To my Lady K.

Η S&P, οι ευρωπαίοι και η θεωρία συνωμοσίας.

Η S&P, οι ευρωπαίοι και η θεωρία συνομoσίας.

Πέμπτη, 08 Δεκέμβριος 2011 00:35

Η Standard & Poor’s απείλησε θεούς και δαίμονες και οι ευρωπαίοι βράζουν… στο ζουμί τους, προσπαθώντας να βρουν τη «μαγική» λύση που θα αποτρέψει τα χειρότερα. Λίγα 24ωρα πριν από την κρίσιμη Σύνοδο Κορυφής στην ιστορία της Ευρωζώνης νέα σχέδια πέφτουν στο τραπέζι. Ωστόσο έντονη είναι η δυσπιστία αναλυτών και οικονομολόγων για επίτευξη συμφωνίας. Εξάλλου οι αγορές δεν ξεχνούν την απογοήτευση που έχουν έπειτα από τόσες ατελέσφορες συνόδους κορυφής της Ευρώπης. Γι’ αυτό το λόγο όσοι ασχολούνται με το χρηματοπιστωτικό χώρο κρατούν… μικρό καλάθι.

Διεθνείς οικονομικοί κύκλοι παρατηρούν πως η Σύνοδος της Παρασκευής πέραν όλων των άλλων, πραγματοποιείται υπό την σκιά του μπαράζ απειλών που εκτόξευσε η Standard & Poor’s. Kαι μπορεί κάποιοι να μην έδωσαν μεγάλη σημασία στα λεγόμενα της S&P, όμως η αλήθεια είναι ότι οι πολιτικοί της Ευρώπης, αν και προσπάθησαν να αμβλύνουν τις εντυπώσεις, θορυβήθηκαν. Και ο λόγος είναι απλός. Εάν η Standard & Poor’s υποβαθμίσει τις εναπομείνασες έξι ευρωπαϊκές χώρες με αξιολόγηση «ΑΑΑ» - Γερμανία, Γαλλία, Αυστρία, Ολλανδία, Φινλανδία και Λουξεμβούργο – δεν θα υπάρχει πλέον στην Ευρωζώνη μηδενικού κινδύνου. Και τι σημαίνει αυτό; Πώς τα διεθνή χαρτοφυλάκια θα αρχίσουν να αποσύρουν τα κεφάλαιά τους από την Ευρώπη, γεγονός που θα δημιουργήσει τριγμούς στις αγορές μετοχών και ομολόγων. Φυσικά ακόμα και εάν οι 6 παραπάνω χώρες χάσουν την κορυφαία αξιολόγηση ΑΑΑ και υποβαθμιστούν σε ΑΑ+ θα εξακολουθήσουν να έχουν τους πιο ασφαλείς τίτλους εντός ευρωζώνης. Ωστόσο ουδείς μπορεί να εγγυηθεί πως οι επενδυτές θα εξακολουθήσουν να επενδύουν με απόλυτη εμπιστοσύνη στις χώρες αυτές.

Η Standard & Poor’s έβαλε στο στόχαστρό της ακόμα και το EFSF, γεγονός που άναψε φωτιές στους κόλπους της Ε.Ε. Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοοικονομικής Σταθερότητας (EFSF), το ταμείο διάσωσης της ευρωζώνης, ήδη δυσκολεύεται να συγκεντρώσει κεφάλαια με λογικό κόστος παρά το ότι έχει την ανώτατη πιστοληπτική αξιολόγηση. Ενδεχόμενη υποβάθμιση θα έπληττε ακόμη περισσότερο τη δυνατότητά του EFSF να βοηθήσει την περιφέρεια της ευρωζώνης και σίγουρα θα ακολουθούσε πτωτικά και η δική του αξιολόγηση.

