Τρίτη μετά τις εκλογές που χάσαμε, παραιτήθηκε από αρχηγός. Αναγνώρισε αργότερα την ενέργεία του αυτή, ως ένα από τα μεγαλύτερα λάθη στην πολιτική του πορεία, αλλά δυστυχώς τότε δεν με άκουσε και ακολούθησε άλλες εισηγήσεις».
«Διαχρονικό και οικουμενικό σκάνδαλο η Siemens»
Ένα κεφάλαιο αφιερώνει ο κ. Κεφαλογιάννη για το σκάνδαλο της Siemens, το οποίο το χαρακτηρίζει διαχρονικό και οικουμενικό και αναφέρεται στην προμήθεια ψηφιακής τεχνολογίας από τις εταιρείες Siemens και Intracom στον ΟΤΕ.
«Δυστυχώς για το πολιτικό σύστημα της χώρας και για τα συμφέροντα του Δημοσίου, δηλαδή του ΟΤΕ, που τότε είχε μια μόνο μετοχή, η οποία ανήκε στο κράτος, οι πολιτικοί αρχηγοί, αφού συναντήθηκαν με τον Πρωθυπουργό Ζολώτα δέχθηκαν να υπογράψει τις συμβάσεις το Δ.Σ. του ΟΤΕ, παρακάμπτοντας τη νομιμότητα που επέβαλλε την υπογραφή του αρμοδίου υπουργού, δηλ. τη δική μου» αναφέρει ο κ. Κεφαλογιάννης και υποστηρίζει ότι αυτή η απόφαση των πολιτικών αρχηγών, «υπήρξε η απαρχή της απαξίωσης της πολιτικής ζωής της χώρας και η πιο μεγάλη ασέβεια προς τους θεσμούς της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας».
Σε άλλο σημείο, αναφέρει πως είναι ίσως μοναδική περίπτωση διαπλοκής των αρχηγών των πολιτικών κομμάτων με οικονομικά συμφέροντα και από τα μεγαλύτερα πολιτικά σκάνδαλα που έγιναν στη χώρα μας.
Η παραίτηση της οικουμενικής κυβέρνησης και η Siemens
Αναφέρεται στην παραίτηση που υπέβαλλε στον Ζολώτα, μη δεχόμενος, όπως αναφέρει την απόφαση των πολιτικών αρχηγών και διευκρινίζει πως για την πράξη του δεν είχε ενημερώσει τον κ. Μητσοτάκη, τον οποίο πληροφόρησε ο τότε Πρωθυπουργός της οικουμενικής κυβέρνησης.
«Τον Μητσοτάκη δεν τον είχα ενημερώσει καθόλου. Και, όταν του τηλεφώνησε ο Πρωθυπουργός, άρχισε να με αναζητά εναγωνίως παντού. Τελικά επικοινωνήσαμε και με παρακάλεσε να συναντηθούμε στο γραφείο του στη Ρηγίλλης. Πήγα και δέχθηκα και απ' αυτόν ακόμη μεγαλύτερη πίεση να μην παραιτηθώ….» αναφέρει και συνεχίζει:
«Με παρακάλεσε τότε να του κάνω μια χάρη: να μην ανακοινώσω την απόφασή μου, γιατί ήθελε να επικαλεστεί η κυβέρνηση άλλο λόγο παραίτησης, όπως και τελικά έγινε. Γιατί, αν αποκάλυπτα την πραγματικότητα στο λαό, θα ήταν κόλαφος για το πολιτικό σύστημα η γνωστοποίηση της στυγνής παρέμβασης των πολιτικών αρχηγών στον ΟΤΕ για την προμήθεια. Έτσι, με επίσημη αιτία τη διαφωνία για τις κρίσεις στις Ένοπλες Δυνάμεις, ακολούθησε η παραίτηση όλων των κοινοβουλευτικών μελών της κυβέρνησης, η οποία συμπληρώθηκε με εξωκοινοβουλευτικούς και λειτούργησε ως υπηρεσιακή για να διενεργήσει τις νέες εκλογές, που ορίστηκαν για τις 6 Απριλίου του 1990».
«Λάθος η παραπομπή Παπανδρέου»
Σε άλλο σημείο ο κ. Κεφαλογιάννης αναφέρθηκε στον ιδρυτή του ΠαΣοΚ, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Ως πρωθυπουργός της χώρας, ο Ανδρέας Παπανδρέου αναδείχθηκε σε μεγάλο λαϊκό ηγέτη, ο οποίος με τη ρητορική του δεινότητα συγκινούσε τα πλήθη που τον ακολουθούσαν πιστεύοντας τυφλά ό,τι τους έλεγε». Στη συνέχεια, αφού υπογράμμισε ότι έδειχνε μια πρωτόγνωρη ενεργητικότητα, είχε οργανωτικές αρετές και ήταν απόλυτα κυρίαρχος του κόμματός του και συμπλήρωσε: «Η αντιμετώπισή του, με πολιτικούς πάντα όρους, αποτέλεσε μεγάλο πρόβλημα για την παράταξή μας».
Μάλιστα, δεν παραλείπει να αναφερθεί στο περίφημο «Βρώμικο '89» και στην παραπομπή του Ανδρέα Παπανδρέου, υποστηρίζοντας ότι ήταν λάθος, το οποίο, όμως, όπως διευκρινίζει, «διόρθωσε η κυβέρνηση της Ν.Δ. με την αθώωσή του». Ο ίδιος δίνει τη δική του εκδοχή για τον όρο «βρώμικο 89», σημειώνοντας ότι έτσι έπρεπε να αναφέρεται «η απαράδεκτη και ανήθικη συνεννόηση των πολιτικών αρχηγών κατά του δημοσίου συμφέροντος και προς χάριν των κομματικών ταμείων».
Καρφί στον ιδρυτή της Ν.Δ.
«Η αποχώρηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή από την ηγεσία της Ν.Δ. και μάλιστα χωρίς να χρίσει προηγουμένως κάποιον ως διάδοχό του, δημιούργησε μεγάλα προβλήματα σε μια εποχή διαρκούς ανόδου του ΠαΣοΚ, το οποίο εξοβελίζοντας στο περιθώριο τα κόμματα του Κέντρου και της Αριστεράς εμφανιζόταν πλέον ως η νέα ανερχόμενη πολιτική δύναμη στη χώρα».
ΑΡΗΣ ΡΑΒΑΝΟΣ
Τρίτη 5 Ιουλίου 2011
Ανακοινωθέν Μητρόπολης Πειραιά για την λέσχη Bilderberg- Μιά ενδιαφέρουσα άποψη του Μητροπολίτη Σεραφείμ Πειραιώς.
Καθώς βαθαίνει ἡ κρίση καί ἡ ὕφεση συγκλονίζει τήν χώρα μας οἱ ἐκβιασμοί τῆς Κυβέρνησης διά στόματος τοῦ Ὑπουργοῦ Οἰκονομικῶν ἀποδεικνύουν ἐναργέστατα τήν βασιμότητα τῆς γνωστῆς δήλωσης τοῦ πρ. Διευθύνοντος Συμβούλου τοῦ ΔΝΤ περί «προεκλογικῶν ὑπογείων διαδρομῶν» διά τήν οἰκονομική ὑποδούλωση καί ἐξαθλίωση τῆς χώρας μέ στοχοθεσία τήν ἀπομείωση τῶν οἰκονομικῶν της ἀξιῶν καί μεγεθῶν καί τήν ἁρπαγή τοῦ φυσικοῦ της πλούτου καί τῶν βασικῶν ὑποδομῶν της σέ ἐξευτελισμένες τιμές ἐφαρμόζοντας τήν ......
γνωστή μέθοδο τῶν ἁρπακτικῶν τοῦ διεθνιστικοῦ συστήματος.
Ναυαρχίδα ὅλου αὐτοῦ τοῦ δολίου καί αἰσχροῦ σχεδιασμοῦ εἶναι ἡ σατανοκίνητη λέσχη Μπίλντεμπεργκ, πού ἀποτελεῖ τόν πολιτικό βραχίονα τοῦ διαμονιώδους Σιωνιστικοῦ τέρατος καί ἡ ὁποία εἶναι ἡ συντονίστρια τῶν διαφόρων μασονικῶν καί ναζιστικῆς ὑφῆς ὀργανώσεων πού στοχεύουν στήν παγκόσμια ὀλιγαρχική καί τυρρανική διακυβέρνηση. Πρῶτα μέλη τῆς ναυαρχίδας ὑπῆρξαν ὁ Πολωνοεβραῖος Ρότζερ Ρέντιγκερ καί ὁ ναζιστής πρίγκηπας Μπέρνχαρντ τῆς Ὀλλανδίας, χρηματοδότες δέ ὅλος ὁ «καλός» κόσμος Σιωνιστές καί Ναζιστές Ρότζιλντ, Ροκφέλερ, Schiff, Kuhn, Loeb, Οὐόλεμπεργκ κλπ. Αὐτή ἡ ὀργάνωση ἀνέλαβε νά δημιουργήσει ὅλα τά διεθνῆ ὄργανα πού θά ὑπηρετούσαν δῆθεν τήν παγκόσμια εἰρήνη.Γιά παράδειγμα τόν Ο.Η.Ε. τοῦ ὁποίου τό κτίριο κτίστηκε σέ οἰκόπεδο τῶν Ροκφέλερ. Ὁ μακροβιότερος Γραμματέας του ἦταν ὁ διαβόητος Κούρτ Βάλτ Χάιμ, σκληρός ναζιστής μέ κατηγορίες γιά ἐγκλήματα κατά τῆς ἀνθρωπότητος. Καριέρα μεγάλη ἔκανε στόν Ὀργανισμό ὁ ἐπίσης διαβόητος Κόφι Ἀνάν, σύζυγος τῆς ἀνεψιᾶς τοῦ Οὐόλεμπεργκ, ἑνός ἀπό τούς κύριους χρηματοδότες τῆς Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.
