ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΕΞΟΝΤΩΝΟΥΝ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ

Τετάρτη, 10 Αύγουστος 2011 23:02

Επικρατεί στη χώρα μια απαράδεκτη παρεξήγηση. Γίνονται τα πάντα προκειμένου να μην χρεοκοπήσει το κράτος. Και στον σκοπό αυτό θυσιάζεται η κοινωνία. Σε οικονομικό αδιέξοδο η χώρα έφτασε με ευθύνη του δημόσιου τομέα. Αυτός έφαγε ουσιαστικά τα λεφτά. Και υπερδιογκώθηκε βασανίζοντας ουσιαστικά τους πολίτες με νέους φορείς, εγκρίσεις, άδειες, ελεγκτικούς μηχανισμούς και κανονισμούς. Για να δικαιολογήσει κυρίως την ύπαρξη, τον όγκο και τα έξοδά του.

Μπροστά στην προοπτική της χρεοκοπίας τώρα επιβαρύνεται δυσβάστακτα ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας. Για να μην χρεοκοπήσει το κράτος. Που μας οδήγησε με το μέγεθος και τις πράξεις του στο χείλος του γκρεμού. Εν τούτοις όλα σχεδόν τα κόμματα ομονοούν πως το Δημόσιο δεν πρέπει να πειραχτεί στην προσπάθεια διάσωσης της οικονομίας. Παρά τις συστάσεις των δανειστών μας για δραστικές περικοπές στις δημόσιες δαπάνες οι πολιτικές αρχές επιμένουν σε μέτρα αύξησης των εσόδων. Που καταλήγουν βέβαια σε εξοντωτικές φορολογικές επιδρομές.

Να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Όλη η προσπάθεια αποφυγής της χρεοκοπίας εστιάζεται την ανάγκη αποφυγής του ενδεχομένου αδυναμίας του κράτους να πληρώσει κατά κύριο λόγο μισθούς. Στον δημόσιο τομέα βέβαια. Γιατί παντού αλλού οι αμοιβές καταβάλλονται από ιδιωτικές πηγές. Εξοντώνεται λοιπόν ο ιδιωτικός τομέας οδηγούμενος σε αδυναμία να εκπληρώσει στόχους και υποχρεώσεις. Με αποτέλεσμα εκτεταμένη ιδιωτική χρεοκοπία και αυξανόμενες απολύσεις. Κανένας όμως δεν αποφασίζει να αρχίσει νε περικόπτει δαπάνες στο δημόσιο. Που είναι και ο υπεύθυνος της κρίσης αλλά και ο ουσιαστικά ωφελούμενος από τις θυσίες.

Το σύνηθες επιχείρημα για την άρνηση περικοπών στο κράτος είναι η ενδεχόμενη ανεργία. Μα αυτοί που συνέχεια απολύονται στον ιδιωτικό τομέα δεν είναι άνεργοι; Γιατί αυτών των ανθρώπων τις δυσκολίες τις ξεπερνάμε; Και είμαστε έτοιμοι να τους θυσιάσουμε στο όνομα της διάσωσης της κρατικής γραφειοκρατίας; Για κάθε θέση εργασίας που διασώζεται στο δημόσιο θυσιάζονται δύο στον ιδιωτικό τομέα! Αυτό που συμβαίνει είναι σε κάποιο βαθμό παράλογο. Για να αποφύγουμε την χρεοκοπία του κράτους (που συμβολίζεται με την αδυναμία πληρωμής μισθών) εξοντώνουμε με την βαριά φορολογία τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Αρνούμενοι παράλληλα να επιβάλουμε μεγάλες περικοπές στο κράτος – από κατάργηση υπηρεσιών και φορέων μέχρι απολύσεις. Περίπου 4 δις στοχεύουν να εξασφαλίσουν φορολογώντας τους ιδιώτες. Και μόνο 400 εκ. από περικοπές στο κράτος!!