Οι πονηρά σκεπτόμενοι δεν θεωρούν καθόλου τυχαίο το χτύπημα της Standard & Poor’s τη δεδομένη χρονική στιγμή και το συνδέουν με τις πιέσεις των αμερικανών προς τους ευρωπαίους να βρουν άμεσα λύση. Μάλιστα ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ, Τίμοθι Γκάιτνερ, πραγματοποιεί τριήμερη περιοδεία στην Ευρώπη, όπου έχει επαφές με κορυφαίους Ευρωπαίους ηγέτες λίγο πριν τη Σύνοδο Κορυφής. Περιέργως οι απειλές της S&P , χρονικά συμπίπτουν με την περιοδεία του Γκάιτνερ. Κάποιοι λοιπόν αναρωτιούνται μήπως ο οίκος αξιολόγησης, παίρνοντας γραμμή από την Ουάσιγκτον, αναστατώνει τους αξιωματούχους, προκειμένου να τους αναγκάσει να συμφωνήσουν πως ο μόνος τρόπος για να γλιτώσει η Ευρωζώνη είναι να κόψει χρήμα η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Αλλωστε διεθνή δημοσιεύμτα υποστήριξαν πως η Federal Reserve των ΗΠΑ είναι έτοιμη να χρηματοδοτήσει μέρος της προσπάθειας για την αντιμετώπιση της ευρωπαϊκής κρίσης χρέους εξετάζεις.

Αναλυτές και οικονομολόγοι, μετά τις τελευταίες αρνητικές εξελίξεις, εκφράζουν τον προβληματισμό τους κατά πόσο το EFSF θα μπορέσει να εκδώσει ομόλογα με αξιολόγηση ΑΑΑ, τα οποία θα έχουν ανταπόκριση από τις αγορές. Φυσικά, για να γίνει αυτό θα πρέπει πρώτα να αυξηθούν οι πόροι του Ταμείου, πράγμα που μέχρι στιγμής δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένο. O επικεφαλής του Tαμείου Στήριξης, Klaus Regling, παραδέχτηκε πως οι ευρωπαϊκοί κλυδωνισμοί θέτουν εν αμφιβόλω τη μόχλευση του EFSF στο 1 τρισ. δολ. «Οι εγγυήσεις 20% που παρέχει η μόχλευση του EFSF στους επενδυτές για την αγορά ομολόγων υπερχρεωμένων χωρών υπό τις παρούσες συνθήκες δεν είναι αρκετές για να συντηρήσουν το επενδυτικό ενδιαφέρον. Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να υπάρξουν μεγαλύτερες εγγυήσεις, ώστε οι επενδυτές να πειστούν να συμμετάσχουν», επεσήμανε ο Regling. Εάν το EFSF δεν μπορέσει να ανταποκριθεί στον ρόλο του δανειστή των χωρών που αντιμετωπίζουν προβλήματα, τότε ίσως είναι καιρός να προετοιμάζεται η ΕΚΤ να αναλάβει τον ρόλο του ύστατου δανειστή. Οικονομολόγοι από όλο τον κόσμο ζητούν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να ακολουθήσει το παράδειγμα της Fed, αγοράζοντας όσα ευρωπαϊκά ομόλογα χρειάζεται, για να ρίξει το κόστος δανεισμού των κρατών-μελών σε βιώσιμα επίπεδα. Ουσιαστικά, να τυπώσει χρήμα. Ωστόσο, οι Γερμανοί αντιστέκονται σε κάθε τέτοια σκέψη, καθώς  έχουν τον φόβο του υπερπληθωρισμού βαθιά στο DNA τους. Γι’ αυτό, οι χώρες του μπλοκ της γερμανικής επιρροής, βρίσκονται στην παρούσα φάση μπροστά σ’ ένα δίλημμα, που αφορά την επιβίωση του ευρώ: Είναι διατεθειμένες να αποδεχτούν το κόστος της σωτηρίας του κοινού νομίσματος; Ή μήπως προτιμούν τη λύση μιας μικρότερης Ευρωζώνης;

Η Γερμανία υποβαθμίστηκε κατά 5 βαθμίδες απ' τις αγορές και ακολουθεί ο EFSF

Τετάρτη, 07 Δεκέμβριος 2011 01:34

Μπορεί οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης να αρκούνται, προς το παρόν, στις προειδοποιήσεις για ενδεχόμενη υποβάθμιση της πιστοληπτικής αξιολόγησης των ισχυρότερων κρατών της Ευρωζώνης αλλά για τις αγορές η υποβάθμιση έχει ήδη συμβεί. Ίσως δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό αλλά υπάρχουν δύο βαθμολογίες της πιστοληπτικής ικανότητας των κρατών, η πρώτη αυτή των οίκων και η δεύτερη αυτή που προκύπτει από τις τιμές των ομολόγων και των CDS τους. 

