Πέμπτη 27 Νοεμβρίου 2014
Πέμπτη 20 Νοεμβρίου 2014
Ροκφέλερ.
Ροκφέλερ. Πούλαγε καραμέλες στα αδέλφια του και δανείστηκε με τόκο για να δημιουργήσει την αυτοκρατορία του. Αδίστακτος και πρωτοπόρος
Η ίδρυση της Standard Oil συμπίπτει με το τέλος της αγροτικής αμερικανικής κοινωνίας, την ώθηση στη βιομηχανία, ενώ σηματοδότησε τη χρήση ενός νέου προϊόντος: του πετρελαίου.
Οι κινήσεις και οι ελιγμοί του Rockefeller σε συνδυασμό με το επιχειρηματικό του δαιμόνιο δημιούργησαν την πανίσχυρη Standard Oil η οποία έμελλε να εξελιχθεί σε παγκόσμιο κολοσσό μέσα σε λίγα μόλις χρόνια.....
Ο John D. Rockefeller, γνωστός και ως «John D.» γεννήθηκε το 1839 στη βόρεια Νέα Υόρκη σε οικισμό φανατικών Ευαγγελιστών ωστόσο η καταγωγή της οικογένειά του ήταν γερμανοεβραϊκή.
Από μικρός έτρεφε αδυναμία στο χρήμα ενώ λέγεται πως όταν ήταν παιδί συνήθιζε να αγοράζει καραμέλες και να τις πουλά στη συνέχεια ακριβότερες στα αδέλφια και τους συμμαθητές του για να βγάλει κέρδος!
Στην εφηβεία του εργάστηκε σε μαγαζιά και επιχειρήσεις και παρόλο που δεν είχε καλές σχέσεις με τον πατέρα του, τον θαύμαζε για το επιχειρηματικό του δαιμόνιο και την ικανότητά του να κερδίζει από παντού χρήματα.
Στα 18 του, εφόσον δεν ήθελε να σπουδάσει, αποφάσισε να ιδρύσει μια δική του επιχείρηση. Δανείστηκε με τόκο 1.000 δολλάρια από τον πατέρα του και διαισθάνθηκε ότι η πιο κερδοφόρα επιχείρηση θα ήταν σ’ ένα νέο προϊόν το οποίο κέρδιζε συνεχώς έδαφος: στο πετρέλαιο.
Ωστόσο, επρόκειτο για έναν δύστροπο και αδίστακτο άνθρωπο ο οποίος δεν δίσταζε ακόμη και να απειλεί τους ανταγωνιστές του προκειμένου να τους υπερκεράσει. Μέσα σε δέκα χρόνια, ο Rockefeller κατείχε το 90% των διυλιστηρίων των ΗΠΑ, ήλεγχε το 1/10 της βιομηχανίας καυσίμων, ενώ το 1889 η περιουσία του ξεπερνούσε τα 40 εκατομμύρια δολλάρια. Η Standard Oil ήταν πλέον πανίσχυρη και έγινε η πρώτη και μεγαλύτερη πολυεθνική εταιρεία στον κόσμο. Μία έκφραση της εποχής έλεγε χαρακτηριστικά πως «Η μισή Αμερική ήθελε να λιντσάρει τον Rockefeller και η άλλη μισή να του ζητήσει δάνειο».
Προς το τέλος της ζωής του, ο Rockefeller στράφηκε στις φιλανθρωπίες. Η ίδρυση του Πανεπιστημίου του Σικάγο οφείλεται σ’ αυτόν, ενώ δεν δίστασε να βοηθήσει οικονομικά θρησκευτικές και φυλετικές μειονότητες, καθώς επίσης και να υποστηρίξει ιατρικές και πανεπιστημιακές έρευνες. Ακόμα, ίδρυσε το περίφημο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Νέα Υόρκη (ΜοΜΑ). Το γνωστότερο ωστόσο επίτευγμά του αποτελεί αναμφισβήτητα το περίφημο Rockefeller Center στην καρδιά του Μανχάταν της Νέας Υόρκης. Οι επίσημες διαδικασίες κατασκευής άρχισαν το 1930, εν μέσω της Mεγάλης Ύφεσης και για το χτίσιμο του Rockefeller Center εργάστηκαν 75.000 εργάτες, αριθμός ασύλληπτος για την εποχή.
