Τετάρτη, 4 Μαΐου 2016

Ένα "ξεχωριστό" μνημόσυνο.

31 Μαΐ 2009


Ένα "ξεχωριστό" μνημόσυνο

Tο Σάββατο που μας πέρασε, 30/5/2009, πραγματοποιήθηκε στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου στον Κάραβο Κατσινιανού Βραχασίου το 555ο ετησίως επαναλαμβανόμενο μνημόσυνο του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, του Κόμη Καπετάνιου Μανουήλ Γιανναδάκη και όλων των υπερασπιστών της Κωνσταντινουπόλεως τον Μάϊο του έτους 1453. Το μνημόσυνο αυτό πραγματοποιείται κάθε χρόνο το τελευταίο Σάββατο του Μαΐου στο εκκλησάκι που έκτισε ο Μανουήλ Γιανναδάκης μετά την επιστροφή του από την Κωνσταντινούπολη το 1453 και οργανώνεται από τους απόγονους της οικογένειας των Γιανναδάκηδων και συγκεκριμένα τα τελευταία χρόνια από τον κ. Σωτήριο Γιανναδάκη, ο οποίος φέρει τον τίτλο του Ιππότη του τάγματος του Αγίου Κωνσταντίνου. Αρκετός ήταν ο κόσμος που παραβρέθηκε φέτος στη λειτουργία και στο μνημόσυνο σ΄ αυτό το τόσο ιστορικό εκκλησάκι, που βρίσκεται στην αγροτική περιοχή του Καρτσινιανού Βραχασίου, σε μικρή απόσταση και νότια από την εθνική οδό, πολύ κοντά στο εργοστάσιο εμφιάλωσης του νερού «Σεληνάρι».Μετά το πέρας του μνημόσυνου απονεμήθηκαν τιμητικές διακρίσεις σε κάποιους εκ των παραβρισκόμενων και στη συνέχεια όλοι μεταφέρθηκαν στο Βραχάσι, όπου στο ηρώο έγινε επιμνημόσυνη δέηση για τους πεσόντες στους αγώνες υπέρ της πατρίδας και έγινε κατάθεση στεφάνου από τον κ. Σωτήριο Γιανναδάκη.Η οικογένεια των Γιανναδάκηδων είναι μια από τις πιο ιστορικές οικογένειες της περιοχής και είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε τα βιογραφικά στοιχεία των τριών πιο γνωστών αγωνιστών της οικογένειας αυτής:
Γιανναδάκης Μανουήλ: Άρχοντας κόμης Γιανναδάκης, Γενάρχης του οίκου των Γιανναδάκηδων. Γεννήθηκε το 1409 στον Κάραβο Καρτσινιανού Βραχασίου. Από μικρός ήταν τολμηρός και γενναίος και πήρε το επώνυμο Γιανναδάκης, από παράφραση της Βυζαντινής λέξης Γεννάδας που σήμαινε ευγενής, γενναιόφρων, γενναίος. Ήταν ναυτικός. Παντρεύτηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1432 την Αρχοντοπούλα Ελένη, κόρη του Άρχοντα Άγγελου Κομνηνού. Κατά την παράδοση, τον τίτλο του άρχοντα – κόμη πήρε από τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Παλαιολόγο στις 11 Νοεμβρίου 1437. Αγωνίστηκε με σπάνια ανδρεία στον Πύργο του Βασιλείου Λέοντος και Αλεξίου στην περιοχή της Ωραίας Πύλης, τις κρίσιμες ώρες της Άλωσης της πόλης, όπου σκοτώθηκε ο πρωτότοκος γιος του Άγγελος. Ο ίδιο πολεμούσε από το πλοίο του «Σαλασφόρος» 8 ώρες μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης χωρίς να παραδίδει τον Πύργο. Έφυγε μετά την Άλωση χωρίς να παραδώσει τα όπλα με το θαυμασμό και την έγκριση του Μωάμεθ Β΄ «μετά των τιμών του πολέμου». Μετά την Άλωση γύρισε πίσω στην Κρήτη, στον Πύργο του, φέρνοντας μαζί του την αετοφόρο σημαία του Βυζαντίου, την οποία φύλαξε στον ιερό ναό του Αγίου Νικολάου, που έκτισε ο ίδιος δίπλα στον Πύργο του, τιμώντας τον Άγιο για την προστασία που του παρείχε στα ταξίδια του.Συγχρόνως τοποθέτησε το οικόσημο της οικογένειας του στη δυτική πλευρά του ναού. Θόλοι του Πύργου και ο ιερός ναός σώζονται ακόμα. Πέθανε στη Βενετία το 1515. Κατά την παράδοση ο θησαυρός του είναι κρυμμένος στο όρος Ανάβλοχος πάνω από το χωριό Βραχάσι. Το μυστικό της Κρύπτης χάθηκε το 1603, όταν οι Ενετοί κατέλαβαν τον Πύργο και σκότωσαν πολλούς της οικογένειας.
Γιανναδάκης Κόμης Αλέξιος: Απόγονος της γεννιάς Γιανναδάκηδων. Γεννήθηκε το 1604 στον Κάραβο Καρτσινιανού Βραχασίου. Υπερασπιστής της ορθοδοξίας και του Χάνδακα. Αρχικά ήταν εχθρός των Ενετών μετά όμως συμμάχησε μαζί τους εναντίον των Τούρκων. Σκοτώθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου 1668 στο σημερινό συνοικισμό του Ηρακλείου Πατέλλες από εξισλαμισμένο (εξομότη, κόνιαρο) κρητικό τοξότη με βέλος στο λάρυγγα, το μόνο ακάλυπτο μέρος του σώματος του. Ο μεγάλος Βεζύρης Μεχμέτ Κιοπρουλής αρχιστράτηγος τότε των Τούρκων στο Χάνδακα, το τεμάχισε και περιέφερε το κεφάλι και τα χέρια του έξω από τα τείχη της πόλης. Ήταν ο τελευταίος ελεύθερος αγωνιστής που χτύπησε του Τούρκους έξω από το Χάνδακα.