Με βάση τη δεύτερη βαθμολογία, η Γερμανία έχει ήδη χάσει την ΑΑΑ αξιολόγηση της και λαμβάνει Α2, δηλαδή έχει υποβαθμιστεί κατά 5 βαθμίδες. Για τη Γαλλία η βαθμολογία είναι Βαα3, δηλαδή 9 βαθμίδες χαμηλότερα από το ΑΑΑ, όπως ακριβώς και για την Αυστρία. Η Ιταλία λαμβάνει Α2/αρνητικό από τους οίκους αλλά Βα2 από τις αγορές, δηλαδή 7 βαθμίδες χαμηλότερα.

Για το Βέλγιο η βαθμολογία απ' τις αγορές είναι Βα2, 10 βαθμίδες χαμηλότερα απ' ότι λαμβάνει απ' τους οίκους, για την Κύπρο η βαθμολογία είναι Β3, 6 βαθμίδες χαμηλότερα, ενώ ακόμη για την Ολλανδία η βαθμολογία είναι στο Α3, δηλαδή 6 βαθμίδες κάτω από το ΑΑΑ που της δίνουν οι οίκοι.

Συνολικά, στην Ευρώπη των 17 δεν υπάρχει ούτε μία χώρα με πιστοληπτική βαθμολογία ΑΑΑ απ' τις αγορές ενώ 12 από τα 17 κράτη βρίσκονται στη βαθμίδα Β ή χαμηλότερα, με την Ελλάδα να βρίσκεται στο Ca.

Η πρώτη συνέπεια αυτής της εξέλιξης είναι η πίεση αλλά και η αφορμή ώστε οι οίκοι αξιολόγησης να προχωρήσουν σε υποβαθμίσεις κάτι το οποίο αποτελεί πολύ πιθανό σενάριο για το επόμενο διάστημα.

Η δεύτερη συνέπεια είναι η αύξηση του κόστους δανεισμού στην Ευρωζώνη η οποία κάνει δυσκολότερη την άντληση κεφαλαίων ενώ μειώνει τη δυνατότητα των κρατών να ασκήσουν κοινωνική πολιτική λειτουργώντας συνάμα ως τροχοπέδη στην ανάπτυξη.

Η τρίτη συνέπεια είναι ότι οι αγορές δε θεωρούν τα ομόλογα που εκδίδει το EFSFως ΑΑΑ, παρά το γεγονός ότι οι οίκοι εξακολουθούν να τα βαθμολογούν με άριστα. Αυτό γιατί τα ομόλογα του EFSF είναι εγγυημένα από τα κράτη της Ευρωζώνης αλλά με βάση την πιστοληπτική βαθμολογία απ' τις αγορές δεν υπάρχει πλέον χώρα στην ευρωζώνη με ΑΑΑ βαθμολογία. Έτσι όταν 17 χώρες χωρίς ΑΑΑ βαθμολογία εγγυώνται τα ομόλογα που εκδίδει ένας μηχανισμός, δεν είναι λογικό αυτά να λαμβάνουν άριστη βαθμολογία.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο αν αναλογιστεί κανείς πως η συνάντηση των ηγετών της ΕΕ στις 09 Δεκεμβρίου γίνεται στη βάση της συμφωνίας της 27ης Οκτωβρίου η οποία στηρίζεται στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF), ο οποίος προκειμένου να λειτουργήσει πρέπει να μπορεί να διατηρήσει την ΑΑΑ βαθμολογία του. Ωστόσο, αυτό θα αποδειχτεί δύσκολο ιδιαίτερα αν τελικά οι οίκοι προχωρήσουν σε υποβάθμιση της Γαλλίας ή ακόμη χειρότερα και της Γερμανίας. Αλλά και χωρίς να συμβεί αυτό και μόνο με περαιτέρω υποβαθμίσεις της Ιταλίας και της Ισπανίας είναι πιθανό στο επόμενο διάστημα το EFSF να πάψει να απολαμβάνει ΑΑΑ βαθμολογία.