Μέ πρόσχημα τό «ἀντικομμουνιστικό ἄλλοθι» δημιούργησαν ὅλες τίς ὀργανώσεις πού ἐλέγχουν τόν πλανήτη. Δημιούργησαν τήν Παγκόσμια Τράπεζα μέ πρῶτο Πρόεδρο τόν ἑβραῖο Εὐγένιο Μάγιερ, πατέρα τῆς Κ. Γκράχαμ, ἡ ὁποία εἶναι ἡγετικό στέλεχος τῆς Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.
Ὁ ἔλεγχος τῶν Διεθνῶν Ὀργανισμῶν ὅπως τοῦ ΟΗΕ, τῆς Παγκόσμιας Τράπεζας, τοῦ ΔΝΤ, τοῦ Διεθνοῦς Δικαστηρίου κλπ ἔδωσε τήν δυνατότητα τοῦ ἐλέγχου τῆς παγκόσμιας μεταπολεμικῆς τάξης. Μέσα ἀπό τούς διαδρόμους τοῦ σιωνισμοῦ, μέσα σέ αὐτή τήν «χρυσή μήτρα» παρήχθησαν ὅλα τά γνωστά σήμερα golden boys, ἄνθρωποι οἱ ὁποίοι ἐντασσόμενοι στό σύστημα ταξίδευαν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς στίς ὕπατες θέσεις τῶν ἡγεσιῶν τῶν Κρατῶν καί τῶν πολυεθνικῶν ἑταιριῶν. Ἔτσι ἐπιτέθηκαν σέ ὅλον τόν κόσμο ἱδρύοντας διεθνεῖς ἑνώσεις μέ σκοπό τήν ἐπιβολή παγκόσμιας διακυβέρνησης. Τά γνωστά ὀνόματα, Κίσινγκερ, Γούλφοβιτς, Όλμπράιτ, Πέρλ, Χάντιγκτον, Τσόμσκι καί ἕνας στρατός τῶν ΜΜΕ μέ ἐπικεφαλῆς ἐπιφανή στελέχη τῆς Λέσχης Μπίλντεμπεργκ, ὅπως τήν Κ. Γκράχαμ τῆς Οὐάσιγκτον Πόστ, ἔστησε ἕνα τεράστιο δίκτυο πλύσης ἐγκεφάλου, ἕνα παγκόσμιο δίκτυο παραπληροφόρησης καί μιά βιομηχανία παραγωγῆς προπαγανδιστικοῦ ὑλικοῦ. Τά περίφημα δίκτυα CBS, ABC, NBC καί CNN ἀποτελοῦν τούς ἐπικοινωνιακούς βραχίονες αὐτοῦ τοῦ συστήματος. Ὁ Σάμερ Ρέντστόουν (τό γένος Ρόθστάϊν) ἔχει τόν ἔλεγχο τοῦ CBS, στή Viacom, στό MTV (πρόεδρος ὁ Μπράϊαν Γκρέϊντεν) καί ταυτοχρόνως ἰδιοκτήτης τῆς Black Entertainment Television. Πρόεδρος τοῦ CBS εἶναι ὁ Λέσλι Μούνβς, ὁ μεγάλος ἀνηψιός τοῦ Δαβίδ Μπέν Γκουριόν. Ὁ Μίκαελ Ἄϊσνερ εἶναι ὁ κύριος ἰδιοκτήτης τῆς Disney Capitol Cities, πού κατέχει τό ABC. Ὁ Ντέϊβιντ Γουέστιν εἶναι πρόεδρος τοῦ ABC News. Ὁ Λόϋντ Μπράουν εἶναι πρόεδρος τοῦ ABC Entertainment. Ὁ Νήλ Σαπίρο εἶναι πρόεδρος τοῦ NBC News. Ὁ Τζέφρυ Ζούκερ εἶναι ἐπικεφαλῆς τοῦ NBC Entertainment μέ τόν Τζάκ Μέγιερς δεξί του χέρι. Παρ’ ὅτι ὁ Ρούμπερτ Μέρντοχ τοῦ Fox δέν εἶναι Ἑβραῖος, ὁ πρόεδρος τῆς ἑταιρείας Μέλ Καραμάζιν, ὁ Νο 2 Πήτερ Τσέρνιν καί οἱ Γκάϊλ Μπέρμαν καί Σάντυ Γκρούσοου εἶναι. Ὁ Μέρντοχ ἔχει λάβει πολλά βραβεῖα ἀπό διάφορα ἑβραϊκά ἱδρύματα. Ὁ Τζέϊμι Κέλνερ εἶναι πρόεδρος τῆς Turner Broadcasting. Ὁ Γουόλτερ Άϊζάκσον εἶναι διευθυντής εἰδήσεων στό CNN, ὅπου βρίσκονται ἐπίσης οἱ Γούλφ Μπλίτζερ, Λάρυ Κίγκ, Πάουλα Ζάν καί ἡ κόρη τοῦ Τέντ Κόππελ, Ἀντρέα. Ὁ Τζόρνταν Λεβίν εἶναι πρόεδρος τῆς Warner Entertainment. Ὁ Χάουαρντ Στίγκερ τῆς Sony Corp. of America. Ὁ Ρόμπερτ Σίλερμαν εἶναι ἱδρυτής τῆς Clear Channel Communications. Ὁ Ἰβάν Σέϊντενμπεργκ εἶναι πρόεδρος τῆς Verizon Communications. Ὁ Τέντυ Σέμελ (πρώην συμπρόεδρος στή Warner) στή Yahoo. Ὁ Μπάρυ Ντίλερ, πρώην ἰδιοκτήτης τῆς Universal Entertainmet, εἶναι πρόεδρος τῆς USA Interactive. Ὁ Τζόελ Κλάϊν, πρόεδρος τῶν ἐπιχειρήσεων Bertelsmann στήνἈμερική (τό μεγαλύτερο ἐκδοτικό συγκρότημα τοῦ κόσμου).
Τά ἀνάλογα ἀφοροῦν καί τά μεγάλα ἔντυπα τῶν Η.Π.Α. Ὁ Μόρτ Ζούκερμαν, ἐπικεφαλῆς τοῦ συμβουλίου προέδρων τῶν Μειζόνων Ἑβραϊκῶν Ὀργανισμῶν τῶν ΗΠΑ εἶναι ἰδιοκτήτης τῶν US News, World Report, NY Daily News,. Ὁ Ἄρθουρ Σούλτσμπεργκερ Τζ. ἐκδίδει τούς New York Times, τήν Boston Globe, κ.ἄ. Ὁ Μάρτυ Πέρετζ τήν New Republic καί ὁ Γουίλιαν Κρίστολ τήν Weekly Standard. Ὁ Ντόναλντ Γκράχαμ Τζ. εἶναι πρόεδρος στό Newsweek καί στήν Washington Post. Ὁ Μάϊκλ Λεντίν τοῦ σκανδάλου Ἰράν-Κόντρας, ἐκδίδει τό National Review. Ὁ Ρόν Ρόζενταλ καί ὁ Φίλ Μπρονστάϊν διευθύνουν τήν SF Chronicle. Ὁ Ντέιβιντ Σνάϊντερμαν κατέχει τήν Village Vioce καί ἄλλα ἑβδομαδιαῖα «ἐναλλακτικά» ἔντυπα. Στό Χόλλυγουντ, πού ἀπό ἑβραίους πῆρε τή σημερινή μορφή του ὡς «πλυντήριο», δεσπόζουν ὁ Στῆβεν Σπήλμπεργκ, ὁ Ντέϊβιντ Γκέφεν καί ὁ Τζέφρυ Κράντζμπεργκ τῆς Dreamworks, ὁ Ἄϊσνερ τῆς Disney, ὁ Ἄμυ Πασκάλ πρόεδρος τῆς Columbia καί πολλοί ἄλλοι.
Ἐρευνώντας τούς διευθύνοντες συμβούλους ὅλων αὐτῶν τῶν μηχανισμῶν καί τοῦ παγκόσμιου μηχανισμοῦ παραγωγῆς καί διασποράς προπαγάνδας τῆς νέας τάξης, βλέπομε πώς ἔστησαν ἕνα παγκόσμιο μηχανισμό ὁ ὁποῖος ἀποφασίζει ποιός θά γίνει διάσημος, ποιός θά ἀναλάβει τήν ἡγεσία ἑνός λαοῦ ἤ μιᾶς πολυεθνικῆς ἑταιρείας καί ποιοί θά γίνουν image mekers τῆς ἐλεγχόμενης παραπληροφόρησης τοῦ ἔντυπου καί ἡλεκτρονικοῦ τύπου σέ ὅλη τή γῆ. Γνωστά τά ὀνόματα τοῦ Χάϊμ Σαμπάν, τοῦ Ρ. Μέρντοχ, τοῦ Ρ. Λώντερ, τοῦ Κόνραντ Μπλάκ, τοῦ Ντέ Μπενεντέτι. Μέ ἐπικεφαλῆς τήν Ὀμοσπονδιακή Τράπεζα τῶν ΗΠΑ ὑπό τόν σιωνιστή Γκρίνπαν καί μέ ἐκτελεστικά ὄργανα τήν Παγκόσμια Τράπεζα μέ ἐπικεφαλής τό σιωνιστή Γούλφενσον καί τήν Κεντρική Εὐρωπαϊκή Τράπεζα μέ ἐπικεφαλῆς τόν σιωνιστή Τρισέ καί τήν περίφημη Ντόϊτσε Μπάνκ τῆς κας Μέρκελ μέ ἐπικεφαλῆς τόν σιωνιστή Ἄκερμαν ἔχουν ἰσοπεδωθεῖ τά πάντα.