Γιανναδάκης Μανώλης: Γεννήθηκε το 1786 στο Βραχάσι. Ήταν γιος του Κόντε Χριστοφή Γιανναδάκη και αδελφός των Γεωργίου και Αλεξίου καθώς και του μετέπειτα ηγούμενου Σαμουήλ, της ιεράς μονής Αγίου Γεωργίου Βραχασώτη. Σε νεαρή ηλικία καταδιώχτηκε από του Τούρκους μαζί με τον αδελφό του Γεώργιο. Έτσι διέφυγαν στη Στερεά Ελλάδα. Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρία (Βλάμης, από το 1817) και πήρε μέρος σε πολλές μάχες. Διακρίθηκε στη μάχη του Φαλήρου όπου σκοτώθηκε ο αδελφός του Γεώργιος και στην έξοδο του Μεσολογγίου. Ο ηγούμενος Σαμουήλ, μυημένος από το Μανώλη στη Φιλική Εταιρία, σκοτώθηκε στις 2 Φεβρουαρίου 1820 στα Λασηθιώτικα βουνά, πάνω από την Ιερή Μονή του. Μετά την επικράτηση της Επανάστασης ο Μανώλης Γιανναδάκης, αφού «αποποιήθηκε» τα κτήματα που του έδωσε στο Άργος και στο Ναύπλιο η Ελληνική Πολιτεία, επέστρεψε στη γενέτειρα του όπου και πέθανε το 1898 σε βαθιά γεράματα

Minoan Crete- The life!

Jane Jacobs

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2016

A Star is born.

Ω! γλυκύ μου Έαρ!

Θυμάρι.