Τότε, όμως, το επιτόκιο των ομολόγων που θα εκδίδει το EFSF θα αυξηθεί και μαζί με αυτό θα ακολουθήσει ανοδικά και το επιτόκιο που θα καλούνται να πληρώσουν τα κράτη που θα δανείζονται από το μηχανισμό. Η υποβάθμιση τουEFSF θα προκαλέσει άμεση υποβάθμιση και του Μόνιμου Μηχανισμού Στήριξης αλλά και υποβάθμιση ομολόγων που πιθανώς εκδοθούν με την εγγύηση της ΕΕ, δηλαδή των ευρωομολόγων. Όλα τα παραπάνω θα απειλήσουν την προσπάθεια της Ευρωζώνης να σώσει τον εαυτό της και θα αυξήσουν ακόμη περισσότερο την πίεση στην ΕΚΤ να παρέμβει αποφασιστικά ειδάλλως η κατάρρευση της Ευρωζώνης θα αρχίσει να μοιάζει αναπόφευκτη.

Πάνος Παναγιώτου

Επικεφαλής χρηματιστηριακός τεχνικός αναλυτής

Wikileaks: Τα πάντα βρίσκονται υπό παρακολούθηση: φαξ, σταθερά και κινητά τηλέφωνα, Η/Υ, προγράμματα όπως το Skype…κτλ !!

«Ποιοι και πως μας παρακολουθούν όλους»??

Σοκαριστικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι ο Μεγάλος Αδελφός μπορεί εύκολα και γρήγορα- με τη βοήθεια ιδιωτικών εταιρειών- να μας παρακολουθεί σε καθημερινή βάση, φέρνει στο φως η ομάδα του Wikileaks. Τα λίαν ανησυχητικά στοιχεία του Wikileaks που δημοσιεύονται από το ιταλικό περιοδικό L’ Espresso, ενισχύουν έναν ευρύτατα διαδεδομένο φόβο: ότι μπορούν να μας παρακολουθούν όλους χωρίς να το....
αντιλαμβανόμαστε και χωρίς να μπορούμε να το αποδείξουμε.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, παγιδεύονται καθημερινά δισεκατομμύρια πληροφορίες από τηλεφωνήματα, mail και sms, με τη βοήθεια ενός δικτύου ιδιωτικών εταιρειών.

Πρόκειται για μια σοκαριστική, “κολοσσιαία” -όπως χαρακτηρίζεται- βάση δεδομένων που αποδεικνύει πως η ζωή του οποιουδήποτε μπορεί να “κλαπεί”, να αντιγραφεί και να αναλυθεί με αυτοματοποιημένο τρόπο.
Όπως τονίζεται, τα πάντα βρίσκονται υπό παρακολούθηση: φαξ, σταθερά και κινητά τηλέφωνα, Η/Υ, προγράμματα όπως το Skype…Στην κατασκοπεία συνεισφέρουν ιδιωτικές εταιρείες που θέτουν τις υπηρεσίες τους στην διάθεση δημοκρατιών και δικτατοριών.

Αναφέρονται ενδεικτικά παραδείγματα όπως το δημιούργημα της εταιρείας Hacking Team, στο Μιλάνο, το “Remote Control System”, το οποίο “ενοικιάζεται” προς 200000 ευρώ ετησίως και λειτουργεί ως ένας άλλος “007″ που εισχωρεί στον υπολογιστή ή στο smartphone και το μετατρέπει σε κατάσκοπο της ιδιωτικής μας ζωής: αντιγράφει και αποστέλλει τα μέιλ, τους κωδικούς πρόσβασης, τις ιστοσελίδες που επισκεπτόμαστε, τα κείμενα που γράφουμε.