Τήν ἐπίθεση ξεκίνησε ἡ Ὀμοσπονδιακή Τράπεζα τῶν ΗΠΑ, (ὁμήρου τοῦ σιωνιστικοῦ τέρατος), μέ στόχο τό σύνολο τῶν κρατῶν τῆς γῆς καί μέ κεφάλαια, αὐτά τῆς Λέσχης Μπίλντεμνπεργ. Μέ τήν μείωση τῶν ἐπιτοκίων στόχος τους ἔγινε νά «πλημμυρίσουν» τήν Δύση μέ φθηνό χρῆμα, ὥστε νά καταστρέψουν τό βιομηχανικό της κεφάλαιο. Γιγαντώθηκαν ἀφύσικα μέ τόν «ἀέρα» τῶν στεγαστικῶν δανείων στίς ΗΠΑ καί μετά βγῆκαν στόν πλανήτη νά σαρώσουν τά πάντα. Ἔριξαν χρῆμα στήν ἀγορά μέ τρόπο πού νά καταστρέφει τό κεφάλαιο. Χρηματοδότησαν τό ἐμπόριο καί αὐτό ἐξουθένωσε τήν παραγωγή. Ντοϊτσε Μπάνκ, Γκόλντμαν Σάξ καί ἄλλος ὑπό τίς εὐλογίες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Τράπεζας σάρωσαν τά πάντα. Ὁ «βομβαρδισμός» τῆς Εὐρώπης ἦταν πλήρης καί ἰσοπεδωτικός. Μέσα σέ ἐλάχιστα χρόνια τό σύνολο τῆς παραγωγῆς τῆς Δύσης μεταφέρθηκε στήν Κίνα, ἡ Δύση ἔμεινε παντελῶς ἄνεργη.
Ἡ αὐτοκρατορία τῆς Μπίλντεμπεργκ ὑψώνεται πάνω σέ νεκρά κουφάρια ἐργοστασίων.
Γιά νά μήν ἀντιδροῦν οἱ λαοί σέ αὐτή τήν καταστροφή χρησιμοποιήθηκαν χρήματα ὥστε νά δημιουργήσουν τήν ψευδαίσθηση μιᾶς νέας πρωτοφανοῦς καί «μυστηριώδους» οἰκονομίας, ἡ ὁποία δημιουργεῖ ἀνάπτυξη καί εὐημερία χωρίς παραγωγή. Μιᾶς νέας οἰκονομίας, ἡ ὁποία δημιουργεῖ χρῆμα ἀπό τό χρῆμα. Μιᾶς νέας οἰκονομίας ἡ ὁποία συντηρεῖ κάποιον χωρίς νά εἶναι ἀπαραίτητο αὐτός νά ἐργάζεται.
Ὅλες αὐτές οἱ «ψευδιασθήσεις» δημιουργήθηκαν ἀπό τό φθηνό χρῆμα καί τόν ὑπερδανεισμό, εἴτε αὐτός ἀφοροῦσε τά μή παραγωγικά κράτη, εἴτε τά «ἄνεργα» νοικοκυριά. Τά δάνεια εἶχαν περάσει καί στόν ἁπλό κόσμο καί γι’ αὐτό οἱ λαοί δέν ἀντιδροῦν τήν στιγμή τῆς καταστροφῆς. Οἱ σιωνιστές στήν πραγματικότητα ἐξαγόρασαν τήν ἀπάθειά τους, τούς νάρκωσαν προκειμένου νά μήν ἀντιδράσουν.
Τήν ἴδια ὥρα πού ἡ Δύση ἰσοπεδωνόταν μέ αὐτόν τόν περίεργο βομβαρδισμό χρήματος στόν λεγόμενο ὑπανάπτυκτο κόσμο ὁ Γούλφενσον τῆς Παγκόσμιας Τράπεζας, τῆς Τράπεζας πού σύμφωνα μέ τόν πρ. ἀντιπρόεδρό της Τζόζεφ Στίγκλιτς ὄχι μόνο δέν βοηθοῦσε τά κράτη νά ξεφύγουν ἀπό τίς κρίσεις ἀλλά ἀντίθετα δημιουργοῦσε τίς κρίσεις μέ «φθηνό»χρῆμα, ὡδήγησε σέ ἐγκληματικό ὑπερδανεισμό καί ἐν τέλει στήν ὀμηρεία του. Τά χρήματα δόθηκαν χωρίς κανένα ἀναπτυξιακό στόχο καί μετατράπηκαν σέ διαφθορά. Μέ τά χρήματα αὐτά δέν χτίστηκε οὔτε ἕνα σχολεῖο, οὔτε ἕνα ἐργοστάσιο, οὔτε ἕνα νοσοκομεῖο. Ἔγιναν βίλες, σκάφη ἀναψυχῆς, ἀμοιβές πόρνων, πολυτελῆ αὐτοκίνητα διεφθαρμένων ἀξιωματούχων. Σέ κράτη θεόφτωχα ξεπηδοῦσαν μέσα σέ μιά νύχτα διεσεκατομμυριοῦχοι διεφθαρμένοι κρατικοί λειτουργοί, οἱ ὁποίοι δένουν ἀπόλυτα μέ τά συμφέροντα τῶν ἰμπεριαλιστῶν σιωνιστῶν. Οἱ λαοί στήν κυριολεξία λιμοκτονοῦν κάτω ἀπό τίς συνθῆκες κάλυψης τοῦ δανεισμοῦ τους καί ξεπουλοῦν σέ ἐξευτελιστική τιμή ὅτι πολυτιμότερο διαθέτουν. Ὀρυχεῖα, πετρελαιοπηγές, φυτεῖες κλπ πῆγαν μέσα σέ λίγα χρόνια στά χέρια τῶν πολυεθνικῶν. Ὁ ἀνεπτυγμένος κόσμος δέν ἀντιδρᾶ γιατί ἁπλούστατα οἱ ἐγκληματίες ἔχουν ἐξασφαλίσει τήν σιωπή του, ἐλέγχοντας τήν ἐνέργεια καί μέσῳ αὐτῆς τήν τεχνολογία. Οἱ 7 ἀδελφές τῶν πετρελαίων γνωρίζουν τό παιγχνίδι τοῦ ἐκβιασμοῦ κάθε φορά πού ἡ ἀνθρωπότης ἀντιδρᾶ στά ἐγκλήματα τοῦ συστήματος.
Ἀπό τήν στιγμή πού μέ τόν ὑπερδανεισμό ἔδεσαν τό σύνολο τῶν κρατῶν τοῦ πλανήτη στό ἅρμα τους, στόχος τους ἔγιναν οἱ ἴδιοι οἱ λαοί τῶν πιό ἀνεπτυγμένων κρατῶν. «Σκόρπισαν» χρῆμα καί πρέπει νά τό «μαζέψουν». Ἐλέγχοντας τά διεθνῆ ὄργανα καί τίς κυβερνήσεις τῶν διεφθαρμένων, τίς ὁποῖες ἐπέβαλαν μέ τήν πλύση ἐγκεφάλου τῶν ἐγκαθέτων ΜΜΕ ἔσπασαν τά προστατευτικά φράγματα τῶν ἐθνικῶν οἰκονομιῶν. Ὅ,τι νόμο θέλουν μποροῦν νά τόν περάσουν μέ ἕνα ἄρθρο μέσα σέ μία νύχτα καί ὅποιος ἀντιδρᾶ φεύγει ἀπό τή «μέση». Μόνοι τους ἀποφάσισαν, νομοθέτησαν καί ἐκτέλεσαν τό μεγαλύτερο οἰκονομικό ἔγκλημα ὅλων τῶν ἐποχῶν. Ἔβαλαν τούς λαούς στά Χρηματιστήρια καί τούς λεηλάτησαν ἐκ τοῦ ἀσφαλοῦς. Αὐτοί ἀποφάσισαν νά γίνεται τό χρηματιστηριακό παιγχνίδι μέ «ἀέρα». Γνωστή ἡ δρᾶση τήν σιωνιστῶν Μπάφετ καί Σόρος, Μπλάκφάϊντ τῆς Γκόλντμαν Σάξ, Φούλντ τῆς Λέμαν Μπρόδερς, Schwab τῆς ὁμώνυμης ἑταιρείας κλπ. Λεηλάτησαν τό ἕνα χρηματιστήριο μετά τό ἄλλο, τόν ἕναν λαό μετά τόν ἄλλο καί μέ τίς ἐπενδυτικές τους τράπεζες «μόλυναν» τήν χρηματοοικονομική ἀγορά μέ «τοξικά» ὁμόλογα μέ στόχο νά λεηλατήσουν καί τούς «κουμαπράδες»τῶν λαῶν. Τά χρήματα πού δέν βρίσκονταν στήν ἀγορά ἀλλά στά Ταμεῖα τῶν μεγάλων ΔΕΚΟ καί τῶν ἀσφαλιστικῶν ὀργανισμῶν. Ἡ δύναμη τεραστίων δημοσίων ἐπιχειρήσεων καί ὁ πλοῦτος μιᾶς ὁλόκληρης γενιᾶς ἐργαζομένων ἔγιναν «τοξικά»χαρτιά ἄνευ ἀξίας καί ἔτσι ἐπαναλαμβάνουν τώρα στίς κατεστραμένες χῶρες τῆς Δύσεως τήν ἴδια μέθοδο μέ τίς ὑπανάπτυκτες, τίς ὁδήγησαν στόν ὑπερδανεισμό γιά νά ἁρπάξουν αὐτά πού οἱ λαοί θεωροῦν «ἱερά καί ὅσια» καί τά ὁποῖα ἦταν ἀδιαπραγμάτευτα. Ἔχοντας ὑπό τήν ἀπόλυτη ἐξουσία τους τίς διεφθαρμένες ἡγεσίες εἶναι εὔκολο νά τό καταφέρουν. Μέ τά χρήματα πού ἅρπαξαν ἀπό τά χρηματιστήρια ἀγοράζουν πάμφθηνα τίς δημόσιες ἐπιχειρήσεις μέσῳ τοπικῶν ἐγκαθέτων πού ἔχει ἐκπαιδεύσει ἡ μασονική γάγραινα καί ἔχει ἀχρειώσει τό σαρκολατρικό, ἠδυπαθές καί ὑλιστικό καί οὐσιαστικά ἀθεϊστικό ἰδεολόγημα τῆς παγκόσμιας διακυβέρνησης καί τῆς παγκόσμιας ἑωσφορικῆς καί σατανιστικῆς θρησκείας.
Στόχος εἶναι βέβαια, ὅλος ὁ πλανήτης, ὅλα τά κοιτάσματα τῶν μή ἀνανεωσίμων πόρων τοῦ πλανήτη, οἱ τηλεπικοινωνικές, ἐνεργειακές καί ὑδρευτικές ὑποδομές. Τό σύνολο τῶν ἀμυντικῶν, ὑγιειονομικῶν, ἀσφαλιστικῶν καί τραπεζικῶν συστημάτων. Οἱ γεωργικές ἐκτάσεις, ἡ τεχνολογία τῶν βιομηχανικῶν κλάδων. Μέχρι καί τό ὀδικό δίκτυο ἔχουν βάλει ὡς στόχο ἀπόκτησής του.