Πασχίζουμε λοιπόν να σώσουμε το κράτος εξοντώνοντας την αγορά. Δεν είναι λογικότερο, για την διάσωσή του, το ίδιο το κράτος να υποστεί και τις μεγαλύτερες θυσίες; Το κράτος όμως έχει σύμμαχο σ’ αυτή την πάλη την πολιτική τάξη. Που έχει πλημμυρίσει τον δημόσιο τομέα με στρατούς κομματικών στελεχών. Κάθε περικοπή λοιπόν φορέων και προσωπικού έχει άμεσο πολιτικό κόστος. Που καμία πολιτική παράταξη δεν είναι αποφασισμένη να αντιμετωπίσει. Γι’ αυτό και το δημόσιο εξακολουθεί να παραμένει στο απυρόβλητο.

Με την φορολογική επιδρομή μάλιστα που ετοιμάζει η κυβέρνηση (και που κάποιοι μάλιστα ανίδεοι αποκαλούν «νεοφιλελεύθερη») από πουθενά δεν προκύπτει πως θα εξασφαλισθεί η διάσωση της οικονομίας. Η χρεοκοπία με βάση την λογική αυτή είναι αδύνατον να αποτραπεί. Με την ιδιωτική οικονομία όμως να έχει εν τω μεταξύ συνθλιβεί. Και με το μέγεθος του κράτους ανέπαφο. Αν πρόκειται να φθάσουμε λοιπόν στην κατάρρευση, γιατί να μην οδηγηθούμε εκεί με την ιδιωτική οικονομία ισχυρότερη και το κράτος ψαλιδισμένο; Εκεί νομίζω πως βρίσκεται η ουσία των προβλημάτων μας αλλά και οι δυνατότητες μας για μελλοντική ανάκαμψη.

Αν η προσπάθεια αποφυγής της χρεοκοπίας στοχεύει να αποτρέψει απλά την στάση πληρωμών του κράτους και να διαλύσει την κοινωνία και την ιδιωτική οικονομία δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί πρέπει να αποφύγουμε την χρεοκοπία. Η λύση είναι απλή και στηρίζεται στην λογική. Κατάργηση των επικείμενων φορολογικών επιβαρύνσεων και αντικατάσταση των ποσών που, κατ’ εκτίμηση, επρόκειτο να εισπραχθούν με δραστικές περικοπές κρατικών δαπανών. Με τον τρόπο αυτό και οι δανειστές μας θα είναι ικανοποιημένοι και η χρεοκοπία θα αποφευχθεί. Διαφορετικά, ανάμεσα στην χρεοκοπία του κράτους και στην χρεοκοπία της κοινωνίας, προτιμότερη είναι η πρώτη.

Is there a secret subliminal message in the login page of F/B ?

Υπάρχει κρυφό μήνυμα στην πρώτη σελίδα του Facebook;

Posted by admin on May 22, 2011 in Internet · 28 Comments

Απ’ οτι φαίνεται το Facebook σχετίζεται άμεσα με το Sex και αυτό μπορούμε να το δούμε αν παρατηρήσουμε καλά την σελίδα που κάνουμε login.Σύμφωνα με μία έρευνα, πίσω από την φαινομενικά αθώα αρχική σελίδα του Facebook κρύβεται ένα  μήνυμα που μόνο το υποσυνείδητο του ανθρωπίνου εγκεφάλου μπορεί να επεξεργαστεί και να αφομοιώσει χωρίς την έγκριση του ατόμου.

Έτσι λοιπόν αν κάποιος χρήστης ενώσει τα κίτρινα σημεία που βρίσκονται στο χάρτη της αρχικής σελίδας του δημοφιλούς site κοινωνικής δικτύωσης θα δει οτι σχηματίζουν τη λέξη Sex πράγμα που μας δείχνει τον απώτερο σκοπό της δημιουργίας του και γιατί ίσως όλο και περισσότεροι χρήστες θέλουν να γίνουν μέλη του.

Το τέλος της Ευρώπης όπως την ξέραμε!

Το τέλος της Ευρώπης ( όπως την ξέραμε!)