Μπορεί ακόμη να ενεργοποιήσει εν αγνοία μας την βιντεοκάμερα, την φωτογραφική μηχανή, ή το μικρόφωνο των ηλεκτρονικών συσκευών, καταγράφοντας και μεταδίδοντας ταυτόχρονα τις όποιες συνομιλίες.

Άλλο παράδειγμα, σύμφωνα με το δημοσίευμα, είναι η γερμανική Ultimaco η οποία προσφέρει ένα σύστημα μαζικής παγίδευσης πληροφοριών, που αποθηκεύει δεδομένα από σταθερή και κινητή τηλεφωνία, από το ίντερνετ και το Skype. Τα συγκεντρώνει όλα και τα ομαδοποιεί σε τεράστιες βάσεις που απομνημονεύουν 100000 δεδομένα το δευτερόλεπτο.

ΣΤΟ ΣΠΙΡΑΛ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ

Παρασκευή, 02 Δεκέμβριος 2011 00:04

Ο δυτικός κόσμος έχει μία και μοναδική επιλογή: να ανακαλύψει έναν καινούργιο πολιτικό δρόμο, ο οποίος θα διαχειρίζεται καλύτερα τις σχέσεις του Κεφαλαίου με την Εργασία, των τραπεζών με την πραγματική οικονομία και των κρατών μεταξύ τους

“Για πρώτη φορά έχουμε μία καθαρή εικόνα για την κατάσταση του Ευρώ – δηλαδή, την αξιολόγηση του από τις χρηματαγορές. Μεταφορικά, έχουμε στη διάθεση μας ένα θερμόμετρο, το οποίο μετράει τον πυρετό των ασθενών της Ευρωζώνης – τα δημόσια χρέη, τα ελλείμματα, τις προοπτικές, τις λανθασμένες επενδύσεις των τραπεζών και τα συνδεδεμένα πιστωτικά ρίσκα. Ο καθένας μπορεί σήμερα να διαπιστώσει τις ασθένειες των κρατών, μέσω των επιτοκίων δανεισμού τους, καθώς επίσης των CDS.

Οι αγορές ξύπνησαν λοιπόν από την πλέον επικίνδυνη όλων των ευρωπαϊκών ουτοπιών: από το ότι τα διάφορα κράτη-μέλη είχαν την ίδια πιστοληπτική ικανότητα και την ίδια φερεγγυότητα. Θα ήταν μάλλον ανορθόδοξο να καταστρέψουμε το θερμόμετρο, τώρα που ακριβώς λειτουργεί. Στην περίπτωση αυτή θα συμπεριφερόμαστε όπως οι Αφρικανοί μάγοι, οι οποίοι πιστεύουν πως, όταν το θερμόμετρο καταστραφεί, ο πυρετός εξαφανίζεται και ο ασθενής θεραπεύεται”. (Hankel)

Άρθρο

Τα παραπάνω αποτελούν μία ακόμη «έκφανση» της σύγχρονης γερμανικής οικονομικής σκέψης, στα πλαίσια της «αλλαγής παραδείγματος», καθώς επίσης της κρίσης χρέους και δανεισμού της Ευρωζώνης – η οποία καθημερινά εξελίσσεται καταστροφικά, χωρίς δυστυχώς να μπορεί να ελεγχθεί (άρθρο μας).

Ανεξάρτητα τώρα από αυτά έχουμε ήδη αναφέρει ότι, για να αποφύγει τη χρεοκοπία η Ελλάδα, χρειάζεται ανάπτυξη και επομένως επενδύσεις – στις οποίες πρέπει να προηγηθούν οι Έλληνες, για να ακολουθήσουν οι ξένοι. Οι Έλληνες μπορούν να χρεωθούν, άρα να επενδύσουν, αφού έχουν το μικρότερο ιδιωτικό χρέος στη Δύση. Για να επενδύσουν όμως χρειάζεται να δημιουργηθεί ένα σωστό φορολογικό και επιχειρηματικό πλαίσιο (χαμηλοί άμεσοι φόροι, μηδενισμός της γραφειοκρατίας, καταπολέμηση της πολιτικής διαφθοράς, σαφές κτηματολόγιο με ακριβείς χρήσεις γης κλπ.).