Η Standard Oil έμελλε να εξελιχθεί στον μεγαλύτερο κολοσσό των ΗΠΑ. Μέσα σε 7 χρόνια ήλεγχε πάνω από το 1/10 της βιομηχανίας καυσίμων των ΗΠΑ, ενώ απασχολούσε πάνω από 100.000 εργαζομένους.
Από τη Standard Oil προέκυψαν οι μεγαλύτερες μετέπειτα εταιρείες πετρελαίων όπως οι Mobil και η BP.
Τα τραστ
Η επιρροή της Standard Oil επεκτάθηκε και σε άλλους τομείς της βιομηχανίας και της επεξεργασίας καύσιμης ύλης.
Η εταιρεία ακολουθούσε την πολιτική του trust δηλαδή της συγχώνευσης. Το τραστ ήταν το πρώτο εμπορικό στην ιστορία επιβεβαιώνοντας τη φήμη της εταιρείας περί σκοτεινού υποβάθρου. Τα κέρδη διαχειρίζονταν από τους μετόχους (ο κύριος μέτοχος όμως ήταν ο Rockefeller) και η τακτική απέφερε πρωτοφανή κέρδη.
Την τακτική του τραστ ακολούθησαν και άλλες εταιρείες (σιδηροδρόμων, άνθρακα-χάλυβα, ζάχαρης, καπνού, κρεάτων) όμως καμία δε μπόρεσε να ξεπεράσει σε δύναμη τη Standard Oil. Ειδικά το μονοπώλιό της στον τομέα του πετρελαίου ήταν πανίσχυρο.
Το 1901 ωστόσο, μία σειρά από ανατριχιαστικές αποκαλύψεις σχετικά με τις τακτικές του Rockefeller τράνταξε τα θεμέλια της πανίσχυρης πετρελαϊκής αυτοκρατορίας. Συγκεκριμένα, ο Τύπος αποκάλυψε ότι οι πετρελαιοπαραγωγοί εκβιάστηκαν προκειμένου να πουληθούν στην εταιρεία- έως τότε τα γεγονότα αυτά ήταν άγνωστα- ενώ τέθηκε το ζήτημα του μονοπωλίου. Η αρθρογράφος Ida M.Tarbell δημοσίευσε μία σειρά 19 άρθρων σχετικά με τον Rockefeller, τον αδίστακτο χαρακτήρα του και την κατάχρηση φυσικών πόρων.
Επρόκειτο για την πρώτη «οικονομική συνωμοσία» στις ΗΠΑ. Το 1911 μετά από απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου η Standard Oil έπρεπε να διαλυθεί. Το μονοπώλιο του John D. δαιμονοποιήθηκε και η εταιρεία κομματιάστηκε σε 33 μικρότερες, διατηρώντας ωστόσο ορισμένα από τα παλιά προνόμιά της. Δύο από αυτές ήταν οι Standard Oil Company of New Jersey και η Socony (Standard Oil Company of New York), η μετέπειτα Mobil.
Η Standard Oil υπήρξε η πρώτη πολυεθνική εταιρεία. Μέσα σε διάστημα σαράντα ετών μέσω των ελιγμών του ιδιοκτήτη της, Rockefeller, κατάφερε να ελέγχει ολόκληρη την πετρελαϊκή βιομηχανία των ΗΠΑ και όχι μόνο. Επέφερε επανάσταση στον τομέα της διύλισης, της μεταφοράς του πετρελαίου και της διείσδυσης της εταιρείας σε ολόκληρο τον τομέα καυσίμων των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου του φυσικού αερίου και του ηλεκτρισμού.
Οι τακτικές του Rockefeller για την εξαγορά των ανταγωνιστών, την εξάπλωση και το άνοιγμα των αγορών πέρα από τα όρια των ΗΠΑ, η άσβεστη δίψα για χρήμα και επιβολή, αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά των πολυεθνικών εταιρειών σήμερα. Τζέμα Δεσύλλα Ιστορικός-ερευνήτρια...
Τρίτη 18 Νοεμβρίου 2014
Τρίτη 4 Νοεμβρίου 2014
Τί είναι η Πολιτική.
