Δευτέρα 3 Σεπτεμβρίου 2012

Σεπτέμβριος: H μέρα της κρίσης για την Ευρωζώνη πλησιάζει.



ΕκτύπωσηPDF
eurozone-greeceΜετά από έναν ασυνήθιστα ήρεμο Αύγουστο, η Ευρώπη, οι πολιτικοί της και οι αγορές  έχουν μπροστά τους ένα ταραγμένο φθινόπωρο κατά το οποίο θα λάβουν χώρα οι μεγάλες αναμετρήσεις της Ευρωζώνης. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι από τότε που ξεκίνησε η κρίση του ευρώ, στις αρχές του 2010  με την Ελλάδα, η Ευρωζώνη είχε αρκετές οριακές στιγμές. Αλλά  τα γεγονότα αυτού του φθινοπώρου θα είναι πολύ πιο κρίσιμα.
Καταρχήν επειδή πλησιάζει η ώρα της αλήθειας για την Ισπανία. Πολύ καιρό τώρα οι Ευρωπαίοι πολιτικοί και αναλυτές αναρωτιούνται τι θα γίνει αν μια μεγάλη χώρα της Ευρωζώνης, όπως η Ισπανία, αποκλειστεί από τις αγορές. Οσονούπω λοιπόν θα το ανακαλύψουν. Η ζήτηση για τα ισπανικά ομόλογα στεγνώνει με ταχείς ρυθμούς αλλά τον Οκτώβριο η Ισπανία θα πρέπει να εκδώσει χρέος ύψους κάποιων δεκάδων δις ευρώ για να καλύψει τα ελλείμματά της και να αποπληρώσει παλαιότερες εκδόσεις ομολόγων που λήγουν.
Δεύτερον, υπάρχει το μέτωπο της Ελλάδας: η κυβέρνηση της Αθήνας θα χρειαστεί επιπλέον χρήματα.
Και τρίτον, υπάρχει η ημερομηνία-φωτιά της 12ης Σεπτεμβρίου, όπου αναμένεται η απόφαση του συνταγματικού δικαστηρίου της Γερμανίας ως προς τη νομιμότητα του νέου μηχανισμού διάσωσης της Ευρωζώνης αλλά και οι εκλογές της Ολλανδίας, όπου φαίνεται να κερδίζουν έδαφος τα κόμματα που υποστηρίζουν τη μερική αποχώρηση της χώρας από την Ευρωζώνη προκειμένου να δοθεί έμφαση στα εγχώρια οικονομικά της χώρας. Και τα δύο αυτά γεγονότα μπορεί να τορπιλίσουν τις δύσκολες προσπάθειες διάσωσης του ευρώ.
Πολιτικοί και κεντρικοί τραπεζίτες
ενώπιον σκληρών επιλογών
Με την Ελλάδα και την Ισπανία στο χείλος του γκρεμού, οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι θα έρθουν αντιμέτωποι με σκληρές επιλογές. Αφενός ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και οι άλλοι κεντρικοί τραπεζίτες θα κληθούν να αποφασίσουν αν θα εγκαταλείψουν την παλιά τους επιφυλακτικότητα και θα προχωρήσουν σε πολύ πιο τολμηρή δράση με μεγάλα προγράμματα αγοράς ομολόγων. Αφετέρου οι πολιτικοί θα πρέπει να αποφασίσουν αν θα στηρίξουν ενεργητικά την υπόθεση της περαιτέρω ολοκλήρωσης της Ευρωζώνης – που συνεπάγεται ότι οι μεγάλες χώρες θα πληρώσουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τα προβλήματα των πιο αδύναμων – ή θα ενδώσουν στις αντιρρήσεις των ψηφοφόρων τους τόσο του Βορρά όσο και του Νότου, οι οποίοι έχουν αρχίσει να αντιδρούν στην υπόθεση του κοινού νομίσματος και σε όσα βάρη τους έχει φέρει.
Η αυλαία θα ανοίξει την ερχόμενη Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου με την συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ. Η ισπανική κυβέρνηση επιμένει ότι η ΕΚΤ πρέπει να παρέμβει στις αγορές και να αγοράσει ισπανικά κρατικά ομόλογα σε απεριόριστες ποσότητες. Αυτό θεωρητικά θα ενισχύσει τη ζήτηση και οι ιδιώτες επενδυτές που σήμερα φοβούνται να αγοράσουν ισπανικούς τίτλους θα σπεύσουν να το κάνουν επειδή θα ξέρουν ότι θα μπορούν να τους πουλήσουν να πάσα στιγμή στην κεντρική τράπεζα.
Η διελκυστίνδα ΕΚΤ - Ισπανίας
Η ΕΚΤ έχει πει ότι είναι έτοιμη να κάνει ‘κάτι’ – και ο κόσμος περιμένει λεπτομέρειες για το τι ακριβώς – αλλά είναι απίθανο να προβεί σε μια τέτοια δέσμευση την ερχόμενη Πέμπτη. Καταρχήν επειδή δεν είναι βέβαιο ότι θα έχει αποτελέσματα. Οι επενδυτές που έχουν ισπανικούς τίτλους θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τη δέσμευση της ΕΚΤ και να τους ξεφορτωθούν αντί να αγοράσουν παραπάνω ισπανικά ομόλογα. Έτσι η κεντρική τράπεζα θα έμενε με ένα τεράστιο χαρτοφυλάκιο υποβαθμισμένων κρατικών τίτλων.
Συν τοις άλλοις, κατά το σκεπτικό της ΕΚΤ κάτι τέτοιο δεν πρέπει να γίνει γιατί θα χαλαρώσει τις πιέσεις για δυσάρεστες μεταρρυθμίσεις προς την ισπανική κυβέρνηση. Γι’  αυτό ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι είχε πει τον Αύγουστο πως η κεντρική τράπεζα μπορεί να ενεργήσει με ένα νέο πρόγραμμα ομολόγων μόνο από τη στιγμή που μια χώρα θα έχει ζητήσει επισήμως βοήθεια από τους μηχανισμούς διάσωσης της Ευρωζώνης και θα έχει αποδεχτεί ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.
Επί του παρόντος κάτι τέτοιο δεν φαίνεται πάντως πιθανό καθώς η κυβέρνηση Ραχόι δεν θέλει να προβεί σε αυτό το πολιτικά ταπεινωτικό βήμα και εξακολουθεί να ελπίζει στο θαύμα: ότι η κεντρική τράπεζα θα παρέμβει εν τέλει στις αγορές υπέρ της Ισπανίας από μόνη της. Η Μαδρίτη εκτιμά ότι είναι σε θέση να αγοράσει χρόνο εκδίδοντας έντοκα γραμμάτια ακόμα κι αν οι επενδυτές πάψουν να αγοράζουν τα μακροπρόθεσμα ισπανικά ομόλογα. Οι  αυγουστιάτικες δηλώσεις του Ντράγκι σύμφωνα με τις οποίες το νέο μεγάλο πρόγραμμα αγοράς τίτλων της ΕΚΤ – αν και όταν εκδηλωθεί – θα αφορά βραχυπρόθεσμους τίτλους, έχουν ήδη παίξει το ρόλο τους στρέφοντας τους επενδυτές στα ασφαλέστερα βραχυπρόθεσμα ισπανικά ομόλογα. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι αποδόσεις του ισπανικού 2ετούς έχουν μειωθεί εντυπωσιακά τις τελευταίες βδομάδες.
Η ΕΚΤ δεν μπορεί
να αποφύγει τις ανακοινώσεις