Δευτέρα, 08 Αύγουστος 2011 15:45

Η Ευρώπη των δακρυγόνων δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί. Όσο κι αν προσπαθεί να προβάλλει και να προωθήσει την εικόνα μιας ισχυρής οικονομικής και πολιτικής δύναμης σε παγκόσμιο επίπεδο, με "μερικά προβλήματα", η εικόνα αυτή πλέον καταρρέει καθημερινά.

Ολοένα και περισσότερο, η εικόνα της Ευρώπης προσομοιάζει με εκείνη της Σοβιετικής Ένωσης λίγο πριν την κατάρρευση. Η Ευρώπη, η άλλοτε πολλά υποσχόμενη οικονομική και νομισματική αλλά και πολιτική ένωση, παραπαίει καταδεικνύοντας ως "μαύρα πρόβατα" και υπεύθυνες για την κατάσταση τις πιο αδύναμες οικονομίες που την απαρτίζουν. Όμοια και η πρώην Σοβιετική Ένωση καταδείκνυε ως φορείς της τότε επερχόμενης διάσπασης, τις επί μέρους χώρες-μέλη.

Όπως αντιλαμβάνεσαι, η πλαδαρή, δυσκίνητη και αναποτελεσματική γραφειοκρατία, η νέα διοικητική ελίτ των Βρυξελλών αδυνατεί να σχεδιάσει δυναμικά το μέλλον και απλώς διαχειρίζεται προς ίδιον όφελος το παρόν. Θυμίζει έντονα το γραφειοκρατικό καθεστώς της Σοβιετίας, αδύναμο μέσα στην φαντασίωση της εντός των τειχών παντοδυναμίας του, να συλλάβει τις εξελίξεις και τους κινδύνους που προδιαγράφονταν για την ύπαρξη της άλλοτε υπερδύναμης.

Είναι πλέον ολοφάνερη η αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης να απαντήσει με αξιοπιστία και αποτελεσματικότητα - δεν συζητάμε για την ταχύτητα - σε περιφερειακά ελάσσονα προβλήματα, όπως αυτό της Ελλάδας, του μόλις 2,5% του ΑΕΠ της Ευρωζώνης(!), κατονομάζοντάς τα ως μείζονα αντί για παρωνυχίδες. Η πολυδιάσπαση τόσο των προσπαθειών της Ευρωπαϊκής ηγεσίας, όσο και το πολυπληθές των απόψεων, των προτάσεων και των σχεδίων δεν υπογραμμίζουν παρά την ευρωπαϊκή αδυναμία να λειτουργήσει ως ισχυρή παρουσία στον κόσμο. Είναι απολύτως κωμικό το γεγονός να δηλώνεται από τα πιο επίσημα χείλη ότι η Ευρώπη "ανακουφίστηκε" μόλις έμαθε την υπερψήφιση του Μεσοπρόθεσμου! Αν είναι έτσι τότε να το ψηφίζουμε κάθε μέρα!