Πολιτική
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Με τον γενικό όρο πολιτική εννοείται το σύνολο των μέτρων που λαμβάνονται και των μεθόδων και διαδικασιών που ακολουθούνται, μέσω των οποίων, ομάδες ανθρώπων οργανώνονται και λειτουργούν, προκειμένου να πετύχουν κατά τον καλύτερο τρόπο και με το μικρότερο δυνατό κόστος τους σκοπούς που επιδιώκουν σε διάφορους τομείς δραστηριοτήτων. Ο όρος εφαρμόζεται τόσο σε κοινωνικές ομάδες ανθρώπων (κόμματα, οργανώσεις, συνδικάτα, συνελεύσεις κατοίκων κλπ), όσο και σε κυβερνήσεις κρατών για τον τρόπο διακυβέρνησης και χειρισμού των διαφόρων υποθέσεων. Ή επίσης αφορά οργανισμούς, εταιρείες και άλλες οργανώσεις, λαμβάνοντας ανάλογα ιδιαίτερο χαρακτηρισμό π.χ. Ναυτιλιακή Πολιτική,Αγροτική πολιτική, βιομηχανική πολιτική κ.λ.π. Η πολιτική είναι συνυφασμένη με την εξουσία και τη δύναμη που πηγάζει από αυτή.
Η άσκηση της πολιτικής αποτελεί τέχνη[1][εκκρεμεί παραπομπή] και επιστήμη και αφορά σε ιδέες και στον τρόπο εφαρμογής τους, τόσο σε ζωτικά ζητήματα της ανθρώπινης ύπαρξης και υπόστασης (ελευθερία, ασφάλεια, δικαιοσύνη, πολιτισμός, κτλ), καθώς επίσης και σε όλα τα υπόλοιπα θέματα που αφορούν στο κοινωνικό σύνολο, στον πολίτη, στον εργαζόμενο, κτλ. Όταν η πολιτική μετατρέπεται στην τέχνη για να διατηρηθεί ή να κατακτήσει ένα κόμμα την εξουσία ως αυτοσκοπός, τότε υπεισέρχεται η διαφθορά, η κατάχρηση εξουσίας, το "χρήμα" και οι περισσότεροι πολίτες απογοητεύονται και παύουν να ενδιαφέρονται για αυτά που τους αφορούν, με κίνδυνο τα αποτελέσματα να είναι ολέθρια σε όλους τους τομείς. :*
Παρασκευή 31 Οκτωβρίου 2014
Αποτέφρωση νεκρών κατά την Εκκλησία της Ελλάδος.
Πρωτ. 5055 Ἀριθμ. Διεκπ. 2415 Ἀθήνῃσι 29ῃ Ὀκτωβρίου 2014 ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 2 9 5 9
Πρός Τούς Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Εἰς τάς Ἕδρας των Ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος, μέ ἀφορμή τό νέο νομοθετικό καθεστώς γιά τήν ἀποτέφρωση νεκρῶν, σύμφωνα μέ τά ἄρθρα 48 καί 49 τοῦ Νόμου 4277/2014 «Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας – Αττικής και άλλες διατάξεις» (Φ.Ε.