Αυτός είναι και ο βασικός λόγος για τον οποίο η Ισπανία ελπίζει ακόμη ότι μπορεί να αποφύγει να ζητήσει βοήθεια. Σημαίνει όμως αυτό, αναρωτιούνται οι αναλυτές, πως και η ΕΚΤ μπορεί να μην κάνει καμιά σοβαρή ανακοίνωση για τα σχέδια της την ερχόμενη Πέμπτη ώστε να επιστρέψει έτσι την πίεση στην Ισπανία και να την υποχρεώσει να ζητήσει βοήθεια; Δύσκολο, αποφαίνονται… Στην πραγματικότητα, εκτιμούν, η ΕΚΤ δεν μπορεί να αποφύγει τις ανακοινώσεις. Έχει ήδη πει ότι σχεδιάζει ένα νέο πρόγραμμα αγοράς ομολόγων αλλά δεν έχει πει ποια χώρα αφορά. Αν στη συνέντευξη Τύπου που θα ακολουθήσει τη συνάντηση του διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ την ερχόμενη Πέμπτη, ο Μάριο Ντράγκι δεν δώσει περισσότερες λεπτομέρειες, οι αγορές θα θεωρήσουν ότι η ΕΚΤ δεν έχει βούληση να δράσει ή ότι δεν μπορεί να δράσει επειδή έχει παραλύσει υπό το βάρος της οξείας εσωτερικής της διαμάχης. Η σύγκρουση ανάμεσα στον Μάριο Ντράγκι και τον ισχυρό επικεφαλής της Bundesbank Γιενς Βάιντμαν ακριβώς για το θέμα ενός μεγάλου προγράμματος αγοράς ομολόγων το οποίο υποστηρίζει ο Ντράγκι αλλά αντιμάχεται ο Βάιντμαν πήρε μέσα στο καλοκαίρι επίσημες διαστάσεις, με συνεντεύξεις και σχόλια των δύο ανδρών στο γερμανικό Τύπο και οι αγορές περιμένουν να δουν αν και πώς θα καταφέρει να υπερνικήσει ο Ντράγκι τις αντιδράσεις του Βάιντμαν.
Η ΕΚΤ θα μπορούσε να αναβάλει τις ανακοινώσεις μέχρι την επόμενη συνεδρίαση της 4ης Οκτωβρίου αλλά κάτι τέτοιο θα αποτελούσε μεγάλο ρίσκο καθώς ο χρόνος πιέζει. Στα τέλη Οκτωβρίου η Ισπανία θα πρέπει να αναχρηματοδοτήσει ομόλογα ύψους 20 δις ευρώ. Επιπλέον, οι Ευρωπαίοι πολιτικοί θα πρέπει να πείσουν τις αγορές ότι μπορούν να αντιμετωπίσουν δυναμικά την κρίση αντί να παρακολουθούν κάθιδροι τις αντιδράσεις των αγορών αντιμετωπίζοντας εκ των ενόντων κάθε νέο επεισόδιο. Και δεν θα το πετύχουν αν δείξουν αναποφασιστικότητα.
Κάποιοι καλοί οιωνοί
Όπως επισημαίνουν οι αισιόδοξοι, παρά την κρισιμότητα της συγκυρίας υπάρχουν πλέον και κάποιοι καλοί οιωνοί. Μέχρι πέρσι η Ευρώπη είχε μια κεντρική τράπεζα που απλά αντιδρούσε στις εξελίξεις των αγορών και στο πολιτικό πεδίο κυριαρχούσαν η κακοφωνία και έριδες. Τουλάχιστον φέτος κατάφερε να οικοδομήσει ένα πλαίσιο για τη διαχείριση της κρίσης. Ένα πλαίσιο που περιλαμβάνει ένα μηχανισμό διάσωσης – έστω κι αν είναι πολύ μικρός για να χρηματοδοτήσει από μόνος του την Ισπανία και την Ιταλία – ο οποίος μπορεί να παράσχει κάποια οικονομική βοήθεια και να επιβάλει προγράμματα καθώς και την ΕΚΤ, που υπό την ηγεσία του Μάριο Ντράγκι εμφανίζεται πολύ πιο αποφασισμένη να χρησιμοποιήσει τις δυνατότητες δημιουργίας χρήματος που έχει για να καλύψει τα χρηματοδοτικά κενά.
Το βασικό πρόβλημα είναι παρά ταύτα πως τα μεγάλα πακέτα βοήθειας απλά αγοράζουν χρόνο. Δεν λύνουν δηλαδή τα θεμελιώδη προβλήματα της  Ευρωζώνης, που είναι η χαμηλή ανταγωνιστικότητα των οικονομιών του Νότου, οι φτωχές αναπτυξιακές τους προοπτικές και ο αποκλεισμός των κυβερνήσεων τους από τις αγορές.
Το ακανθώδες ελληνικό μέτωπο
Για του λόγου το αληθές αρκεί να δούμε τις εξελίξεις στην Ελλάδα που έχει λάβει  χρηματοδοτική βοήθεια ύψους 200 δις ευρώ αλλά βλέπει την οικονομία της να γονατίζει υπό τη συντριπτική ύφεση ενώ το βάρος του χρέους της, παρά την πρόσφατη αναδιάρθρωση του, αυξάνει συνεχώς. Η Ελλάδα ετοιμάζεται να κάνει δημοσιονομικές περικοπές με μειώσεις δαπανών και αυξήσεις φόρων ύψους 13,5 δις ευρώ αλλά αυτά τα μέτρα θα επιδεινώσουν περαιτέρω την ήδη μεγάλη ύφεση. Ο πρωθυπουργός Α. Σαμαράς προσπαθεί να διαχειριστεί την κατάσταση ζητώντας  περισσότερο χρόνο για την ελληνική προσαρμογή. Μόνο που ο χρόνος σημαίνει και περισσότερο χρήμα, τη στιγμή που η  υπομονή των εκλογικών σωμάτων του Βορρά έχει αρχίσει να εξαντλείται.
Το καταλυτικό γεγονός στο ελληνικό μέτωπο θα είναι η ολοκλήρωση της έκθεσης της τρόικας των δανειστών που θα καταγράψει την πρόοδο της Αθήνας η οποία αναμένεται στα τέλη Σεπτεμβρίου ή στις αρχές Οκτωβρίου. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι οι αποκλίσεις της Ελλάδας από το πρόγραμμα είναι πολύ μεγάλες, όμως δεν υπάρχει καμιά σοβαρή εναλλακτική λύση πέρα από το να δοθούν στην Αθήνα περισσότερα χρήματα ή οι Ευρωπαίοι – και καταρχήν η ΕΚΤ που έχει αγοράσει τα ελληνικά ομόλογα που κατέχει στο 70% της αξίας τους – να συγκατανεύσουν στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους προς τον επίσημο τομέα. Και οι δύο αυτές επιλογές έχουν όμως πολιτικό κόστος για το Βορρά και ιδίως για την Ολλανδία, που πάει σε εκλογές στις 12 Σεπτεμβρίου. Στις ανάγκες της προεκλογικής περιόδου εντάσσεται άλλωστε και η σκλήρυνση της στάσης της ολλανδικής κυβέρνησης προς τους Έλληνες.
Αν οι Ευρωπαίοι δεν χαλαρώσουν τη στάση τους απέναντι στην Αθήνα μπορεί η Ελλάδα να υποχρεωθεί να φύγει από την Ευρωζώνη. Μια τέτοια εξέλιξη όμως θα άνοιγε τους ασκούς Αιόλου για το κοινό νόμισμα. Ο βασικός λόγος που οι επενδυτές του ευρωπαϊκού Βορρά δεν θέλουν να δανείσουν χρήματα στην Ισπανία είναι ο κίνδυνος – όσο μικρός κι αν είναι – η Ισπανία να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη και να αποπληρωθούν σε ένα νέο ασθενέστερο νόμισμα – αν αποπληρωθούν… Τυχόν έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα δείξει στην πράξη τι κόστος ενέχει αυτό το σενάριο και θα κάνει τον κίνδυνο της Ισπανίας ακόμα μεγαλύτερο.