Μετρήστε μόνο τις απόψεις και τα φημολογούμενα σχέδια αλλά και τις αντικρουόμενες πολιτικές από ενάρξεως του Μνημονίου και θα αντιληφθείτε ότι στην πραγματικότητα απλώς δεν υπάρχει Ευρώπη, ενώ το φαιδρό είναι πως επενδύουμε στο ευρωπαϊκό "φάντασμα" για τη δική μας διάσωση. Ενδεικτικά μόνο, να ανασύρουμε από το ράφι και έχουμε και λέμε: Μνημόνιο "1" με ομολογημένα σφάλματα πλέον, σχέδιο Σαρκοζύ για το ελληνικό rollover, Γερμανικό σχέδιο για το ίδιο ζήτημα, τη διαφορετική άποψη της ΕΚΤ πάλι για το ίδιο ζήτημα, αντιφατικές δηλώσεις του Ευρωπαίου Επιτρόπου κ. Ρεν σχετικά με την 5η δόση, αδυναμία να απαντήσει η Ευρώπη στο ΔΝΤ σχετικά με την συνέχιση της χρηματοδότησης του ελληνικού χρέους, αποκρατικοποιήσεις 50δις(!) για την Ελλάδα με τα γνωστά προβλήματα στην κρατική μηχανή, για να αναφέρουμε μερικά ενώ ακόμη και σήμερα η φιλολογία γύρω από το ελληνικό χρέος συνεχίζεται με αμείωτη ένταση. Στο ίδιο μοτίβο, η πολιτική διαχείριση του ελληνικού προβλήματος από την ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή είναι παιδαριώδης: η διασύνδεση της ψήφισης ή μη του Μεσοπρόθεσμου με την συνέχιση της χρηματοδότησης της Ελλάδος με επαπειλούμενη συνέπεια την πτώχευση της χώρας και ταυτόχρονα η πανταχόθεν ομολογία περί διάχυσης των συνεπειών ενός τέτοιου ενδεχόμενου σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο, μόνο γέλωτα προκαλεί. Δηλαδή ο μέσος Ευρωπαίος ψηφοφόρος/πολίτης/φορολογούμενος καλείται να πιστέψει πως ο κ. Ταδόπουλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου κρατάει - ή κράτησε έστω και για λίγο - στα χέρια του την οικονομική τύχη του κόσμου; Κι αν όντως είναι αληθές, αυτό είναι επιτυχημένη διαχείριση μιας κρίσης που σέρνεται εδώ κι ένα χρόνο σε μια χώρα-μινιατούρα για τα ευρωπαϊκά και παγκόσμια μεγέθη; Επιπλέον, ας μην ξεχνάμε το πολύ σημαντικό γεγονός της βραχυχρόνιας και σχεδόν με ορίζοντα μηνών αν όχι εβδομάδων προοπτικής σχεδιασμού της Ευρώπης. Δεν έχουμε μια μακρόπνοη και στέρεη στρατηγική αντιμετώπισης της κατάστασης αλλά μια καθημερινή, κοντόφθαλμη, προσωρινή και σχεδόν αγχωτική ανταπόκριση της Ένωσης τόσο σε επίπεδο κεντρικής διοίκησης όσο και από τις ηγεσίες των χωρώνμελών. Πιο απλά, δεν πείθουν κανέναν ότι θέλουν να συνεχίσουν να βρίσκονται υπό κοινό νόμισμα και την επόμενη 10ετία.

Ταυτόχρονα, η Ευρώπη δείχνει να εγκαταλείπει πολύ γρήγορα θεμελειώδης αρχές και αξίες πάνω στις οποίες άλλοτε ορκιζόντουσαν τα "ιερά τέρατα" της ιδέας της ενοποίησης. Ναι, είναι γεγονός πλέον ότι η Ευρώπη δε διστάζει να ανεχτεί - τουλάχιστον(!)- χρήση βίας προκειμένου να επιβληθούν σκληρά οικονομικά μέτρα σε μεγάλες κοινωνικές ομάδες, χωρίς να ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη δίκαιη κατανομή των βαρών. Η ίδια Ευρώπη που άλλοτε ξεσηκωνώταν για την Μονάχους-Μονάχους και την Καρέτα-Καρέτα και για την Πράγα και την Τιεν Αν Μεν, η ιδια Ευρώπη που ήταν απέναντι σε απολυταρχικά καθεστώτα, που είχε καθιερώσει και επιβάλλει στα μέλη της μια πολύ προσεκτική συμπεριφορά απέναντι στα ανθρώπινα δικαιώματα και είχε "στριμώξει" πολύ σκληρά με βαριές οικονομικές κυρώσεις χώρες που παραβίαζαν αυτόν τον κώδικα, σήμερα αδυνατεί να πείσει τους λαούς που συμμετέχουν στην ευρωπαϊκή ιδέα αλλά και στο ευρωπαϊκό κεκτημένο, περί της αξιοπιστίας των οικονομικών της προτάσεων, περί της ορθότητας και αναγκαιότητας των μέτρων που επιβάλλει και τελικώς αδυνατεί να παράσχει τις αναγκαίες εγγυήσεις ασφάλειας και εμπιστοσύνης μεταξύ των μελών.