Εάν δεν επενδύσουν πρώτοι οι Έλληνες, πριν είναι ακόμη πολύ αργά, αποκλείεται να επενδύσουν οι ξένοι – οπότε η Ελλάδα θαχρεοκοπήσει, όσες δόσεις και αν πάρει, όταν και εάν η Ευρωζώνη καταφέρει να απομονώσει τους κινδύνους επέκτασης της κρίσης στις άλλες χώρες της. Ο χρόνος που μας απομένει, εάν παραμείνουμε παθητικά στον ορό, είναι ίσως λιγότερος από μερικούς μήνες – ενώ, όπως αναφέρει η έκθεση της ιαπωνικής Nomura, “Μερικοί υποστηρίζουν ότι θα ήταν καλύτερα η Ελλάδα να βγει από την Ευρωζώνη και να υιοθετήσει ένα εθνικό υποτιμημένο νόμισμα. Εμείς διαφωνούμε, καθώς νομίζουμε ότι, η υιοθέτηση ενός υποτιμημένου νομίσματος δεν είναι ούτε αναγκαία ούτε επαρκής συνθήκη για προσαρμογές στην ανταγωνιστικότητα”.

Αρκετοί Γερμανοί οικονομολόγοι τώρα υποστηρίζουν ότι, η κυβέρνηση τους έχει κλείσει ένα εισιτήριο πρώτης θέσης στον Τιτανικό της Ευρωζώνης – ειδικά επειδή θεωρούν πως η στενή συνεργασία της κυρίας Merkel με την «υπό χρεοκοπία» Γαλλία είναι καταστροφική, προτείνοντας τη Μ. Βρετανία σαν ιδανικότερο συνομιλητή. Εκτός αυτού πιστεύουν ότι, η έξοδος της Γερμανίας από την Ευρωζώνη θα είχε σαν αποτέλεσμα την ανατίμηση του νέου μάρκου κατά 40% - οπότε τη μείωση του δημοσίου χρέους τους (επίσης του εξωτερικού ιδιωτικού) κατά το αντίστοιχο ποσοστό.

Έχουν την άποψη λοιπόν ότι, είναι προς ο συμφέρον της χώρας τους η διάλυση της ζώνης του Ευρώ – πριν ακόμη συμπαρασυρθούν από την Ιταλία, την Ισπανία και τη Γαλλία στο γκρεμό. Ο φόβος τους δεν είναι οι εξαγωγές, αλλά αφενός μεν τα δάνεια που έχουν δώσει (Πίνακας Ι), αφετέρου η απομόνωση – εάν τυχόν οι υπόλοιπες χώρες παραμείνουν στο Ευρώ. Επίσης οι αποζημιώσεις, τις οποίες οφείλουν στα θύματα τους – μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα. 

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Εξωτερικές απαιτήσεις (δάνεια) των γερμανικών τραπεζών σε δις €, στις «ελλειμματικές» χώρες του Νότου, με ημερομηνία καταγραφής τέλη Αυγούστου 2010

Χώρες	Συνολικά	Τράπεζες	Επιχειρήσεις	Δημόσιο
Ισπανία	146.755	62.963	63.439	20.353
Ιταλία	133.296	48.138	45.664	39.494
Ιρλανδία*	114.707	43.025	69.318	2.364
Πορτογαλία	28.685	13.130	9.862	5.693
Ελλάδα	27.990	2.451	7.614	17.925
Ευρώπη	1.524.366
Λοιπός κόσμος	928.625
Γενικό σύνολο**	2.452.991

Πηγή: Bundesbank

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

* Το ΑΕΠ της Ιρλανδίας το 2008 ήταν 185,7 δις €, οπότε το χρέος της απέναντι στις Γερμανικές τράπεζες ήταν περίπου 62% του ΑΕΠ. Για σύγκριση, το αντίστοιχο χρέος της Ελλάδας (ΑΕΠ 2008 στα 242,9 δις €) ήταν μόλις 11,5% του ΑΕΠ.