Κ. 156/1-8-2014, τ. Α΄), κατά τήν Συνεδρία Αὐτῆς τῆς 14ης μηνός Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ., ἐπελήφθη καί τοῦ ζητήματος τούτου καί ἀπεφάσισε νά σᾶς ἐνημερώσει περί τῶν κανονικῶν συνεπειῶν ἀπό τήν ἀποτέφρωση τοῦ σώματος. Μέ τά ἄρθρα 48 καί 49 τοῦ Νόμου 4277/2014 ὁ νομοθέτης δέν λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν τίς θρησκευτικές πεποιθήσεις τοῦ νεκροῦ. Ἐάν ὁ θανών δέν εἶχε ἐκφρασθεῖ ἐν ζωῇ περί τῆς μετά θάνατον ἐπιθυμίας ταφῆς ἤ ἀποτεφρώσεως τοῦ σώματός του, ἡ ἀποτέφρωση δύναται νά λάβει χώρα μέ μόνη τή δήλωση τοῦ/τῆς συζύγου ἤ «συντρόφου», μετά τοῦ/τῆς ὁποίου/ας ἔχει συνάψει «σύμφωνο συμβίωσης», ἤ τή δήλωση τῶν συγγενῶν πρώτου ἤ δευτέρου βαθμοῦ. Τοῦτο, κύημα τοῦ συγχρόνου μηδενιστικοῦ τρόπου ζωῆς καί τῆς τάσεως πρός ἀποθρησκευτικοποίηση κάθε πτυχῆς καί ἐκφάνσεως τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου, ἀποτελεῖ ἐκ προοιμίου καταστρατήγηση τῶν θρησκευτικῶν πεποιθήσεων τοῦ κεκοιμημένου μέλους τῆς Ἐκκλησίας, ἔλλειψη σεβασμοῦ καί φροντίδος πρός τό ἀνθρώπινο σῶμα. Ἡ Ἐκκλησία δέν δέχεται γιά τά μέλη Της τήν ἀποτέφρωση τοῦ σώματος, διότι τοῦτο εἶναι ναός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Α΄ Κορ. 6, 19), στοιχεῖο τῆς ὑποστάσεως τοῦ κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθέντος ἀνθρώπου (Γεν. 1, 24), καί περιβάλλει αὐτό μέ σεβασμό καί τιμή ὡς ἔκφραση ἀγάπης πρός τό κεκοιμημένο μέλος Της καί ὡς ἐκδήλωση πίστεως στήν κοινή πάντων ἀνάσταση. Κατόπιν τούτου, ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος ἀπεφάσισε νά ἐνημερώσει, στό πλαίσιο τῆς ἀγρύπνου ποιμαντικῆς φροντίδος Της, τό εὐσεβές Αὐτῆς πλήρωμα, κληρικούς καί λαϊκούς, γιά τίς ἀκόλουθες κανονικές συνέπειες τῆς ἀποτεφρώσεως τοῦ σώματος: -Ἡ ἀποτέφρωση τοῦ σώματος δέν εἶναι σύμφωνη πρός τήν πράξη καί παράδοση τῆς Ἐκκλησίας γιά θεολογικούς, κανονικούς καί ἀνθρωπολογικούς λόγους. -Πρός ἀποφυγήν οἱασδήποτε θεολογικῆς, κανονικῆς καί ἀνθρωπολογικῆς ἐκτροπῆς, ἀπαραίτητος εἶναι ὁ σεβασμός τῶν θρησκευτικῶν πεποιθήσεων καί ἡ διακρίβωση τῆς οἰκείας βουλήσεως τοῦ κεκοιμημένου καί ὄχι ἡ βούληση ἤ ἡ δήλωση τῶν οἰκείων του. -Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀποδεδειγμένως οἰκειοθελῶς ἐδήλωσε τήν ἐπιθυμία περί καύσεως τοῦ σώματός του, δηλώνει τήν αὐτονόμησή του καί ὡς ἐκ τούτου δέν τελεῖται Νεκρώσιμος Ἀκολουθία καί Ἱερό Μνημόσυνο ὑπέρ αὐτοῦ. Παρά ταῦτα, ἐπαφίεται στήν ποιμαντική σύνεση καί τήν διακριτική εὐχέρεια τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου ἡ τέλεση ἁπλῶς Τρισαγίου. Ἐπί δέ τούτοις, κατασπαζόμενοι τήν ὑμετέραν Σεβασμιότητα ἐν Κυρίῳ,
διατελοῦμεν μετ” ἀγάπης.
† Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος † Ὁ Σταγῶν καί Μετεώρων Σεραφείμ † Ὁ Περιστερίου Χρυσόστομος † Ὁ Κεφαλληνίας Σπυρίδων † Ὁ Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας Ἀμβρόσιος † Ὁ Τρίκκης καί Σταγῶν Ἀλέξιος † Ὁ Καρπενησίου Νικόλαος † Ὁ Λήμνου καί Ἁγίου Εὐστρατίου Ἱερόθεος † Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου Δημήτριος † Ὁ Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας Παντελεήμων † Ὁ Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος καί Σουφλίου Δαμασκηνός † Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης Ἀνδρέας † Ὁ Ξάνθης καί Περιθεωρίου Παντελεήμων Ὁ Ἀρχιγραμματεύς † Ὁ Μεθώνης Κλήμης
Πρός Τούς Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος Εἰς τάς Ἕδρας των Ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος, μέ ἀφορμή τό νέο νομοθετικό καθεστώς γιά τήν ἀποτέφρωση νεκρῶν, σύμφωνα μέ τά ἄρθρα 48 καί 49 τοῦ Νόμου 4277/2014 «Νέο Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας – Αττικής και άλλες διατάξεις» (Φ.Ε.Κ. 156/1-8-2014, τ. Α΄), κατά τήν Συνεδρία Αὐτῆς τῆς 14ης μηνός Ὀκτωβρίου ἐ.ἔ., ἐπελήφθη καί τοῦ ζητήματος τούτου καί ἀπεφάσισε νά σᾶς ἐνημερώσει περί τῶν κανονικῶν συνεπειῶν ἀπό τήν ἀποτέφρωση τοῦ σώματος. Μέ τά ἄρθρα 48 καί 49 τοῦ Νόμου 4277/2014 ὁ νομοθέτης δέν λαμβάνει ὑπ’ ὄψιν τίς θρησκευτικές πεποιθήσεις τοῦ νεκροῦ. Ἐάν ὁ θανών δέν εἶχε ἐκφρασθεῖ ἐν ζωῇ περί τῆς μετά θάνατον ἐπιθυμίας ταφῆς ἤ ἀποτεφρώσεως τοῦ σώματός του, ἡ ἀποτέφρωση δύναται νά λάβει χώρα μέ μόνη τή δήλωση τοῦ/τῆς συζύγου ἤ «συντρόφου», μετά τοῦ/τῆς ὁποίου/ας ἔχει συνάψει «σύμφωνο συμβίωσης», ἤ τή δήλωση τῶν συγγενῶν πρώτου ἤ δευτέρου βαθμοῦ. Τοῦτο, κύημα τοῦ συγχρόνου μηδενιστικοῦ τρόπου ζωῆς καί τῆς τάσεως πρός ἀποθρησκευτικοποίηση κάθε πτυχῆς καί ἐκφάνσεως τῆς ζωῆς τοῦ ἀνθρώπου, ἀποτελεῖ ἐκ προοιμίου καταστρατήγηση τῶν θρησκευτικῶν πεποιθήσεων τοῦ κεκοιμημένου μέλους τῆς Ἐκκλησίας, ἔλλειψη σεβασμοῦ καί φροντίδος πρός τό ἀνθρώπινο σῶμα. Ἡ Ἐκκλησία δέν δέχεται γιά τά μέλη Της τήν ἀποτέφρωση τοῦ σώματος, διότι τοῦτο εἶναι ναός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος (Α΄ Κορ. 6, 19), στοιχεῖο τῆς ὑποστάσεως τοῦ κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ πλασθέντος ἀνθρώπου (Γεν. 1, 24), καί περιβάλλει αὐτό μέ σεβασμό καί τιμή ὡς ἔκφραση ἀγάπης πρός τό κεκοιμημένο μέλος Της καί ὡς ἐκδήλωση πίστεως στήν κοινή πάντων ἀνάσταση. Κατόπιν τούτου, ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος ἀπεφάσισε νά ἐνημερώσει, στό πλαίσιο τῆς ἀγρύπνου ποιμαντικῆς φροντίδος Της, τό εὐσεβές Αὐτῆς πλήρωμα, κληρικούς καί λαϊκούς, γιά τίς ἀκόλουθες κανονικές συνέπειες τῆς ἀποτεφρώσεως τοῦ σώματος: -Ἡ ἀποτέφρωση τοῦ σώματος δέν εἶναι σύμφωνη πρός τήν πράξη καί παράδοση τῆς Ἐκκλησίας γιά θεολογικούς, κανονικούς καί ἀνθρωπολογικούς λόγους. -Πρός ἀποφυγήν οἱασδήποτε θεολογικῆς, κανονικῆς καί ἀνθρωπολογικῆς ἐκτροπῆς, ἀπαραίτητος εἶναι ὁ σεβασμός τῶν θρησκευτικῶν πεποιθήσεων καί ἡ διακρίβωση τῆς οἰκείας βουλήσεως τοῦ κεκοιμημένου καί ὄχι ἡ βούληση ἤ ἡ δήλωση τῶν οἰκείων του. -Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἀποδεδειγμένως οἰκειοθελῶς ἐδήλωσε τήν ἐπιθυμία περί καύσεως τοῦ σώματός του, δηλώνει τήν αὐτονόμησή του καί ὡς ἐκ τούτου δέν τελεῖται Νεκρώσιμος Ἀκολουθία καί Ἱερό Μνημόσυνο ὑπέρ αὐτοῦ. Παρά ταῦτα, ἐπαφίεται στήν ποιμαντική σύνεση καί τήν διακριτική εὐχέρεια τοῦ οἰκείου Μητροπολίτου ἡ τέλεση ἁπλῶς Τρισαγίου. Ἐπί δέ τούτοις, κατασπαζόμενοι τήν ὑμετέραν Σεβασμιότητα ἐν Κυρίῳ,
διατελοῦμεν μετ” ἀγάπης.
† Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος † Ὁ Σταγῶν καί Μετεώρων Σεραφείμ † Ὁ Περιστερίου Χρυσόστομος † Ὁ Κεφαλληνίας Σπυρίδων † Ὁ Καλαβρύτων καί Αἰγιαλείας Ἀμβρόσιος † Ὁ Τρίκκης καί Σταγῶν Ἀλέξιος † Ὁ Καρπενησίου Νικόλαος † Ὁ Λήμνου καί Ἁγίου Εὐστρατίου Ἱερόθεος † Ὁ Γουμενίσσης, Ἀξιουπόλεως καί Πολυκάστρου Δημήτριος † Ὁ Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας Παντελεήμων † Ὁ Διδυμοτείχου, Ὀρεστιάδος καί Σουφλίου Δαμασκηνός † Ὁ Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης Ἀνδρέας † Ὁ Ξάνθης καί Περιθεωρίου Παντελεήμων Ὁ Ἀρχιγραμματεύς † Ὁ Μεθώνης Κλήμης
Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2014
Οι "πρώην" συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ.
| Ονομασία | Ιδεολογία | Ένταξη | |
| Ανανεωτική Κομμουνιστική Οικολογική Αριστερά | ΑΚΟΑ | κομμουνιστές (ευρωκομμουνιστές), οικολόγοι | 2004 |
| Διεθνιστική Εργατική Αριστερά | ΔΕΑ | κομμουνιστές (τροτσκιστές) | 2004 |
| Ενεργοί Πολίτες | αριστεροί (δημοκρατικοί, πατριωτικοί) | 2004 | |
| Κίνηση για την Ενότητα Δράσης της Αριστεράς | ΚΕΔΑ | κομμουνιστές (ενωτικοί), αριστεροί | 2004 |
| Κόκκινο | κομμουνιστές (τροτσκιστές) | 2004 | |
| Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων | ΣΥΝ | ευρωκομμουνιστές (μαρξιστές) | 2004 |
| και της Οικολογίας | |||
| Δημοκρατικό Κοινωνικό Κίνημα | ΔΗΚΚΙ | σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες | 2007 |
| Κομμουνιστική Οργάνωση Ελλάδας | ΚΟΕ | κομμουνιστές (μαοϊκοί) | 2007 |
| Οικοσοσιαλιστές Ελλάδας | αριστεροί οικολόγοι | 2008 | |
| Ρόζα | αριστεροί (ριζοσπαστικοί) | 2008 | |
| Αντικαπιταλιστική Πολιτική Ομάδα | ΑΠΟ | αριστεροί (αντικαπιταλιστές) | 2011 |
| Ριζοσπάστες | αριστεροί | 2011 | |
| Ενωτικό Μέτωπο | σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες | 2012 | |
Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2014
Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2014
80 ανεκτίμητες φωτογραφίες της Κρήτης 1911 - 1949.
Mια σπάνια συλλογή 80 φωτογραφιών από το Φωτογραφικό Αρχείο του Μουσείου Μπενάκη και τα αρχεία Borel-Boissonnas. Ένα ψηφιδωτό της ζωής του τοπίου και των μνημείων της Κρήτης, φτιαγμένο από περιηγητές του νησιού, που με μια φωτογραφική μηχανή, κατέγραψαν τα ανύποπτα καθημερινά στιγμιότυπα για πάντα. Και τα μετέτρεψαν με τη βοήθεια του χρόνου σε Ιστορία. © Αρχεία Borel-Boissonnas και © Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη Πηγή: www.lifo.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)