Αυτό το τελευταίο - η απουσία εμπιστοσύνης στο ευρωπαϊκό θεσμικό σύστημα - είναι και το πλέον ανησυχητικό σημάδι, ένας "μαύρος οιωνός" που προοιωνίζει και την κατάρρευση. Μέχρι πρότινος η Ενωμένη Ευρώπη παρείχε στους λαούς της ένα ασφαλές περιβάλλον, ένα ισχυρό αίσθημα εμπιστοσύνης εφόσον μετείχαν σε μια ισχυρή και δημοκρατικά συγκροτημένη ένωση. Σε όλα τα επίπεδα, πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό, η έννοια και αίσθηση της "ευρωπαϊκής ομπρέλλας" αποτελούσε όχι μόνο εγγύηση αλλά και ζητούμενο για τους λαούς που ήταν "εκτός". Σήμερα αυτό το αίσθημα καταρρεέι. Η Ευρώπη δεν έχει τη δυνατότητα, τη δύναμη αν προτιμάτε, να διαμορφώσει - έστω και με τις γνωστές αργές της διαδικασίες - μια συγκροτημένη λύση, μια πειστική απάντηση για ζητήματα που σε άλλες ηπείρους επιλύονται εν μια νυκτί.

Συμπέρασμα; Φαίνεται ότι η οικονομική κρίση που ξεκίνησε το 2008 παρήγαγε ένα πολύ ισχυρό ωστικό κύμα που το ευρωπαϊκό φρούριο δεν άντεξε. Η Ευρώπη διαλύεται στα εξ ων συνετέθη. Ανίσχυρη, γραφειοκρατική, δισκύνητη, αναποφάσιστη και - το πιο ενδιαφέρον και δυσάρεστο- μάλλον άφραγκη. Πολλά λόγια, πολλές δηλώσεις, πολλά σχέδια, αλλά χρήμα στο τραπέζι δεν πέφτει. Ή για να είμαστε πιο ακριβείς, το ελάχιστο χρήμα πέφτει με τόσο αργό και βασανιστικό ρυθμό με τόσο πολύπλοκες διαδικασίες και τόσο μίζερο και "άκαρδο" τρόπο που δεν πείθει ότι υπάρχει άφθονο ώστε να πάρουν το μήνυμα οι περίφημες αγορές. Αντίθετα, τίθενται τόσες πολλές, υπερβολικές και αντιπαραγωγικές προϋποθέσεις που δίνεται η εντύπωση πως δεν υπάρχει διάθεση να συνεχίσει η Ενωμένη Ευρώπη να χρηματοδοτεί όχι την Ελλάδα αλλά το ίδιο το όραμα της Ένωσης.

Από μια άποψη, όσοι πίστευαν ότι η ελληνική κρίση πολύ γρήγορα θα διαχεόταν είχαν δίκιο. Η ελληνική κρίση διαχύθηκε σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή ήπειρο, όχι όμως με τον τρόπο που ανέμεναν οι πολλοί. Δηλαδή δεν προκαλεί το εικαζόμενο οικονομικό σοκ στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Πως θα μπορούσε άλλωστε, λόγω μεγέθους. Η ελληνική κρίση ωστόσο, ανέδειξε τη γύμνια της Ένωσης, προκάλεσε την αλυσιδωτή πολιτική αντίδραση, που όπως συμβαίνει σε κάθε κρίση, ανέδειξε στην επιφάνεια με τον πιο έντονο και βίαιο τρόπο τις πλέον σκοτεινές μύχιες σκέψεις των λαών που μέχρι τώρα είχαν συμβιώσει κάτω από την "κοινή στέγη". Η Ελλάδα έμελλε να γίνει η "πέτρα του σκανδάλου", μια αφορμή στην ιστορική συγκυρία, που θα ενεργοποιούσε ένα μηχανισμό αυτοδιάλυσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο για να το πούμε ξεκάθαρα.