** Τεράστιο ποσόν, περίπου όσο το ΑΕΠ της.

Σημείωση: Η «μοίρα» των πλεονασματικών χωρών, όπως η Γερμανία, είναι να δανείζουν τις ελλειμματικές - αφενός μεν για να πουλούν τα προϊόντα τους, αφετέρου για να επενδύουν τα πλεονάσματα τους. Σε περιόδους όμως κρίσης, όπως στη σημερινή, αυτός που συνήθως ζημιώνεται στο τέλος δεν είναι ο οφειλέτης, αλλά ο δανειστής – γεγονός που πολύ σωστά τρομοκρατεί τη Γερμανική κυβέρνηση, παρά τα όσα ανακριβή ανακοινώνει στους Πολίτες της.    

Συνεχίζοντας η χθεσινή, ξαφνική και μαζική παρέμβαση των κεντρικών τραπεζών, σε συνδυασμό ίσως με τη για πρώτη φορά μείωση της βιομηχανικής παραγωγής της Κίνας, αποτελεί αναμφίβολα ένα προειδοποιητικό σήμα κινδύνου. Ουσιαστικά μας ειδοποιεί ότι, το χρηματοπιστωτικό σύστημα ευρίσκεται λίγο πριν από την κατάρρευση του – αφού οι τράπεζες δεν εμπιστεύονται πλέον η μία την άλλη, με αποτέλεσμα το μηδενισμό σχεδόν του διατραπεζικού δανεισμού.

Ειδικά τα ευρωπαϊκά ιδρύματα δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσουν δολάρια, ενώ η κρίση ρευστότητας ή η χρεοκοπία πολλών τραπεζών είναι πολύ πιο πιθανή, από όσο πιστεύουμε. Οι απειλές αυτές ανάγκασαν ουσιαστικά τις κεντρικές τράπεζες της Δύσης να επέμβουν μαζικά, με νέες ενέσεις ρευστότητας – όπως συνέβη μετά την κατάρρευση της Lehman Brothers (ανάλογαswap ρευστότητας είχαμε προτείνει για την Ελλάδα, στο άρθρο μας «Ευρωπαϊκή βαρυχειμωνιά»).

Εάν οι ενέργειες αυτές θα λύσουν το πρόβλημα, θα φανεί στις αμέσως επόμενες ημέρες – αν και εμείς πιστεύουμε ότι, εάν δεν βρεθεί τρόπος δανειοδότησης της πραγματικής οικονομίας, χωρίς τη διαμεσολάβηση των εμπορικών τραπεζών (για παράδειγμα,απ’ ευθείας από τις κεντρικές τράπεζες ή από κρατικές), η πιστωτική παγίδα (άρθρο μας: Ο κύκλος του Διαβόλου) μάλλον δεν πρόκειται να καταπολεμηθεί.  

Κλείνοντας, ασφαλώς υπάρχει τρόπος για να διασωθεί τελικά η Δύση από την υπερχρέωση: ο ελεγχόμενος πληθωρισμός (4-6%), σε συνδυασμό με πολύ χαμηλά επιτόκια δανεισμού. Δηλαδή, η αναδιανομή εισοδημάτων - την οποία φυσικά αντιπαθεί η διεθνής ελίτ και ειδικά οι τοκογλύφοι (τονίζουμε ξανά ότι, το πρόβλημα της υπερχρέωσης οφείλεται κυρίως στους τόκους – ειδικά στην Ελλάδα, όπου οι τόκοι αποτελούν το συντριπτικό μέρος του δημοσίου χρέους της, ενώ η δραστική μείωση του επιτοκίου δανεισμού στο 1,25% θα έκανε εφικτή την αποπληρωμή των 360 δις €, χωρίς καμία «εγκληματική» διαγραφή).    

Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

Αθήνα, 01. Δεκεμβρίου 2011