Όταν ο γ.γ. της Βουλής διόρισε τον ... εαυτό του μόνιμο υπάλληλο! - Οι προύχοντες και οι είλωτες


ΕκτύπωσηE-mail
02-09-2012 15:53:18
104
Μπορεί ένας ανώτατος μετακλητός κυβερνητικός υπάλληλος να ... αυτοδιοριστεί στο δημόσιο; Φυσικά και μπορεί, αν είναι γενικός γραμματές της Βουλής!
Ίσως το πλέον χαρακτηριστικό πράδειγμα φαυλότητας στην πρόσφατη ελληνική πολιτική ιστορία συνέβη το 2009, όταν αυτοδιορίστηκε στην Βουλή, πέντε ημέρες πριν από τις εκλογές ο τότε γενικός γραμματέας της Νίκος Στεφάνου, στενός νσυνεργάτης του τότε προέδρου Δ.Σιούφα! Πώς; Με μία απλή αίτηση, βάσει ειδικής φωτογραφικής διάταξης του Δ.Σιούφα που έλεγε ότι ένας μετακλητός υπάλληλος της Βουλής μπορεί να γίνει μόνιμος με μία απλή αίτηση!
Αλλά η φαυλότητα δεν περιορίστηκε μόνο στον Νίκο Στεφάνου, φυσικά. Ακολούθησε και ο ... γραμματέας του ο Μιχάλης Παπαγιάννης! Με τον ίδιο τρόπο! Και βέβαια, επειδή "σόϊ πάει το βασίλειο", ο γραμματέας του γραμματέα, ο Μιχάλης Παπαγιάννης δηλαδή, διόρισε την ... κόρη του με τον ίδιο ακριβώς τρόπο!
Οι πληροφορίες ότι διόρισαν και τον γραμματέα, του γραμματέα του γραμματέα, που διόρισε τον γιό του που είχε διόρισε τον μπατζανάκη του Στεφάνου, διαψεύδονται αρμοδίως.
Και να πούμε και κάτι που δεν είναι ευρέως γνωστό: Στην Βουλή υπάρχουν δύο κατηγορίες υπαλλήλων: Οι προύχοντες και οι είλωτες: Οι πρώτοι είναι οι κομματικοί διορισμοί (απασχολούνται κυρίως σε κάτι βιβλιοθήκες, επιστημονικές υπηρεσίες, δημόσιες σχέσεις, γραφεία κομμμάτων κλπ) που δεν τους ξέρουν ούτε πως είναι στην φάτσα τους οι αστυνομικοί της εισόδου.
Οι δεύτεροι, οι είλωτες, είναι αυτοί που εργάζονται 12 και 18 ώρες την ημέρα, πολλές φορές Σάββατα και Κυριακές στις διευθύνσεις-φωτιά της στενογραφικής, των πρακτικών, των επιτροπών της Βουλής κλπ. Όπου υπάρχει και μεγάλη έλλειψη ειδικευμένου προσωπικού και για αυτό σχεδόν ποτέ η εργασία τους δεν περιορίζεται στο οκτάωρο. Αλλά όλοι παίρνουν τα ίδια λεφτά! Και οι "κόπροι" των κομμάτων και οι συνεπείς εργαζόμενοι.