Πλήρης ἀπόδειξη τῶν ἀνωτέρω ἀποτελεῖ τό γεγονός ὅτι τό Ἀμερικανικό Κράτος πού τούς ἐξέθρεψε καί τούς ἀνέχθηκε εἶναι τόσο ὑπερχρεωμένο πού μοιάζει περισσότερο μέ τό Μπαγκλαντές παρά μέ δυτική δημοκρατία. Ἔντεκα τρισεκατομμύρια δολλάρια χρωστοῦν οἱ ΗΠΑ. Τρία ἑκατομμύρια ἐξώσεις ἐκδόθηκαν τόν τελευταῖο χρόνο. Τριάντα ἑκατομμύρια ἄνθρωποι ἐξαρτῶνται ἀπό τά δημόσια συσσίτια. Πενήντα ἑκατομμύρια Ἀμερικανοί εἶναι ἐπισήμως οἱ ἀνασφάλιστοι. Δέν ὑπάρχει λοιπόν ἡ θρυλική Ἀμερικανική αὐτοκρατορία ἀλλά ἀντιθέτως ἡ οἰκονομική αὐτοκρατορία τῶν Σιωνιστῶν μελῶν τῆς λέσχης Μπίλντεμπεργκ. Σήμερα γιά πρώτη φορά στήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος τά κράτη ἔχουν μιά οἰκονομική ὁμοιογένεια, τήν ὁμοιογένεια τῆς καταστροφῆς.
Ὅ,τι ἀνῆκε στούς λαούς σήμερα ἀνήκει στίς πολυεθνικές τοῦ Σιωνισμοῦ. Προδόθηκαν οἱ λαοί ἀπό τίς δοτές ἡγεσίες τους. Κεφάλαια καί ἀγορές παραδόθηκαν στά ἀφεντικά τῶν Μπίλντεμπεργκς. Ἄν δεῖ κάποιος τί συμβαίνει σήμερα στήν Ἑλλάδα μπορεῖ νά καταλάβει τί πραγματικά συμβαίνει στήν Γαλλία, τήν Γερμανία, τήν Ἰταλία, τήν Βρετανία κλπ. Πρῶτα ἡ λέσχη «ἐκτίμησε» τά προσόντα τοῦ Μπλέρ καί κατόπιν τόν «ἀνεκάλυψε» ὁ Βρετανικός λαός. Πρῶτα ἡ λέσχη «ἐκτίμησε» τά προσόντα τοῦ Σαρκοζί καί κατόπιν τόν «ἀνεκάλυψε» ὁ Γαλλικός λαός. Μέχρι καί ἡ πρώην «κομμουνίστρια» Μέρκελ μέσα ἀπό τούς διαδρόμους τῆς Λέσχης ἔφτασε στήν θέση τῆς Καγκελαρίας τῆς Γερμανίας. Ὅλοι οἱ ἡγέτες τῆς Εὐρώπης εἶναι ἐπιλεγμένοι ἀπό τήν λέσχη. Ὅλοι τους διορισμένοι νά ὑπηρετοῦν τά ἀφεντικά τους εἰς βάρος τῶν λαῶν πού τούς ψηφίζουν. Τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ τά συλλογικά ὄργανα τῆς Ε.Ε. Ἀπό τό θλιβερό Μπαρόζο μέχρι τόν Σολάνα, ὅλοι λειτουργοῦν μέ «ραβασάκια» τῆς Λέσχης. Ὅποιος ἀντιδρᾶ δέν πάει ἁπλά σπίτι του ἀλλά φυλακή γιά διαφθορά. Ἔχουν στήσει μιά βιομηχανία παραγωγῆς μελλοντικῶν ἡγετῶν μέ τήν δύναμη τῶν μέσων διεθνοῦς προπαγάνδας, τά ὁποῖα διαθέτουν δημιούργησαν μιά τρομερή βιτρίνα γιά κάποια πολύ συγκεκριμένα πανεπιστήμια τῶν ΗΠΑ. Τό περίφημο Ivy League περιλαμβάνει 8 ἀπό αὐτά ἀπρόσιτα γιά τούς πολλούς, προσιτά γιά τούς ἐκλεκτούς τῆς Λέσχης καί ἀσφαλῶς δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι ἐλέγχονται πλήρως μέ προέδρους σιωνιστές Ἑβραίους. Στό Τάφτ πρόεδρος εἶναι ὁ ἑβραῖος Lawrence Bacow. Στό Χάρβαρντ πρόεδρος εἶναι ὁ ἑβραῖος Lawrence Summers, πού διαδέχθηκε τόν ἐπίσης ἑβραῖο Neil Redenstine. Στό Γέιλ πρόεδρος εἶναι ὁ ἑβραῖος Richard Levin. Στό Πρίνστον πρόεδρος εἶναι ἡ ἑβραῖα Shirley Tilghman, πού διαδέχθηκε τόν ἑβραῖο Harvey Shapiro. Στό Κορνέλ πρόεδρος εἶναι ὁ ἑβραῖος Jeffrey Lehman. Στό Πανεπιστήμιο τῆς Πενσυλβάνιας πρόεδρος εἶναι ἡ ἑβραῖα Judith Robin. Ἐκεῖ κατασκευάζονται οἱ δοσίλογοι τῆς Νέας Τάξης καί οἱ ἡγέτες τῆς Νέας Ἐποχῆς. Δέν φοροῦν πλέον κουκούλες, οὔτε κρύβονται ὅπως οἱ προκάτοχοί τους. Σήμερα φοροῦν πανάκριβα ροῦχα καί τά πρόσωπά τους προβάλονται στά περιοδικά τῶν ἀφεντικῶν τους. Σήμερα θεωρεῖται must νά μιλοῦν μεταξύ τους in english, στήν γλῶσσα τῶν ἀφεντικῶν.
Νά λοιπόν, γιατί συγχαίρω ἀπό τά βάθη τῆς ψυχῆς μου τό κίνημα «ἀγανακτισμένων», νά γιατί σπεύδω νά ἀσπασθῶ μετ’ εὐλαβείας τόν μαΐστορα τοῦ τόπου καί τοῦ τρόπου μας κυρ Μίκη Θεοδωράκη καί τούς πανεπιστημιακούς μου δασκάλους Γ. Κασιμάτη καί Αἰδεσιμ. Κωνσταντῖνο Μπέη πού ὑψώνουν ἄφοβα τό λάβαρο τῆς ἀντίστασης στήν ἄθλια σιωνιστική καταιγίδα καί πού χρεωστοῦν στήν ἱστορία τους νά κατονομάσουν καί νά καταδείξουν ὅλους τούς ἀνωτέρω στυγνούς ἐγκληματίες τῆς γῆς.
Τελειώνοντας, ἀπό τό ταπεινό μου μετερίζι τοῦ ἐλαχίστου διακόνου τοῦ εὐχαριστιακοῦ σώματος τῆς Ἐκκλησίας μέ στεντόρια φωνή διασαλπίζω στό εὐλογημένο μου ποίμνιο τούς μακαρίους λόγους τῆς ὁριακῆς Ἀποκαλύψεως «ὁ ἀδικῶν ἀδικησάτω ἔτι, καί ὁ ῥυπαρός ῥυπαρευθήτω ἔτι, καί ὁ δίκαιος δικαιοσύνην ποιησάτω ἔτι, καί ὁ ἅγιος ἁγιασθήτω ἔτι. Ἰδού ἔρχομαι ταχύ, καί ὁ μισθός μου μετ’ ἐμοῦ, ἀποδοῦναι ἑκάστῳ ὡς τό ἔργον ἔσται αὐτοῦ, ἐγώ τό Α καί τό Ω, ὁ πρῶτος καί ὁ ἔσχατος, ἀρχή καί τέλος» (22:12-13)
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
Σάββατο 2 Ιουλίου 2011
Παρασκευή 1 Ιουλίου 2011
ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΨΗΦΙΣΤΗΚΕ: ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ; - ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ Π.ΔΟΥΚΑ- .
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΙΔΕΕΣ ΤΟΥ ΠΕΤΡΟΥ ΔΟΥΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ OIKONOMIA KAI THN ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΑΥΡΙΟ
Γιατί δεν κινδυνεύουμε με εθνική χρεοκοπία;
Η Ελλάδα δεν μπορεί να εξυπηρετήσει το τεράστιο δημόσιο χρέος-
Σκληρότερα μέτωπα: οι ξένες αγορές και ο δικός μας κακός εαυτός-
Τα πέντε νέα ρεαλιστικά δεδομένα (τόκοι, σπρεντ, οίκοι αξιολόγησης, Τράπεζες, η ανάγκη για αλλαγές στην Ελλάδα.
H ευκαιρία για την επαναγορά και την μερική απόσυρση δημόσιου χρέους
Οι αλλαγές στην Ελλάδα, οι θεσμικές και οι χωρίς δαπάνες.
Το ‘Μεσοπρόθεσμο’ ψηφίστηκε. Οι αγορές θα ηρεμήσουν για ένα μικρό διάστημα μέχρι να δούνε αν το έλλειμμα (έσοδα μείον δαπάνες) θα μειώνεται ουσιαστικά και αξιόπιστα και αν μπορούμε να πετύχουμε ουσιαστικά, διατηρήσιμα και αξιόπιστα πλεονάσματα.
Ακόμα δεν έχουμε συνειδητοποιήσει πως το κύριο μέτωπο ΔΕΝ είναι η ‘Τρόικα’ και οι πιέσεις των Ευρωπαίων. Αυτοί έχουν αντιληφθεί πως πρέπει να βοηθήσουν, στα μέτρα του ‘συνετού’ και χωρίς να επιβαρύνουν συνεχώς τους δικούς τους ‘αγανακτισμένους’ φορολογούμενους. Οι Ευρωπαίοι εταίροι, έχουν αντιληφθεί πως:
(α) η πτώση και η χρεοκοπία της Χώρας μας θα είχε αλυσιδωτές επιπτώσεις για την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, αλλά και κυρίως την Ισπανία. Θα πέρναγε η ‘αντίληψη’ ότι και τα πιο προηγμένα κράτη μπορούν να χρεοκοπήσουν!