Για να μην αυταπατώμεθα λοιπόν, η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου ή όποιου άλλου κειμένου κάτω από οποιουσδήποτε όρους δεν λύνει κανένα πρόβλημα χρέους. Ο κρίσιμος παράγοντας που "συντηρούσε" το ελληνικό χρέος ήταν η Ενωμένη Ευρώπη ή παλιότερα η προοπτική της. Αυτήν θεωρούσαν ότι δάνειζαν οι αγορές κι όχι την Ελλάδα. Ή για να γίνει πιο κατανοητό, οι αγορές θεωρούσαν ότι δάνειζαν ένα "υποκατάστημα" της ισχυρής Ενωμένης Ευρώπης. Σήμερα, αυτό που διαβλέπουν οι αγορές είναι το ενδεχόμενο να εκλείψει αυτός ο παράγοντας - η Ενωμένη Ευρώπη δηλαδή - τόσο για την Ελλάδα όσο και για την υπόλοιπη Ευρώπη. Το "ψυχοράγημα" του ευρωπαϊκού "γίγαντα" είναι μπροστά μας.

Η ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΠΑΘΙΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ

Η ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΗ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΙ ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΠΑΘΙΣΗ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ

Φτιάχνουν 41 νέες υπηρεσίες ενώ «κόβουν» τις υπάρχουσες

Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΟΡΑΗ

Σε μια κρίσιμη οικονομική συγκυρία, κατά την οποία ανακοινώνονται συγχωνεύσεις οργανισμών με την απειλή απολύσεων χιλιάδων εργαζόμενων που θα αξιολογηθούν αρνητικά, η κυβέρνηση μέσα σε 20 μήνες «δημιούργησε 41 Γενικές και Ειδικές Γραμματείες, Νομικά Πρόσωπα και Αυτοτελείς Υπηρεσίες, που αυξάνουν σημαντικά το κόστος λειτουργίας του κράτους» σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της Ν.Δ. Γιάννη Μιχελάκη.

Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Αυτοτελής Υπηρεσία Εποπτείας ΟΤΑ Μακεδονίας-Θράκης, της οποίας το κόστος από τις 251.760 ευρώ που ανέφερε ο «Καλλικράτης» εκτοξεύτηκε στα 12.940.600 ευρώ με την πρόβλεψη για 680 θέσεις. Κάποια κυβερνητική αντίδραση δεν υπήρξε χθες, προκειμένου να αμφισβητηθούν κάποια από τα στοιχεία της Ν.Δ., τα οποία πάντως αναφέρονται σε συγκεκριμένα προεδρικά διατάγματα.

«Κάποτε πρέπει να σταματήσει η κοροϊδία»! δήλωσε ο εκπρόσωπος της Ν.Δ. «Η κυβέρνηση Παπανδρέου υπόσχεται προς κάθε κατεύθυνση ότι θα μειώσει το κράτος. Την ίδια στιγμή το μεγαλώνει. Μεθοδεύει απολύσεις και ταυτόχρονα κάνει προσλήψεις. Μιλά για περιορισμό του κράτους και προχωρά στη διόγκωσή του. Αντίθετα, αναβάλλει διαρκώς τις καταργήσεις και συγχωνεύσεις οργανισμών που επίσημα ανακοινώνονται».

Εκανε κριτική στην κυβέρνηση διότι εγκατέλειψε το σχέδιο που είχε δρομολογήσει η Ν.Δ. για την κατάργηση περίπου 250 οργανισμών. Ως προς αυτό πάντως σαφείς ευθύνες έχει και η κυβέρνηση Καραμανλή που δεν τόλμησε να προχωρήσει σε πράξεις και μισθοδοτούσε έναν τεράστιο στρατό εργαζόμενων χωρίς αντικείμενο απασχόλησης.