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Σοκαριστικές δηλώσεις Μ.Σούλτς για ΕΟΖ: Θέλουν διοικητικά αυτόνομες περιφέρειες!


ΕκτύπωσηE-mail
03-09-2012 03:02:51
95
Καινοφανείς θέσεις γα την ανάληψη από Ευρωπαίους αξιωματούχους διοικητικού ελέγχου αυτόνομων οικονομικών περιφερειών εντός της ελληνικής επικράτειας, εκφράζει με συνέντευξή του στο περιοδικό Der Spiegel, ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Γερμανός, Μάρτιν Σουλτς!
Οι δηλώσεις του είναι σαφέστατες και δεν αφήνουν καμία αμφιβολία για το τι σκοπεύουν να κάνουν στις περίφημες ΕΟΖ (Ειδικές Οικονομικές Ζώνες) προεξαρχούσης της ΕΟΖ της Θράκης: Πάνε να δημιουργήσουν μορφώματα αυτόνομων περιοχών (βλέπε σχετική συζήτηση στην Βουλή στις 24/08 με ερωτώντα τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο των Ανεξάρτητων Ελλήνων, Κώστα Μαρκόπουλο)!  
Μάλιστα, ο Μ.Σουλτς είναι σοκαριστικά ειλικρινής και γνωρίζει πολύ καλά τι λέει και πως θα ηχήσουν αυτά που λέει στα αυτιά των Ελλήνων πολιτών αφού σπεύδει να "διευκρινίσει":"Μην νομίσετε ότι πρόκειται για καμιά εχθρική δύναμη κατοχής. Είναι εργαλείο βοήθειας"!
Δηλαδή γνωρίζει ότι αυτό που ζητά στην πραγματικότητα συνιστά ξένη κατοχή επί ελληνικού εδάφους, αλλά αυτός προτιμά να την βαπτίσει "Εργαλείο βοήθειας". Μα, και ο Γερμανός φρούραρχος της Αθήνας στον Β'Π.Π. κατά την διάρκεια της Κατοχής είχε πει το περίφημο"Ήρθαμε να σας βοηθησουμε και να σας απελευθερώσουμε από τους Εγγλέζους"!
Αυτά που λέει ο Μ.Σουλτς είναι πραγματικά ανατριχιαστικά, ξεπερνούν την φαντασία ακόμα και του πιο σκληρού πολέμιου του Μνημονίου και το κακό είναι ότι τα λέει ψυχρά και μάλιστα θέτει και όρους ότι για να "έρθουν να βοηθήσουν" πρέπει "να είμαστε ... προσηλωμένοι στο Μνημόνιο"!
Αναφερόμενος λοιπόν στις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες υποστηρίζει ότι θα πρέπει "να δημιουργηθεί ένας οργανισμός ανάπτυξης, όπου Ευρωπαίοι και Έλληνες πολιτικοί θα εντοπίζουν έργα άξια να τύχουν υποστήριξης και θα ελέγχουν την εισροή των σχετικών κονδυλίων". 

Εκεί λοιπόν "Θα υπάρχει έλεγχος, αλλά και οικοδόμηση αμοιβαίας εμπιστοσύνης για να μπορέσουν οι Ευρωπαίοι να εφαρμόσουν τις μεταρρυθμίσεις τους. Το ελληνικό κράτος θα πρέπει να δεχτεί να εφαρμόζουν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι μεταρρυθμίσεις επί ελληνικού εδάφους» λέει και βέβαια εννοεί να αναλάβουν την διοίκηση αυτών των περιοχών οι Ευρωπαίοι και να δεχθεί το ελληνικό κράτος κάτι τέτοιο!
Και συνεχίζει λέγοντας: "Ωστόσο, δεν πρόκειται για καμιά εχθρική δύναμη κατοχής, αλλά για εργαλείο βοήθειας"! Αλλίμονο! Ποιος μίλησε για "δύναμη κατοχής"; Επειδή οι ξένοι θα διοικούν Έλληνες σε ελληνικό έδαφος και θα εφαρμόζουν δικούς τους νόμους που θα τους έχουν βαπτίσει πριν "μεταρρυθμίσεις"; Και μάλιστα, που; Στην Θράκη βρίσκεται είναι η μία από τις ΕΟΖ που θέλει να δημιουργήσει η Γερμανία για να κάνει "μεταρρυθμίσεις"!
Μάλιστα, αναφέρει ο Μ.Σούλτς ότι "Προϋπόθεση γι’ αυτήν τις ΕΟΖ αποτελεί η προσήλωση των Ελλήνων στο ευρώ και η προθυμία της Αθήνας να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις και επενδυτικές διευκολύνσεις για επιχειρήσεις, οι οποίες θα επενδύουν στην Ελλάδα". Το ότι θα βαπτιζόταν "μεταρρύθμιση" η δημιουργία αυτόνομων περιοχών στην ελληνική επιρκάτεια, ειλικκρινά δεν θα μπορούσε κανείς να το φανταστεί.
Μάλιστα, σύμφωνα με τη Deutche Welle, όπως αναφέρει το Der Spiegel στην ηλεκτρονική του έκδοση, η ιδέα μιας ειδικής οικονομικής ζώνης κερδίζει και στην Ελλάδα όλο και περισσότερο οπαδούς: Η ελληνική κυβέρνηση έχει υποβάλει ήδη σχετικό αίτημα στην Κομισιόν.
Πριν από δύο εβδομάδες όπως προείπαμε συζητήθηκε το θέμα της ΕΟΖ της Θράκης στην Βουλή μετά από σχετική ερώτηση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου των Ανεξάρτητων Ελλήνων Κώστα Μαρκόπουλου, όπου αποκαλύφθηκε όχι απλώς η μεθόδευση, αλλά και η έκταση του κινδύνου για την εθνική ασφάλεια.
Τώρα, σε σχετική του δήλωση στο defencenet.gr, αναφορικά με τις δηλώσεις Μ.Σούλτς ο Κώστας Μαρκόπουλος τονίζει: "Οι δηλώσεις Σουλτς, δείχνουν την τροπή που έχει πάρει η υπόθεση της Ελλάδας στην ΕΕ.Έχει ανοίξει η όρεξη όλων ανεξαιρέτως και μάλιστα χωρίς στοιχειώδη αυτοσυγκράτηση και σεβασμό προς τους Έλληνες.
Ο κ.Σουλτς εδειξε το δρόμο για ΕΟΖ που θα ελέγχονται απόλυτα και αποκλειστικά από τους Ευρωπαίους και θα στηρίζονται σε ευρωπαϊκά χρήματα. Θέλουν ανεξάρτητες διοικητικές και οικονομικές εκτάσεις με μοναδικά προνόμια.
Αν η αρχή γίνει στην Θράκη, τότε μπαίνει ο σπόρος του ιδιότυπου καθεστώτος. Να, γιατί ο Τούρκος πρόξενος είναι πρωταγωνιστής στις προετοιμασίες στο πλευρό της κ.Καραγιάννη, του συνεργάτη της Deutsche Bank. H κυβέρνηση είναι ή απρόσεκτη ή συνένοχη. Η συνέχεια θα δείξει"
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Στην τελική ευθεία η συμφωνία για τις καταθέσεις στην Ελβετία