(β) πως η Ελλάδα ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να εξυπηρετήσει χρέος τέτοιων διαστάσεων (βλέπε παρακάτω)!
Μην υποτιμάμε πως η Ιαπωνία έχει χρέος ύψους 205% του ΑΕΠ της! Βέβαια πληρώνει επιτόκια μόνο 1%, δηλαδή ετήσιο κόστος για τόκους μόνο 2% του ΑΕΠ της, ενώ η Ελλάδα πάνω 7%. Αλλά το κλίμα για τα Ιαπωνικά ομόλογα μπορεί να αλλάξει. Και όταν αλλάξει, θα αλλάξει ξαφνικά. Χωρίς μεγάλη προειδοποίηση! Και τότε; Και η Αμερική δεν πάει πίσω. Το χρέος της αυξάνει με γρήγορους ρυθμούς, το δε κόστος ασφάλισης και περίθαλψης με πολύ ανησυχητικούς ρυθμούς. Ως πότε θα αντέξει; Μέχρι το 2020 τα δημόσια οικονομικά της θα χειροτερεύουν. Την συμφέρει να συγκρατηθεί το πρόβλημα του Ελληνικού δημόσιου χρέους και να ηρεμήσουν οι αγορές!
Βέβαια, η ‘Ελληναράδικη’ άποψη πως ‘δεν θα τολμήσουν να μην μας δανείσουν γιατί και αυτοί θα υποστούν τις συνέπειες μιας Ελληνικής χρεοκοπίας’ δεν μας αξίζει. Δεν είναι απλά πως και η υποχωρητικότητα έχει τα όριά της. Είναι πως εμείς πρέπει να αλλάξουμε. Δεν μας αξίζει η αναξιοκρατία, η φαυλότητα, η αναποτελεσματικότητα, η έλλειψη επιχειρηματικότητας και δημιουργικότητας. Ο επενδυτικός λήθαργος. Η θέση του ουραγού. Πρέπει να αλλάξουμε!
Απ’ την άλλη πλευρά, θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικό, αν ο αρμόδιος Υπουργός και οι ‘Τροϊκανοί’, συζητούσαν εναλλακτικές προτάσεις και ιδέες με τα κόμματα της Αντιπολίτευσης, με άλλους επιφανείς συμπολίτες μας, με τα μέλη προηγουμένων Κυβερνήσεων που παρά τα λάθη τους έχουν εμπειρία, με επιχειρηματίες κ.α., αντί να διαβάζουμε (και οι πολίτες και οι βουλευτές) τις τελικές προτάσεις τους στις εφημερίδες.
ΣΚΛΗΡΟΤΕΡΑ ΜΕΤΩΠΑ είναι οι διεθνείς χρηματοδοτικές αγορές που παραμένουν κλειστές, και Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΚΑΚΟΣ ΕΑΥΤΟΣ. Η Ελληνική κοινωνία δείχνει ταλαιπωρημένη, συγχυσμένη, αγανακτισμένη, με ‘σπασμένα τα νεύρα’, ξεσπάει στους πολιτικούς, χωρίς όμως να γνωρίζει τι ακριβώς πρέπει να γίνει!
Όσον αφορά τις διεθνείς αγορές, ακόμα και αν οι Ευρωπαίοι ‘εταίροι’ μας, δεν άκουσαν καμία πίεση σε μας, αυτές (οι αγορές) θα παρέμεναν κλειστές ‘επ’ αόριστον’ και εμείς θα παραμέναμε εξαρτημένοι από την αλληλεγγύη των Ευρωπαίων!
Τα 5 νέα δεδομένα
Βρισκόμαστε σε μια εξαιρετικά δύσκολη και κρίσιμη κατάσταση:
1. Από τα 360 δισεκ. Δημόσιου χρέους, τα 214, προέρχονται από δάνεια που έχουμε πάρει μόνο για να πληρώσουμε τους τόκους (όχι τα χρεολύσια) από το 1975 μέχρι σήμερα! Δηλαδή, το χρέος είναι ένα ‘τέρας’ (όπως το είχε χαρακτηρίσει ο Ανδρέας Παπανδρέου) που αν δεν το τιθασεύσουμε, αυξάνεται και καταβροχθίζει. Τα δάνεια αυτά ΔΕΝ ήταν τοκογλυφικά! Το 2004-2007 που ήμουνα αρμόδιος για το δανεισμό, δανειζόμασταν με 0,29% περισσότερο απ’ ότι η Γερμανία, και με ακριβώς το ίδιο κόστος με την Ιταλία!
2. Τα σπρέντ δανεισμού αντί να μειώνονται, έχουν ανέβει στις 1500 μονάδες βάσης που σημαίνει πως οι αγορές απαιτούν από την Ελλάδα να πληρώνει για τα δάνειά της, τουλάχιστον 15% παραπάνω απ’ ότι η Γερμανία για αντίστοιχες διάρκειες δανεισμού! Τα υψηλά αυτά σπρέντς σημαίνουν πως οι αγορές επιμένουν πως το ρίσκο χρεοκοπίας παραμένει πολύ υψηλό και συνεχίζουν να αρνούνται να μας δανείσουν!
3. Οι μήνες περνάνε και οι διεθνώς παραδεδεγμένοι Οίκοι Αξιολόγησης (Moody’s, Standard and Poor’s και Fitsch) μας υποβαθμίζουν συνεχώς (και δεν πιστεύουν πως τα μέτρα της Κυβέρνησης πιάνουν τόπο) και μας έχουν κατατάξει βαθειά στη κατηγορία “junk”. Εμείς μεν μπορεί να τους θεωρούμε αναξιόπιστους, αλλά οι αγορές παρακολουθούν και αποδέχονται τις αξιολογήσεις τους.
4. Ο αδύναμος κρίκος του συστήματος είναι οι τράπεζες! Έχουν τεράστιες ζημιές από τις επενδύσεις τους σε ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, τουλάχιστον το 20% των πελατών τους δεν αποπληρώνει τα δάνεια που έχει πάρει, ενώ έχουν χάσει τουλάχιστον 50 δισεκ ευρώ καταθέσεις. Η θέση τους είναι δυσχερής και γι΄αυτό έχουν αντλήσει ‘ρευστότητα’ από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ύψους πάνω από 70 δισεκ ευρώ!
5. Σίγουρα η Ελλάδα δεν μπορούσε και δεν μπορεί να συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο. Με τεράστιο δημόσιο τομέα, με ελλείμματα, με δανεικά. Με τις τεράστιες γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, με πόλεμο κατά της επιχειρηματικότητας και δημιουργικότητας! Και φυσικά οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι δεν θα ήθελαν να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν νέα ελλείμματα. Πρέπει να δείξουμε ότι πραγματικά κάτι αλλάζουμε.
Χρειάζεται κινητοποίηση όλων των δημιουργικών δυνάμεων, γιατί αλλιώς, οι επιπτώσεις θα είναι ακόμα πιο βαριές για την παρούσα και τις μελλοντικές γενιές.
Οι αλλαγές στους εαυτούς μας
Να πιστέψουμε στους εαυτούς μας. Στη δημιουργικότητά μας, στη φιλοπονία μας. Στην ιστορίας μας. Δεν μας αξίζει η θέση του ουραγού. Όταν ήμουν Γενικός Διευθυντής στην Σίτιμπανκ Ελλάδας, υπερείχαμε κατά πολύ από τη Σίτιμπανκ Φρανκφούρτης και Γερμανίας. Σε εργατικότητα, σε επιμέλεια, σε επινοήσεις, σε κερδοφορία. Και ας ήταν οι μισθοί μας χαμηλότεροι. Σταδιακά φτάσαμε πολύ κοντά τους. Δεν μπορεί συνέχεια να τσακωνόμαστε μεταξύ μας, όπως οι Βυζαντινοί λίγο πριν μας κατακτήσουν οι Τούρκοι!
ΟΙ Σκοπιανοί έστησαν άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στη κεντρική τους πλατεία και δεν μπορέσαμε να αρθρώσουμε κιχ! Στο Αιγαίο δεν αποτολμάμε να καθορίσουμε τις ζώνες αποκλειστικής οικονομικής εκμετάλλευσης. Γιατί; Γιατί είμαστε οικονομικά αδύναμοι και εξαρτημένοι!
Να εντατικοποιήσουμε την προσπάθεια να δημιουργήσουμε πλεονάσματα στη δημόσια διαχείριση, -δηλαδή να ξοδεύουμε λίγο λιγότερα απ´ όσα εισπράττουμε- ώστε έτσι να μειώσουμε την εξάρτησή μας από τους ξένους και τον δανεισμό...
Να εντατικοποιήσουμε την προσπάθεια για βελτίωση της παραγωγικότητας και για προσέλκυση επενδύσεων... Όσο πιο λίγα παράγουμε, τόσο λιγότερο άνετα θα ζούμε. Η αύξηση της παραγωγής προέρχεται μόνο από τη βελτίωση της τεχνογνωσίας και τις επενδύσεις (και κατά δεύτερο λόγο από το να δουλεύουμε περισσότερο). Αν δεν βελτιώσουμε το επενδυτικό κλίμα και την ελκυστικότητα των επενδύσεων, θα μείνουμε κι’ άλλο πίσω! Με την αύξηση των επενδύσεων θα τονωθεί η οικονομική δραστηριότητα, η επιχειρηματικότητα (και η επιχειρηματικότητα των νέων και η «πράσινη» επιχειρηματικότητα), θα δημιουργηθούν νέες θέσεις απασχόλησης, θα αναδείξουμε την ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ. Χωρίς επενδύσεις και ανάπτυξη δεν θα έχουμε τα έσοδα που θα στηρίξουν τον κοινωνικό ρόλο του κράτους.