21:59
27/04/2016

Translate this page: EN FR DE ES RU AR
Η ελληνική γη μας το προσφέρει απλόχερα και χάρη στην Μεσογειακή διατροφή υπάρχουν δεκάδες φαγητά και σαλάτες στα οποία μπορείτε να το προσθέσετε για άρωμα και γεύση.
Λίγοι όμως γνωρίζουν ότι αυτό το ταπεινό και κοινό μυρωδικό έχει ορισμένες ισχυρές ευεργετικές δράσεις στην υγεία του ανθρώπινου οργανισμού, όπως το να “σηκώνει ασπίδα” στην υπέρταση τους καρκίνους του παχέος εντέρου και του μαστού.
Ο λόγος γίνεται για το θυμάρι. Τα άνθη, τα φύλλα και το έλαιο του θυμαριού χρησιμοποιούνται συνήθως από τους ανθρώπους για τη θεραπεία της διάρροιας, του πόνου στο στομάχι, της αρθρίτιδας, των κολικών, του πονόλαιμου, του βήχα (συμπεριλαμβανομένων του κοκκύτη), της βρογχίτιδας, αλλά και ως διουρητικό.
Το αιθέριο έλαιο του θυμαριού (Thymus vulgaris) περιέχει 20-54% θυμόλη. Η θυμόλη ανήκει σε μια οικογένεια φυσικών ενώσεων, γνωστών ως “βιοκτόνα” (ουσίες που μπορούν να καταστρέψουν επιβλαβείς οργανισμούς). Όταν η θυμόλη χρησιμοποιείται μαζί με άλλα βιοκτόνα, όπως η καρβακρόλη, έχει ισχυρή αντιμικροβιακή δράση.
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Μανιτόμπα στον Καναδά, έγραψαν στο επιστημονικό περιοδικό International Journal of Food Microbiology, ότι η θυμόλη μπορεί να μειώσει την αντίσταση των βακτηρίων στα κοινά φάρμακα, όπως η πενικιλίνη.
Δείτε όμως πώς προστατεύει και από άλλες, πολύ πιο σοβαρές ασθένειες:
Υψηλή αρτηριακή πίεση (υπέρταση)
Ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Βελιγραδίου ανέφεραν στο επιστημονικό περιοδικό Plant Foods for Human Nutrition, ότι ένα υδατικό εκχύλισμα που λαμβάνεται από το άγριο (Thymus serpyllum L.) μειώνει την αρτηριακή πίεση σε πειράματα σε ποντίκια στο εργαστήριο. Επειδή τα ποντίκια τείνουν να έχουν παρόμοιες αποκρίσεις με τους ανθρώπους σε υπερτασικές καταστάσεις, οι επιστήμονες είναι αισιόδοξοι ότι περαιτέρω δοκιμές σε ανθρώπους θα επιβεβαιώσουν τα ευρήματά τους.
Καρκίνος του παχέος εντέρου
Μια μελέτη διαπίστωσε ότι το εκχύλισμα θυμαριού του τύπου Thymus mastichina L. μπορεί να προστατεύσει από τον καρκίνο του παχέος εντέρου. Η επιστημονική ομάδα, από το πανεπιστήμιο Nova de Lisboa στην Πορτογαλία ανέφερε στο επιστημονικό περιοδικό Natural Product Communications, ότι “η παρουσία αυτών των συστατικών που χαρακτηρίζονται από κυτταροτοξικότητα επί των όγκων στον καρκίνο του παχέος εντέρου, δείχνει ότι το εκχύλισμα του θυμαριού τύπου mastichina L. μπορεί να έχει προστατευτική επίδραση έναντι αυτού του τύπου καρκίνου.
Καρκίνος του μαστού
Ογκολόγοι ερευνητές στο πανεπιστήμιο Celal Bayar στην Τουρκία διεξήγαγαν μελέτη για να καθορίσουν ποια επίδραση μπορεί να έχει το άγριο θυμάρι (Thymus serpyllum) στη δραστηριότητα του καρκίνου του μαστού και συγκεκριμένα στην απόπτωση (κυτταρικός θάνατος) και τις επιγενετικές διαδικασίες στα κύτταρα του καρκίνου του μαστού. Πρόκειται για διαδικασίες επάνω στις μεταβολές που προκαλούνται από μηχανισμούς που δεν συνεπάγονται αλλαγές στην αλληλουχία του DNA. Όπως ανέφεραν στο επιστημονικό περιοδικό Nutrition και Cancer, το άγριο θυμάρι προκάλεσε τον θάνατο ορισμένων καρκινικών κυττάρων του μαστού. Οι συγγραφείς της μελέτης κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το άγριο θυμάρι “μπορεί να είναι μια πολλά υποσχόμενη πηγή για την ανάπτυξη νέων θεραπευτικών φαρμάκων για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού”.
medicalnewstoday.com
iatropedia.gr

Happy Easter to all the World! Imagine and it will become true!

Δευτέρα, 25 Απριλίου 2016

Actual sound of the Universe.

Ευτυχία

Ευτυχία είναι η ψυχική ικανοποίηση του ανθρώπου, προερχόμενη από την εκπλήρωση των επιθυμιών και την επιτυχία των σκοπών του. Δεν υπάρχει μόνιμη ευτυχία, υπάρχουν μόνο στιγμές ευτυχίας.
Στη σύγχρονη εποχή οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ευτυχία την υλική ευμάρεια, τα υλικά αγαθά, την ανάπτυξη της τεχνολογίας, τα κοινωνικά αξιωμάτα, τη δόξα, ενώ άλλοι πιστεύουν πως ο πλούσιος είναι ευτυχισμένος. Έτσι, όταν αυτά χαθούν, χάνεται και η ευτυχία τους.
Ο Αριστοτέλης στα ηθικά του συγγράμματα διακρίνει την ευτυχία, η οποία μπορεί να είναι προϊόν τύχης και πρόσκαιρη, από την ευδαιμονία, η οποία συνδέεται με τη διαβίωση και τη δράση σύμφωνα με τις ηθικές αρετές και τη λογική.
Στο πεδίο της ψυχολογίας, η ευτυχία εξετάζεται από ψυχολόγους της λεγόμενης ανθρωπιστικής σχολής, όπως ο Άμπρααμ Μάσλοου, και τη λεγόμενη θετική ψυχολογία (positive psychology), η οποία εξετάζει τις θετικές όψεις της ψυχολογίας του υγιούς υποκειμένου, εν αντιθέσει με τους πιο παραδοσιακούς κλάδους ψυχολογίας, οι οποίοι εξετάζουν τις ψυχικές παθήσεις και διαταραχές.