Εκτύπωση σελίδας
Αποθήκευση σελίδας
Αποστολή με e-mail
Προσθήκη στο αρχείο
Μέγεθος κειμένου
Με τον επικεφαλής της Ένωσης Ελβετικών Τραπεζών P.Odier, συναντάται ο  υφυπουργός Οικονομικών Γ.Μαυραγάνης την Κυριακή και τη Δευτέρα με τον Ελβετό ομόλογό του Μ.Ambuhl, καθώς η διαδικασία για την υπογραφή της συμφωνίας για τη φορολόγηση των αδήλωτων καταθέσεων Ελλήνων πολιτών στις ελβετικές τράπεζες εισέρχεται στην τελική ευθεία.

Όπως μεταδίδει τοwww.protothema.gr, εντός του Σεπτεμβρίου, αναμένεται να υπογραφεί η συμφωνία κατά τα πρότυπα αντίστοιχων συμφωνιών που έχουν συνάψει οι ελβετικές Αρχές με τη Γερμανία, την Αυστρία και τη Βρετανία.
Το ποσό των ελληνικών καταθέσεων στις ελβετικές τράπεζες δεν είναι γνωστό. Ωστόσο, εκτιμάται ότι κυμαίνεται γύρω στα 20 δισ. ευρώ και μάλιστα σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα του γερμανικού Spiegel από αυτά το 99% δεν έχει δηλωθεί σε καμία φορολογική αρχή. Ετσι, οι κάτοχοι των κεφαλαίων αυτών θα κληθούν να επιλέξουν ή:

1. Να διατηρήσουν την ανωνυμία τους. Σε αυτήν την περίπτωση, θα κληθούν να πληρώσουν ένα φόρο που θα επιβληθεί στο σύνολο των καταθέσεών τους ή των επενδύσεων που μπορεί να έχουν κάνει. Μάλιστα, το ύψος του φόρου αυτού θα ανέρχεται στο ύψος του φόρου που θα είχε επιβληθεί εάν η κατάθεση είχε δηλωθεί ως εισόδημα στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, αυτός ο φόρος μπορεί να κινείται από 20% έως και 30%. Σε μία τέτοια περίπτωση -και υπό την προϋπόθεση ότι το ποσό των καταθέσεων ανέρχεται τελικά στα επίπεδα των 20 δισ. ευρώ- τότε τα έσοδα για την Ελλάδα θα κινηθούν από 4-6 δισ. ευρώ.

Ο φόρος θα επιβάλλεται και θα εισπράττεται από τις ελβετικές αρχές και θα αποδίδεται στο ελληνικό κράτος.

2. Να συμφωνήσουν με τις ελβετικές τράπεζες να δοθούν τα στοιχεία τους στις ελληνικές αρχές. Σε αυτήν την περίπτωση θα ξεκινήσουν έλεγχοι από τις ελληνικές φορολογικές αρχές και όσοι έχουν δηλώσει τις καταθέσεις που διατηρούν σε ελβετικές τράπεζες και έχουν φορολογηθεί γι’ αυτές δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα. Αντιθέτως, εκείνοι που δεν θα δικαιολογήσουν την προέλευση των χρημάτων, θα φορολογηθούν με βάση την κλίμακα και με φόρο που μπορεί να φθάνει μέχρι και 45%.

Επίσης, εάν αποδειχθεί ότι οι καταθέσεις είναι προϊόν παράνομων δραστηριοτήτων, τότε τα ποσά θα κατασχεθούν και οι φορολογούμενοι θα διωχθούν ποινικά.

Σε ό,τι αφορά τη διαδικασία, το πιθανότερο σενάριο είναι ότι οι ελβετικές τράπεζες θα επικοινωνήσουν με τους Ελληνες καταθέτες που τηρούν λογαριασμούς στα καταστήματά τους και θα τους καλέσουν να υπαχθούν στη συμφωνία και να φορολογηθούν για τα αφορολόγητα κεφάλαια με τη διαβεβαίωση ότι δεν θα θιγεί το καθεστώς ανωνυμίας.