4. Το πολιτικό σύστημα χρειάζεται μια νέα ‘νομιμοποίηση’. Η Κυβέρνηση δεν μπορεί να πείσει ούτε τα δικά της στελέχη και τους βουλευτές της! Η νομιμοποίηση αυτή μπορεί να προέλθει:
α. από εκλογές, ώστε όλοι να έχουν τη δυνατότητα να συμμετάσχουν και να γίνουν μέρος και της λύσης (αλλά και του προβλήματος)!
β. Από την κατάργηση της ασυλίας των βουλευτών, ώστε να μην θεωρούν οι πολίτες πως οι πολιτικοί είναι πολίτες VIP κατηγορίας,
γ. Από μια μείωση των αποδοχών τους, χωρίς να είναι τόση που θα τους σπρώξει στην αγκαλιά έκνομης χρηματοδότησης,
δ. Από την δημοσιοποίηση-όχι απλά του ´πόθεν έσχες´ του κάθε υποψηφίου-, αλλά και των πλήρων φορολογικών δηλώσεών τους
ΠΡΙΝ κατέβουν υποψήφιοι και εκλεγούν. Να κατατεθούν σήμερα και ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΑ!
ε. Αλλαγή του πολιτεύματος από πρωθυπουργοκεντρική σε προεδρική δημοκρατία.
[*για όσους ρωτήσουν "καλά, γιατί δεν τα έκανες εσύ όλα αυτά όταν ήσουν υφυπουργός", η απάντηση είναι απλή:
1. ακόμα και το 2004, που όλοι ήταν ´μες στη τρελή χαρά´, είχα εισηγηθεί στη Κυβέρνηση ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά και πως πρέπει να πάρουμε πιο δραστικά μέτρα για την ανάταξη της οικονομίας (οι Επιστολές αυτές -του 2004, 2005, 2008, κλπ- έχουν δημοσιευθεί στη Ζούγκλα, στα Επίκαιρα, στη ΡήαλΝιουζ, στο Καρφί, σε μπλόγκς, κ.α.),
2. Οι ‘Υφυπουργοί, δεν συμμετείχαν ούτε στα Υπουργικά Συμβούλια, ούτε στη Κυβερνητική Επιτροπή, ούτε είχαν το δικαίωμα της νομοθετικής πρωτοβουλίας!
3. Και όχι μόνο. Όσο ήμουν στο Γενικό Λογιστήριο, κατεβάσαμε το έλλειμμα από 8,1% του ΑΕΠ το 2004, στο 3% το 2007. Το 2007 ‘μετατέθηκα’ στο Υπουργείο Εξωτερικών...
4. επειδή έβλεπα τις επερχόμενες δυσχέρειες, υιοθετήσαμε τη στρατηγική της δραστικής επιμήκυνσης της μέσης διάρκειας του χρέους. Δανειστήκαμε για 20-ετείς και για πρώτη φορά στην ιστορία της Πατρίδας μας για 30-ετείς και 50-ετείς διάρκειες.... Και ξέρετε με τι κόστος; Μόνο 29 μονάδες βάσης, δηλαδή 0,29% πάνω από το αντίστοιχο κόστος δανεισμού της Γερμανίας!! Όχι 15% παραπάνω όπως απαιτούν οι αγορές σήμερα..... Γι' αυτά τα δάνεια οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ με τρέλαναν στις Επερωτήσεις στη Βουλή, διότι, τάχα, αν δανειζόμασταν μόνο για διάρκειες 1- ή 2-ετών, το επιτόκιο θα ήταν 0,20% φθηνότερο! Αν είχαμε ακολουθήσει τις ανοησίες τους σήμερα θα μας κόστιζε η αναπλήρωση των δανείων αυτών 15% παραπάνω....]
ΠΟΣΑ ΧΡΩΣΤΑΜΕ;
· 360 δισ. Ευρώ είναι το χρέος του Ελληνικού Δημοσίου
· 40 δισ. Ευρώ είναι τα δάνεια διαφόρων φορέων με εγγύηση του Δημοσίου, από τα οποία τουλάχιστον το 80% δεν πρόκειται να αποπληρωθούν και θα επιβαρύνουν όλους μας.
· 7 δις. ευρώ χρέη προς κατασκευαστικές εταιρείες, προμηθευτές των νοσοκομείων, φαρμακοποιούς, ΟΤΑ, ΚΤΕΛ και άλλους φορείς, για αποζημιώσεις απολυμένων διαφόρων φορέων, για επιστροφές φόρων (ΦΠΑ, κλπ) και το κόστος αναδρομικής χορήγησης επιδομάτων από δικαστικές αποφάσεις!
ΣΥΝΟΛΟ 407 δισ. ευρώ ΧΡΕΟΣ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ
Επιπλέον :
· 250 δισ. Ευρώ, άνοιγμα των ασφαλιστικών ταμείων, που σημαίνει πως το Δημόσιο θα πρέπει να καταβάλλει από τον Προϋπολογισμό, 14 δισ. ευρώ κάθε έτος για να καλυφθούν τα ελλείμματα αυτά! Ενώ αυτά δεν αποτελούν καθεαυτό ‘χρέος’, είναι ποσά που θα πρέπει να συνεισφέρουν οι φορολογούμενοι για να μπορούν να καλυφθούν οι υποχρεώσεις των ασφαλιστικών ταμείων!
ΣΥΝΟΛΟ 657 δισ. Ευρώ
+ 270 δισ. Ευρώ, χρέη επιχειρήσεων και ιδιωτών προς τις τράπεζες
ΣΥΝΟΛΟ ΒΑΡΟΥΣ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΟΙΚΟΚΥΡΙΑ: 927 δισ. Ευρώ.
· Χρέος είναι αυτό που χρωστάμε σήμερα συνολικά και προέρχεται από την συσσώρευση των ελλειμμάτων διαχρονικά. Συνήθως το χρέος αυξάνεται πιο γρήγορα από το άθροισμα των ελλειμμάτων, γιατί καμιά φορά τα ελλείμματα δεν έχουν συμπεριλάβει όλες τις δαπάνες!
Σε αυτά δεν περιλαμβάνονται όλα τα διάφορα ‘πακέτα στήριξης’ των τραπεζών, μέρος των οποίων θεωρείται κάποιας μορφής «επένδυση» που θα αποπληρωθεί κάποτε. Προφανώς όμως, ένα πολύ σημαντικό μέρος από αυτό το ποσό μάλλον στο τέλος θα αναληφθεί από το Δημόσιο και τους φορολογούμενους πολίτες.
ΤΙ ΘΑ ΣΗΜΑΙΝΕ ΜΙΑ ΠΡΟΣΩΡΙΝΗ ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ
Δυστυχώς πολλά: ουρές στα γκισέ των τραπεζών για ανάληψη των καταθέσεων (και φυσικά αδυναμία των τραπεζών να ανταποκριθούν), πάγωμα των καταθέσεων, πτώχευση τραπεζών, κατάρρευση κάθε πίστωσης (όλες οι πληρωμές θα έπρεπε να γίνονται με μετρητά), ουρές στα βενζινάδικα διότι θα υπήρχε αδυναμία προμήθειας πετρελαίου), αποδιοργάνωση της ήδη αναποτελεσματικής δημόσιας διοίκησης, καθυστερήσεις σε όλες τις πληρωμές, κατάρρευση στο Χρηματιστήριο, κλείσιμο επιχειρήσεων και καταστημάτων με ακόμα πιο γρήγορους ρυθμούς, μεγαλύτερη κατάρρευση της αξίας των ομολόγων του Δημοσίου, κλπ!
ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΕΠΑΝΑΓΟΡΑ ΚΑΙ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΕΟΥΣ
Τώρα που τα σπρεντς είναι στις 1500 μονάδες και τα Ελληνικά ομόλογα ξεπουλιούνται ‘μισοτιμής’ στη δευτερογενή αγορά, σημαντικό μέρος από αυτά μπορεί να επαναγορασθεί -για να αποσυρθεί- πολύ φθηνά, από αρμόδιους φορείς και μηχανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Μια νέα Ευρωπαϊκή "Σεισάχθεια".
Γι’ αυτό θεωρώ πως η διαγραφή μέρους του χρέους μας συμφέρει και τους εταίρους μας. Μεσο-μακροπρόθεσμα είναι λιγότερο ακριβή λύση! Εκεί πρέπει να δώσουμε την έμφαση στις διαπραγματεύσεις με την «Τρόικα». Στο ποσό της απόσυρσης και μείωσης του χρέους μας!
Δηλαδή, με 100 δισεκ ευρώ, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να αγοράσει 170 δισεκ. χρέος. Αυτά τα 170 θα μπορούσε η Ευρώπη να τα ‘πουλήσει στην Ελλάδα’. Για να μπορέσει να τα αγοράσει η Ελλάδα, η Ευρώπη θα έδινε ένα ειδικό δάνειο 100 δισεκ ευρώ διάρκειας 30 ετών, με 4% επιτόκιο. Και φυσικά μέρος αυτού του ποσού θα μπορούσε να ‘χαρισθεί’ στη Χώρα μας.
ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΥΡΙΟ
Χρειάζεται να τονώσουμε την οικονομική ανάπτυξη με πρωτοβουλίες που δεν θα απαιτούν μεγάλες νέες δαπάνες και που δεν θα έχουν ουσιαστικό δημοσιονομικό κόστος.
Τέτοια μέτρα είναι: Tα χωροταξικά, κυρίως η δυνατότητα του Έλληνα να κτίσει με ορθολογικότερους συντελεστές δόμησης. Η ελάφρυνση της φορολογίας στα ακίνητα, ώστε να γίνουν πιο ελκυστικές οι επενδύσεις σε αυτά. Οι αποκρατικοποιήσεις. Η τόνωση της επιχειρηματικότητας, η απελευθέρωση από τις αγκυλώσεις των αγορών, η ελάφρυνση των κανονιστικών πλαισίων, (που να μην επιτρέπουν αυθαίρετες ερμηνείες από τα όργανα του Κράτους), η πάταξη της γραφειοκρατίας, η βελτίωση της λειτουργίας του δημοσίου, η προσέλκυση ξένων επενδύσεων.