Παράλληλα, η συμφωνία θα περιλαμβάνει και όρους για τις μελλοντικές καταθέσεις, αλλά και το πλαίσιο παροχής πληροφοριών και στοιχείων από τις ελβετικές αρχές, κατόπιν αιτήματος των ελληνικών αρχών, εφόσον τίθεται ζήτημα παράνομων κεφαλαίων. Σε κάθε περίπτωση, η διαδικασία αυτή δεν καλύπτει ποινικά αδικήματα και δεν αναιρεί συμφωνίες αποφυγής διπλής φορολογίας



Πηγή:www.capital.gr

Grexit, Geuro, Δραχμαγεδών



ΕκτύπωσηPDF
euro-hellasGrexit, Geuro, Δραχμαγεδών. Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας μπορεί να έχει δηλώσει πως θα κάνει τα πάντα για να σωθεί το ευρώ, ωστόσο είναι δεν είναι σίγουρο πως  είναι έτοιμος να τα βάλει με τη Γερμανία. Από την πλευρά τους οι Ευρωπαίοι φαίνεται να εξαντλούν τη φαντασία τους στα λογοπαίγνια και τα συνθήματα της κρίσης, με αποτέλεσμα το μέλλον του κοινού νομίσματος να κρέμεται σε μία κλωστή.
Από τον Ιούνιο και μετά οι ευρωπαίοι ηγέτες δεν έχουν αγγίξει ουσιαστικά το ελληνικό ζήτημα. Σαν να μην τους πιέζει ο χρόνος, αποφάσισαν να αφήσουν τις αποφάσεις για το Σεπτέμβριο.
Φαίνεται ότι η έλευση του Γάλλου Φρανσουά Ολάντ στους κύκλους των αποφάσεων της Ευρώπης δεν έφερε την επανάσταση που κάποιοι προσδοκούσαν. Η τράπουλα ξαναμοιράστηκε, συμμαχίες χάλασαν για να δημιουργηθούν νέες, αλλά οι Ευρωπαίοι ηγέτες συνεχίζουν με τις γνωστές κοκορομαχίες τους να σπαταλούν και άλλες από τις πιο κρίσιμες ημέρες του ευρώ. Η Ευρώπη παραμένει χωρίς πυξίδα. Το καλύτερο που μπόρεσε να κάνει είναι να δώσει οδηγίες σε όλα τα μέλη της, τουλάχιστον για να προετοιμαστούν για το μοιραίο: Την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.
Κυβερνήσεις, τράπεζες, επιχειρήσεις, ακόμα και ιδιώτες. Εκείνοι που δεν ετοιμάζουν ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης για το ενδεχόμενο της δραχμής αποτελούν πια την εξαίρεση. Και καταγγέλλονται ως ανεύθυνοι. Όλοι μιλούν για αυτό που επικράτησε να ονομάζεται «Grexit». Και αφού η Ευρώπη κινείται πλέον σε αχαρτογράφητα εδάφη, σε κάθε εικασία, κάθε υπόθεση ή ακόμα και σε κάθε φήμη προσδίδεται η βαρύτητα της πρόβλεψης. Σε κάτι που κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει, φαίνεται ότι ο καθένας δικαιούται να εμφανίζεται ως ειδικός. Εκτός όμως από τα σενάρια χρεοκοπίας που έχουν επανέλθει δριμύτερα, οικονομικοί κύκλοι προτείνουν διάφορες λύσεις για την επιλύση του ελληνικού ζητήματος.

Διπλό νόμισμα: Παναμάς, Αργεντινή, Καλιφόρνια. Τώρα και στην Ελλάδα
Σύμφωνα με το σχεδιασμό της Ευρωζώνης, η υιοθέτηση του ευρώ ήταν για όλες τις χώρες αμετάκλητη. Με το δόγμα αυτό να καταρρέει, είναι σαφές ότι κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πώς θα τελειώσει αυτή η κρίση για την Ελλάδα. Έτσι, ο καθένας είναι ευπρόσδεκτος να ρίξει στο τραπέζι τη δική του πρόταση.
Μια από αυτές τις προτάσεις ήταν εκείνη του επικεφαλής οικονομολόγου της Deutsche Bank, Τόμας Μάγιερ, για τη δημιουργία του «Geuro». Ακόμα και εάν οι ξένοι πιστωτές της διακόψουν τη χρηματοδότηση της Ελλάδας, η χώρα δεν θα είναι αναγκασμένη να εγκαταλείψει το ευρώ, ισχυρίζεται ο Μάγιερ. Μπορεί να τυπώσει το «Geuro». Ουσιαστικά, να αρχίσει να πληρώνει τις ανάγκες και τις υποχρεώσεις της με υποσχετικές (IOUs). Όσοι έχουν στα χέρια τους αυτές τις υποσχετικές, θα αρχίσουν να τις χρησιμοποιούν για τις δικές τους πληρωμές. Κάπως έτσι, θα έχει δημιουργηθεί στην Ελλάδα ένα δεύτερο, παράλληλο νόμισμα.
Αρχικά, το Geuro θα υποχωρήσει σημαντικά έναντι του ευρώ. Όμως, στην πορεία, η ελληνική κυβέρνηση θα έχει τη δυνατότητα να επηρεάσει την ισοτιμία του. Εφαρμόζοντας υπεύθυνες δημοσιονομικές πολιτικές, οι οποίες μειώνουν ή και εξαλείφουν εντελώς το έλλειμμα, θα αναγκάζεται να εκδίδει λιγότερα Geuro. Και έτσι θα περιορίζεται η πτώση τους.
Ο Μάγιερ πιστεύει ότι η μέθοδός του δίνει στην Ελλάδα τη δυνατότητα να υποτιμήσει το νόμισμά της, χωρίς να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη. Εξάλλου, η παράλληλη κυκλοφορία δύο νόμιμων νομισμάτων μέσα στην ίδια χώρα δεν είναι μια νέα ιδέα. Έχει τις ρίζες της στον 14ο αιώνα, όταν η Φλωρεντία χρησιμοποιούσε χρυσά φιορίνια για το διεθνές εμπόριό της, αλλά ασημένια νομίσματα για τις εσωτερικές πληρωμές.
Τη λύση του διπλού νομίσματος χρησιμοποίησε και ο Παναμάς, ο οποίος από το 1904 έχει υιοθετήσει το δολάριο. Όμως, το 1988, όταν οι ΗΠΑ έκοψαν τη ροή δολαρίων προς τη χώρα, η κυβέρνησή της αναγκάστηκε να πληρώσει τους δημόσιους υπαλλήλους με ένα νέο νόμισμα, το οποίο γρήγορα εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την οικονομία.
Με υποσχετικές πλήρωσε και η Καλιφόρνια τους δημόσιους υπαλλήλους της, όταν ξέμεινε από ρευστό. Αλλά και στην Αργεντινή, ένα χρόνο πριν από τη χρεοκοπία, κυκλοφορούσε μια πληθώρα νομισμάτων, που κατάφερναν έστω και κατά τόπους να υποκαταστήσουν το πέσο. Έως και σήμερα, οι Κουβανοί προτιμούν να χρησιμοποιούν το αμερικανικό δολάριο, έναντι του δικού τους πέσο.

Καλωσήρθε το δολάριο;
Μπορεί σε πολλούς, η ιδέα του να υιοθετήσει η Ελλάδα το αμερικάνικο δολάριο, να ακούγεται τρελή, ωστόσο κάποιοι οικονομολόγοι απαντούν πως μπορεί να αποτελέσει το δρόμο για την επιστροφή της Ελλάδας σε μία βιώσιμη οδό.
Η Ελλάδα, σύμφωνα με το συγκεκριμένο σχέδιο, θα πρέπει να στραφεί προς το δολάριο ΗΠΑ ως νόμισμα της, και να αποκηρύξει κάθε χρέος που είναι εκφρασμένο σε ευρώ. Οι υπέρμαχοι αυτής της άποψης δεν εννοούν "κούρεμα" του χρέους αλλά να διαγραφεί το 100% του συνόλου του χρέους σε ευρώ.
Ο λόγος είναι ότι οι τράπεζες (δανειστές) γνώριζαν πολύ καλά ότι η Ελλάδα παραμένει μια αδύναμη οικονομία, και η υιοθέτηση του ευρώ δεν ενίσχυσε δια μαγείας τα θεμελιώδη οικονομικά της μεγέθη. Ήταν όλα μια απάτη την οποία οι τράπεζες εκμεταλλεύτηκαν, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και έτσι θα πρέπει να αποδεχθούν τις απώλειες τώρα που η απάτη έχει καταρρεύσει.
Κανείς δεν έβαλε ένα πυροβόλο όπλο στο κεφάλι των δανειστών για να δώσουν στην Ελλάδα τόσο υψηλά χρηματικά ποσά σε χαμηλά επιτόκια. Ήταν τζόγος, ρίσκαραν και έχασαν.
Το γεγονός είναι ότι το αμερικάνικο  δολάριο εξακολουθεί να διατηρεί την εμπιστοσύνη της παγκόσμιας αγοράς ως μέσο ανταλλαγής και αποτελεί ένα καλό μέσο αποθήκευσης αξίας (store of value).
Μπορεί οι ΗΠΑ να έχουν πολλά δικά τους προβλήματα, αλλά τα προβλήματα αυτά είναι γνωστά και διαφανή σε όλους, κι έτσι η αγορά μπορεί να τιμολογήσει τον κίνδυνο του δολαρίου. Υπάρχουν αρκετά δολάρια σε όλο τον κόσμο και πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα δεχτεί δολάρια στο εμπόριο για υλικά αγαθά σε διαφανείς τιμές.
Το πρόβλημα με την επιστροφή στη δραχμή είναι ότι ο κίνδυνος μετατροπής είναι άγνωστος, και έτσι ο κίνδυνος θα μεταφερθεί στη δραχμή. Κάνοντας τη διαδικασία σε δύο στάδια - έξοδο από το ευρώ και υιοθέτηση του δολαρίου, και αρκετά αργότερα, έξοδος από το δολάριο και υιοθέτηση της δραχμής - μεγάλο μέρος του κινδύνου και της δυσπιστίας θα έχει αφαιρεθεί από το αρχικό στάδιο εξόδου από το ευρώ.
Αφού η Ελλάδα δεν μπορεί να τυπώσει δολάρια, τότε όλοι θα γνωρίζουν ότι το νόμισμα δεν θα μπορεί να υποτιμηθεί από το ελληνικό κράτος. Εάν η Ελλάδα μπορεί να εκτυπώσει δραχμές σε απεριόριστες ποσότητες, τότε η δραχμή θα χάσει γρήγορα αξία. Ανεξάρτητα όμως από τις πολιτικές του ελληνικού κράτους ή της Κεντρικής Τράπεζας της Ελλάδας, το δολάριο θα εξακολουθεί να έχει την ίδια αξία.
Όταν όλοι οι λογαριασμοί σε ευρώ μετατραπούν σε δολάρια, συτό θα αποκαταστήσει αμέσως την εμπιστοσύνη και το εμπόριο, τόσο στο εσωτερικό όσο και διεθνώς, καθώς ο καθένας θα γνωρίζει ότι το αμερικανικό δολάριο θα διατηρήσει την αξία του παντού.
Και η Ελλάδα δεν χρειάζεται την έγκριση των ΗΠΑ για να λάβει το δολάριο ως προσωρινό νόμισμά της. Το δολάριο είναι πανταχού παρόν και σε επαρκή ποσότητα για να χρησιμοποιηθεί ως νόμισμα για ένα μικρό έθνος όπως η Ελλάδα. Θα βοηθούσε φυσικά αν οι ΗΠΑ αποδεχθουν την επιλογή αυτή της Ελλάδας, αλλά είναι προαιρετικό το να γίνει αυτό..
Το τρίτο κρίσιμο βήμα στο σχέδιο είναι ότι η Ελλάδα πρέπει να επιτύχει πολιτική συναίνεση σχετικά με τη φορολογία και τη διακυβέρνηση. Ο καθένας ξέρει ότι η φοροδιαφυγή έχει υπονομεύσει τα οικονομικά του ελληνικού κράτους. Η Ελλάδα χρειάζεται απεγνωσμένα έναν πολιτικό με όραμα ο οποίος μπορεί να δηλώσει σαφώς τις επιλογές που έχει η Ελλάδα στα θέματα φορολογίας και τη διακυβέρνηση. Η Ελλάδα πρέπει να κάνει έναν διαφανή εθνικό διάλογο για τη φορολογία και τη διακυβέρνηση, και την επίτευξη συναίνεσης μέσω της δημοκρατικής διαδικασίας. Χωρίς αυτό το βήμα, δεν θα έχει καμία σημασία ποιο νόμισμα θα χρησιμοποιεί.
Το «φάντασμα» της δραχμής είναι εδώ
Και φυσικά δεν είναι λίγοι αυτοί που επιμένουν πως η Ελλάδα δεν θα αποφύγει τη χρεοκοπία. Όλοι θυμούνται την άποψη που είχε εκφράσει πριν από λίγους μήνες η Citigroup, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ την 1η Ιανουαρίου 2013. Όμως ο αμερικανικός οίκος ξαναχτύπησε στις αρχές του μήνα, προβλέποντας πως ο κυβερνητικός συνασπισμός δεν πρόκειται να αντέξει την εφαρμογή της λιτότητας, με αποτέλεσμα να πέσει μέσα στους επόμενους μήνες. Η Νέα Δημοκρατία, το ΠΑΣΟΚ και η Δημοκρατική Αριστερά, θα πέσουν μέχρι το τέλος του έτους, εκτιμάται στην έκθεση και αυτό λόγω των δυσκολιών στην εφαρμογή των μέτρων σκληρής λιτότητας. Παράλληλα οι αναλυτές επισημαίνουν μεταξύ άλλων πως υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες για την χώρα μας μέσα στους επόμενους εννέα μήνες να τεθεί εκτός Ευρωζώνης θέτοντας ως έναν από τους κρισιμότερους μήνες τον Σεπτέμβριο, οπότε και θα δημοσιεύσει την έκθεσή της η Τρόικα. Πρόσφατα στη μακρά λίστα με εκείνους που προβλέπουν επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή και μάλιστα άμεσα προστέθηκε ο Αμερικανός οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν. Ο νομπελίστας οικονομολόγος όχι μόνο προέβλεψε ότι η χώρα μας θα εγκαταλείψει την ευρωζώνη πριν από το τέλος του 2012. Aλλά και ο Βαυαρός υπουργός Οικονομικών, Μάρκους Σέντερ εκτιμά ότι είναι καιρός για τους Έλληνες να εγκαταλείψουν την οικογένεια της ζώνης του ευρώ. «Σε μια δεδομένη στιγμή ο καθένας πρέπει να μετακομίσει από το σπίτι της μαμάς και οι Έλληνες βρίσκονται σε αυτό το σημείο», δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών, που προέρχεται από τους συντηρητικούς του πλούσιου κρατιδίου της Βαυαρίας (CSU), οι οποίοι είναι σύμμαχοι των Χριστιανοδημοκρατών της Καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ. Ο Σέντερ θεωρεί ότι «αν μια χώρα σαν την Ελλάδα δεν μπορεί να αποπληρώσει τα ληξιπρόθεσμα χρέη της, πρέπει να αποχωρήσει από το ευρώ». Υπολογίζει σε μια έξοδο της Αθήνας από το ενιαίο νόμισμα «μέχρι το τέλος του έτους», και προειδοποιεί: «Αν οι Έλληνες καταφέρουν να επιβάλλουν την τακτική τους να αργοπορούν τις μεταρρυθμίσεις και τις αποπληρωμές των δανείων, τότε είναι που όλο το σύστημα θα καταρρεύσει».