Παραθέτω κάποιες ιδέες για συγκεκριμένα μέτρα προκειμένου να ανταποκριθούμε στις σημερινές προκλήσεις και να δώσουμε νέα πνοή στην ελληνική οικονομία.
* Μαζικές αποκρατικοποιήσεις, και εννοώ μαζικές και άμεσες. Έχουν περάσει 19-20 μήνες διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ και οι αποκρατικοποιήσεις βρίσκονται στο μηδέν!
* Περιορισμός των απολαβών όσων μπήκαν σε ειδικά (καταχρηστικά) προγράμματα πρόωρης συνταξιοδότησης για επιχειρήσεις που έκλεισαν (ναι και επί δικών μας ημερών της ΝΔ).
* Συνέχιση της απελευθέρωσης των εργασιακών σχέσεων ώστε οι αμοιβές να είναι ανάλογες με την πραγματικότητα κάθε επιχείρησης. Στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ της Κυριακής 8 Μαΐου, περιγράφονται διάφορες παροχές προς τους εργαζομένους που είναι παντελώς εκτός διεθνούς πραγματικότητας: 17,8 μηνιάτικα τον χρόνο, 38 ώρες την εβδομάδα, 197 μέρες τον χρόνο, κάλυψη δαπανών για 6-ημερη εκδρομή, άδεια γήρατος 2 ημερών για όσους είναι πάνω από 50 χρονών, επίδομα εργένη για όσους είναι πάνω από 35 χρονών και δεν έχουν παντρευτεί , επίδομα σίτισης, κ.α.
* Κάθε επιχείρηση έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες, δυνάμεις και αδυναμίας. Οι κλαδικές και πανελλαδικές συμβάσεις καταδικάζουν τις περισσότερες στην κατάρρευση.
* Τα ‘συνδικάτα’ να υποχρεούνται να δημοσιοποιούν αναλυτικά κάθε έσοδο και κάθε δαπάνη. Να επαναπροσδιορισθούν τα συνδικαλιστικά προνόμια. Πόσες άδειες το μήνα δικαιούνται, πόσοι συνδικαλιστές έχουν το ‘αμετάθετο', κλπ.
* Αυστηροποίηση των πειθαρχικών διατάξεων του Υπαλληλικού Κώδικα, ώστε οι ‘κακοί’ υπάλληλοι να αποχωρούν από την υπηρεσία. Όποιος δεν εργάζεται φιλότιμα, όποιος είναι συστηματικά ‘κοπανατζής’ να αποχωρεί από τον Δημόσιο τομέα.
* Αποποινικοποίηση των ακάλυπτων επιταγών και αντικατάσταση της σχετικής νομοθεσίας μας με κάποια παραλλαγή αυτής των ΗΠΑ.
* Κατάργηση του πιστοποιητικού φορολογικής ενημερότητας που είναι παγκόσμια ελληνική ευρεσιτεχνία και καταταλαιπωρεί τους συμπολίτες μας. Οι φορολογικές διαφορές των πολιτών με το Δημόσιο δεν μπορεί να είναι φρένο στις προσπάθειές τους.
* Η ανάταξη της χώρας απαιτεί βελτίωση της παραγωγικότητας. Όσο πιο λίγα παράγουμε, τόσο λιγότερο άνετα θα ζούμε. Η αύξηση της παραγωγής προέρχεται μόνο από τη βελτίωση της τεχνογνωσίας και τις επενδύσεις (και κατά δεύτερο λόγο από το να δουλεύουμε περισσότερο). Αν δεν βελτιώσουμε το επενδυτικό κλίμα και την ελκυστικότητα των επενδύσεων, θα μείνουμε κι’ άλλο πίσω! Με την αύξηση των επενδύσεων θα τονωθεί η οικονομική δραστηριότητα, η επιχειρηματικότητα (και η επιχειρηματικότητα των νέων και η «πράσινη» επιχειρηματικότητα), θα δημιουργηθούν νέες θέσεις απασχόλησης, θα αναδείξουμε την ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ. Χωρίς επενδύσεις και ανάπτυξη δεν θα έχουμε τα έσοδα που θα στηρίξουν τον κοινωνικό ρόλο του κράτους.
* Κατάργηση των απαγορευτικών διατάξεων σχετικά με τις επενδύσεις από offshore εταιρείες. Οι διατάξεις αυτές, αντί να ενθαρρύνουν, αποτρέπουν τις επενδύσεις στη χώρα μας. Όσες εταιρείες αποδεικνύουν την νομιμότητα της προέλευσης των κεφαλαίων τους, να μπορούν να επενδύουν με το ίδιο φορολογικό καθεστώς που επενδύουν οι εγχώριες.
* Για την τόνωση της ρευστότητας και των επενδύσεων, κατάργηση του πόθεν έσχες και ελεύθερο επαναπατρισμό κεφαλαίων από το εξωτερικό (με εξαίρεση τους πολιτικούς!)
* Μείωση του φόρου μεταβίβασης στο 5% (οι εισπράξεις είναι απογοητευτικές ακριβώς επειδή δεν υπάρχουν συναλλαγές).
* Μείωση του φόρου κληρονομιάς στο 2%.
* Μείωση του Φόρου μεγάλης Ακίνητης Περιουσίας στο 0,3% (το σημερινό καθεστώς με τον ΦΜΑΠ είναι ‘σοβιετικού’ τύπου. Οι περισσότεροι που υπάγονται στον ΦΜΑΠ, έχουν ήδη πληρώσει φόρους εισοδήματος και κληρονομιάς μέχρι να αποκτήσουν την σημερινή περιουσία τους! Ο ΦΜΑΠ αυξάνει το marginal cost των επενδύσεων σε ακίνητα και αποτρέπει τις επενδύσεις σε αυτά. Αυτός είναι ένας από τους λόγους κατάρρευσης της αγοράς ακινήτων!).
* Σταδιακή μείωση των φορολογικών συντελεστών στις επιχειρήσεις. Οι υψηλοί φορολογικοί συντελεστές μαζί με όλους τους άλλους φόρους (ΦΠΑ, ακίνητα, κλπ) αποτρέπουν κάθε νέα επένδυση. Έτσι φθάσαμε στην αστεία κατάσταση, οι επιχειρήσεις να πληρώνουν μέρισμα με τη μορφή ‘επιστροφής κεφαλαίου’ για να αποφύγουν την καταχρηστική φορολόγηση στα μερίσματα!
* Για κάθε νέα επένδυση να επιτρέπεται στον επιχειρηματία να μπορεί ο ίδιος να καθορίσει τις αποσβέσεις που θα καταγράψει. Να μπορεί για παράδειγμα να αποσβέσει το 100% της επένδυσης τον πρώτο κιόλας χρόνο. * Στο ζήτημα της έκδοσης οικοδομικών αδειών, η απλούστευση των διαδικασιών να μπορεί να επιτευχθεί με την υποβολή μιας απλής δήλωσης από πλευράς του μηχανικού και με την απόλυτη ευθύνη του- σχετικά με τα στοιχεία του οικοπέδου και με την τήρηση των νόμιμων όρων δόμησης και των σχετικών κανονισμών. Η εξακρίβωση των στοιχείων που έχει δηλώσει ο μηχανικός θα διενεργείται σε βάθος χρόνου με αυστηρές ποινές για τους παρανομούντες.
* Κατάργηση της επιβολής ‘τελών και φόρων υπέρ τρίτων’ (αγγελιόσημο, κλπ), που αυξάνουν το κόστος του τελικού ‘καταναλωτή’. Οι εισφορές να γίνονται με διαφανείς διαδικασίες από τους εργοδότες και τους εργαζόμενους και όχι από την ‘πίσω πόρτα’.
* Κατάργηση του τέλους € 4.24 μηνιαίως per month από κάθε ‘μετρητή’ της ΔΕΗ, υπέρ της ΕΡΤ. Με τεράστιο κόστος λειτουργίας, τα κρατικά κανάλια εξυπηρετούν τα κομματικά συμφέροντα.
* Κατάργηση κάθε υποχρέωσης δημοσίευσης ισολογισμών στον τύπο, εφόσον πλέον υπάρχει άμεση πρόσβαση στο διαδίκτυο.
· Δραστική μείωση της κρατικής διαφήμισης.
· Δραστική μείωση της κρατικής επιχορήγησης των ασφαλιστικών ταμείων του ΟΤΕ και της ΔΕΗ.
· Επιτάχυνση της ολοκλήρωσης του Κτηματολογίου.
· Τέρμα στα αυθαίρετα: Κάθε αρμόδιος υπάλληλος να ‘χρεώνεται’ μια περιοχή που θα την παρακολουθεί συστηματικά δορυφορικά και με επιτόπιους ελέγχους. Οι ποινές για τους παραβάτες να είναι άμεσες και αυστηρότατες. Για τα ήδη διακατεχόμενα ή καταπατημένα ακίνητα και για τα ‘αυθαίρετα’ κτίσματα και τους ‘οικισμούς’ που υπάρχουν για πάνω από 25 χρόνια να θεσμοθετηθεί η ‘τακτοποίησή’ τους, αλλά με την σύμφωνη γνώμη της τοπικής αυτοδιοίκησης και για όσες περιπτώσεις δεν αποτελούν ‘καραμπινάτες' αυθαιρεσίες, κλπ. Από το 2005 είχα καταθέσει λεπτομερείς προτάσεις για το θέμα αυτό που αφορά 300 χιλιάδες φτωχότερους, κυρίως, συμπολίτες μας. Έτσι, εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας θα αποκτήσουν καθαρούς τίτλους ιδιοκτησίας.
· Μείωση των απαιτούμενων δικαιολογητικών για την έκδοση αδειών κατά 50% μέσα στο επόμενο εξάμηνο.
· Οι νέοι μας αποφοιτούν από τα λύκεια και τα πανεπιστήμια με ελάχιστη τεχνογνωσία (skills). Προτείνω όλοι οι νέοι και οι νέες από 17-23 ετών να ενταχθούν σε προγράμματα μαθήτευσης (apprenticeship) στα εργοστάσια και τις βιομηχανικές μονάδες της χώρας (όχι σε γραφεία) για δύο καλοκαίρια. Με αμοιβή μόνο χαρτζιλίκι για οδοιπορικά και φαγητό. Έτσι θα αποκτήσουν κάποιες χρήσιμες δεξιότητες και θα καταλάβουν ‘τι θα πει δουλειά’.