Προσωρινή αποχώρηση;
Εσχάτως κάποιοι οικονομικοί κύκλοι θεωρούν πως για να λυθεί του ελληνικό πρόβλημα και να αντιμετωπιστεί συνολικά τη κρίση χρέους θα πρέπει η Ζώνη του ευρώ να μετατραπεί σε μια ανοικτή και χαλαρή νομισματική ένωση, από όπου ορισμένες χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα θα μπορούν να εξέρχονται «προσωρινά».Τη σχετική άποψη έχουν εκφράσει μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών, Χανς Βέρνερ Ζιν, και ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο του Μονάχου Φρίντριχ Σελ. Οι δύο καθηγητές προτείνουν μια ένωση που θα διασφαλίζει την επιστροφή στο ευρώ, γεγονός που εκτιμούν ότι θαδιασκεδάσει τους φόβους των υπερχρεωμένων κρατών, τα οποία ανησυχούν ότι εγκαταλείποντας την Ευρωζώνη χάνουν δια παντός τα οφέλη που αποκομίζουν από το ευρώ. Κεντρική ιδέα της πρότασής τους είναι οι χώρες που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσχέρειες να μπορούν να υιοθετήσουν προσωρινά το δικό τους νόμισμα διατηρώντας την επιλογή να επιστρέψουν στο ευρώ.Ως «συνδεδεμένα» μέλη της ΟΝΕ θα μπορούν να λαμβάνουν οικονομική βοήθεια από χώρες της Ευρωζώνης και ταυτόχρονα να τροποποιήσουν την ισοτιμία του δικού τους νομίσματος για να τονώσουν την ανταγωνιστικότητά τους. Αφού ολοκληρώσουν τις μεταρρυθμίσεις τους, μπορούν να επανενταχθούν στην «οικογένεια» του ευρώ. Προκειμένου, δε, να αποτραπούν οι υπερβολικές διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών, οι δύο οικονομολόγοι προτείνουν την επιστράτευση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Συναλλαγματικών Ισοτιμιών ΙΙ, που βοηθά σε ελεγχόμενες υποτιμήσεις αλλά και ανατιμήσεις όταν η οικονομία παρουσιάζει σημάδια ανάκαμψης.