· Εγκατάσταση ηλεκτρονικού συστήματος για κάθε παραγγελία φαρμάκων, αντιδραστηρίων, ορθοπεδικού υλικού, κλπ. Η σημερινή κατάσταση είναι εκτός ελέγχου, όχι μόνο όσον αφορά τις τιμές, αλλά ακόμη περισσότερο όσον αφορά την ‘κατανάλωση’. Αλλά η περικοπή των δαπανών στα νοσοκομεία και για τα φάρμακα θα αποδειχθεί ανεπαρκής εφόσον δεν υπάρχει κανένα σοβαρό ηλεκτρονικό σύστημα παρακολούθησης κάθε παραγγελίας φαρμάκων, αντιδραστηρίων, ορθοπεδικού υλικού, κλπ. Η σημερινή κατάσταση είναι εκτός ελέγχου, όχι μόνο όσον αφορά τις τιμές, αλλά ακόμη περισσότερο όσον αφορά την ‘κατανάλωση’. Η έλλειψη ηλεκτρονικού ελέγχου στις παραγγελίες και την κατανάλωση έχουν συμβάλλει στη δημιουργία εστιών διαφθοράς.
· Περιορισμός της σπατάλης στους δήμους και αυστηρότατος έλεγχος των οικονομικών τους με εισαγωγή ηλεκτρονικών συστημάτων παρακολούθησης, κλπ.
· Χορηγία Ελληνικής ιθαγένειας σε όσους επενδύουν 2 εκατομ. Ευρώ σε τοποθετήσεις διάρκειας τουλάχιστον 10 ετών (ακίνητα, επιχειρήσεις, χρηματιστήριο, αλλά με εξασφάλιση ότι τα κεφάλαια αυτά θα μείνουν στην Ελλάδα για τουλάχιστον 10 χρόνια).
· Άμεση επαναλειτουργία του Χρηματιστηρίου Εμπορευμάτων Πειραιά για συναλλαγές σε σιτάρι, δημητριακά, ελαιόλαδο, καπνά, βαμβάκι, κλπ. (σε συνεργασία με Ένωση Ελληνικών Τραπεζών, ΣΜΕΧΑ, ΠΑΣΕΓΕΣ, Πανεπιστήμιο Πειραιά).
· Διευκόλυνση των προσπαθειών και επενδύσεων για την αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου της χώρας.
· Άμεση αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου των εμπορικών τραπεζών, έστω και σε πολύ συμπιεσμένες τιμές. Σκοπός δεν είναι η προστασία των ιδιοκτητών των τραπεζών, αλλά η μεγαλύτερη δυνατή εξασφάλιση των καταθετών. Αλλά και έλεγχο για τα θαλασσοδάνεια. Εφόσον οι τραπεζίτες ζητούν κολοσσιαία στήριξη από τους Έλληνες και Ευρωπαίους φορολογούμενους, πρέπει να δώσουν λογαριασμό για τα θαλασσοδάνεια που έδωσαν (σε ΜΜΕ και αλλού) και να εξετασθούν οι διαδικασίες που τους επέτρεψαν να δώσουν τέτοια απίθανα δάνεια!
· Μείωση κατά 30% της επιχορήγησης των πολιτικών κομμάτων. Δεν χρειάζεται να οργανώνουν τόσες φιέστες και να λειτουργούν με τόσο υψηλό κόστος με τα χρήματα των φορολογουμένων. Τα Ελληνικά πολιτικά κόμματα επιχορηγούνται δεκαπλάσια από τα αντίστοιχα Βρετανικά.
· Να καλέσουμε επιχειρήσεις από όλο τον κόσμο (για παράδειγμα fund managers που αποχωρούν από το Λονδίνο και εγκαθίστανται στη Γενεύη για φορολογικούς λόγους), να εγκαταστήσουν περιφερειακά και GLOBAL HEADQUARTERS στην πατρίδα μας και να εκμεταλλευθούν τα ιδιαίτερα ελκυστικά φορολογικά κίνητρα του Ν. 3427/2005. Είμαι συντάκτης των σχετικών διατάξεων που ήδη αξιοποιούν σπουδαίες πολυεθνικές όπως η C.C.C. και η OLAYAN GROUP.
* Χρειάζεται να θεσμοθετηθεί ανεξάρτητη αρχή κατά το πρότυπο των αντιστοίχων στο Ηνωμένο Βασίλειο (Tax Commission) στην οποία μπορεί να προσφεύγει ο φορολογούμενος πριν καταφύγει στο δικαστήριο ώστε να μειωθεί ο αριθμός των υποθέσεων στα διοικητικά δικαστήρια. Η ανεξάρτητη αρχή θα έχει στην δικαιοδοσία της τις κατά τόπους Φορολογικές Επιτροπές οι οποίες θα απαρτίζονται από ανθρώπους κύρους με γνώσεις φορολογικού δικαίου που δεν θα έχουν σχέση με το Δημόσιο.
* Πρέπει να ξεφύγουμε από τυπολατρικές φοροεισπρακτικές πρακτικές που έχουν υιοθετηθεί, συμπεριλαμβανομένου και του ΚΒΣ (Kώδικα Bιβλίων & Στοιχείων), και που απαιτούν σημαντικό κόστος παρακολούθησης και συντήρησης, χωρίς να βελτιώνουν την εισπράξεις του Δημοσίου στην πράξη. Όπως και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης, το φορολογικό σύστημα πρέπει να υποχρεώνει τις επιχειρήσεις να τηρούν βιβλία και στοιχεία με τρόπο που να αποδεικνύει τις συναλλαγές τους αλλά αυτά τα βιβλία και στοιχεία να τηρούνται κατά την κρίση τους και να αποδεικνύεται το έσοδο και η δαπάνη με τον πιο πρόσφορο τρόπο. Για παράδειγμα, εάν μία επιχείρηση δεν έχει έστω ένα τιμολόγιο διότι αρνείται ο προμηθευτής της να εκδώσει τιμολόγιο, η απόδειξη της πληρωμής (π.χ. με επιταγή ή με υπογεγραμμένη απόδειξή του) να είναι αποδεικτικό στοιχείο της δαπάνης για την επιχείρηση που κατέβαλε την πληρωμή και η εφορία στη συνέχεια να ζητεί εξηγήσεις από τον λήπτη π.χ. της επιταγής για τη μη έκδοση στοιχείου ή για τη μη καταχώρηση του εσόδου στα βιβλία του.
* Ο συντελεστής δόμησης 200 μ2 ανά 4 στρέμματα, να εφαρμόζεται αναλογικά και για οικόπεδα με μεγαλύτερη επιφάνεια, ώστε να μειωθεί το κίνητρο συνεχούς κατάτμησης που προκαλεί προβλήματα σε οδοποιία, αποχέτευση, ηλεκτροδότηση, αλλά και, ιδιαίτερα, στο φυσικό περιβάλλον.
* Από τον Σεπτέμβριο του 2007 μέχρι τις 15/09/08 μόνο στην Εισαγγελία Πρωτοδικών κατατέθηκαν 245 χιλιάδες μηνύσεις! Κατατέθηκαν επίσης 236.860 δικόγραφα στο Πρωτοδικείο Αθηνών! (Καθημερινή, 20/02/09).
Πρέπει να θεσπίσουμε την καταβολή ενός πολύ υψηλού παράβολου [500 ευρώ;] σε όσους καταθέτουν αγωγές και μηνύσεις, δεδομένου ότι το σύστημα απονομής δικαιοσύνης είναι εξαιρετικά δαπανηρό (κάθε αγωγή κοστίζει πάνω από 4000 ευρώ μέχρι την διεκπεραίωση της). Τα έσοδα από τα παράβολα αυτά θα δαπανώνται για τον εκσυγχρονισμό του σωφρονιστικού και του δικαστικού συστήματος. (Τέτοιες προτάσεις μπορούν να συζητηθούν άμεσα με τις ενώσεις δικαστών και εισαγγελέων, και τους συλλόγους δικαστικών υπαλλήλων, οι οποίοι μάλλον το βλέπουν θετικά. Οι «άποροι» να πληρώνουν πολύ λιγότερο!).
* Να καταργηθούν σταδιακά τα πολυμελή δικαστήρια με μονομελή. Στα πολυμελή δικαστήρια «διαχέεται» η προσωπική ευθύνη του δικαστή και απασχολούνται τελικά πολύ περισσότεροι δικαστές. Οι νέοι δικαστές να φοιτούν ένα χρόνο στη σχολή δικαστών, ένα χρόνο να εξειδικεύονται (να καταρτίζονται θεωρητικά) σε μία ειδικότητα και ένα χρόνο να μαθητεύουν ως «βοηθοί», πλάι σε έναν Εφέτη.
* Άμεσο ξεκαθάρισμα του θέματος της δυνατότητας έκδοσης αδειών εξερεύνησης για πετρέλαιο σε Ιόνιο, ηπειρωτική Ελλάδα και κάποιες περιοχές του Αιγαίου και διευθέτησης των θεμάτων ζωνών οικονομικής εκμετάλλευσης.
* Για να μειώσουμε την εξάρτηση από Ρωσικό φυσικό αέριο, και από φυσικό αέριο που έρχεται με αγωγούς μέσω Τουρκίας, θα μπορούσαμε να εισάγουμε υγροποιημένο φυσικό αέριο, να το εξαερώνουμε σε ειδικές μονάδες στην Καβάλα, και να το διοχετεύουμε στο διεθνές δίκτυο αγωγών. Περίπου 40 χιλιόμετρα από τα Ελληνικά σύνορα, διέρχεται ο Βουλγαρικός αγωγός φυσικού αερίου και μπορεί να αποθηκεύουμε στις άδειες πλέον γεωλογικές κοιλότητες της Βουλγαρίας ή στον Πρίνο, ποσότητες ασφαλείας (δημιουργώντας ένα buffer stock για όλη την περιοχή: Αλβανία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ελλάδα, Σερβία).
Πρέπει να πιστέψουμε στους εαυτούς μας. Μπορούμε!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)