Ο Γ. Μιχελάκης κατηγόρησε επίσης την κυβέρνηση ότι ένα χρόνο πριν (27/1/2010) ανήγγειλε ότι θα προχωρούσε σε καταργήσεις περίπου 30 οργανισμών και πριν από μία εβδομάδα ξαναανήγγειλε ακριβώς τα ίδια. «Λίγες ημέρες αργότερα, είπε ότι τα πιο πολλά από αυτά αναβάλλονται για άλλους εννιά μήνες»! τόνισε. «Το συμπέρασμα είναι ένα: Δεν μπορούν στο ΠΑΣΟΚ να ξεφύγουν από τον κακό εαυτό τους. Αυτοί έφτιαξαν το υδροκέφαλο κράτος των συνδικαλιστών. Οι δικές τους κομματικές σκοπιμότητες διογκώνουν το κράτος. Οι δικές τους κομματικές σκοπιμότητες εμποδίζουν την εξυγίανσή του».

Ακολουθούν οι 41 Γενικές και Ειδικές Γραμματείες, τα Νομικά Πρόσωπα και οι Αυτοτελείς Υπηρεσίες, που δημιουργήθηκαν από τον Οκτώβριο του 2009 μέχρι το Μάιο του 2011, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα η Συγγρού:

Υπουργείο Εσωτερικών

1. Γενική Γραμματεία Μεταναστευτικής Πολιτικής στο υπουργείο Εσωτερικών:

2 θέσεις ειδικών συμβούλων, 3 θέσεις διοικητικών, 215.000 ευρώ/έτος.

Υπουργείο Περιβάλλοντος

1. Ειδική Γραμματεία Επιθεώρησης Περιβάλλοντος και Ενέργειας στο υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής: 2 θέσεις ειδικών συμβούλων, 200.000 ευρώ/έτος + 160.000 ευρώ εφάπαξ.

2. Σύσταση Υπηρεσίας Εξυπηρέτησης Επενδυτών για ΑΠΕ στο υπουργείο Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής: έκδοση Π.Δ. για τη στελέχωσή της.

Υπουργείο Τουρισμού και Πολιτισμού

1. Γενική Γραμματεία Τουρισμού στο υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού:

2 θέσεις ειδικών συμβούλων, 3 θέσεις διοικητικών, 232.000 ευρώ/έτος.

2. Σύσταση νέας θέσης γενικού γραμματέα ΕΟΤ στο υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού: 2 ειδικοί σύμβουλοι και 1 νέα θέση ειδικού συμβούλου για τον πρόεδρο του ΕΟΤ, 176.000 ευρώ/έτος.

Υπουργείο Οικονομίας

1. Νέα Ειδική Υπηρεσία με τίτλο «Επιχειρησιακή Μονάδα Ανάπτυξης» στο υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας: Π.Δ. 28.

2. Γενική Γραμματεία Στρατηγικών Επενδύσεων στο υπουργείο Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας: 225.000 ευρώ/έτος.

3. Ειδική Γραμματεία του υπουργείου Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας με έδρα τη Θεσσαλονίκη: επικεφαλής ειδικός γραμματέας, 1 ειδικός σύμβουλος και 1 ειδικός συνεργάτης, 120.000 ευρώ εφάπαξ + 150.000 ευρώ ετησίως, 75 οργανικές θέσεις μόνιμου προσωπικού που για την πρώτη εφαρμογή πληρώνονται με μετάταξη και απόσπαση.

Υπουργείο Παιδείας

1. Σύσταση Γενικής Γραμματείας Διά Βίου Μάθησης στο υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων: 65 οργανικές θέσεις και 10 θέσεις ειδικού επιστημονικού προσωπικού που μπορούν να καλυφθούν και από προσωπικό του καταργούμενου ΟΕΕΚ, 1.300.000 ευρώ/έτος που αντισταθμίζεται εν μέρει από την κατάργηση του ΟΕΕΚ.

Υπουργείο Δικαιοσύνης

1. Γενική Γραμματεία Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο υπουργείο Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων: 250.000 ευρώ/έτος.

Υπουργείο Υγείας

1. Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας στο υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης: πρόεδρος, αντιπρόεδρος και Δ.Σ., υπηρεσίες κεντρικές και περιφερειακές.

Γραφείο Πρωθυπουργού

1. Γενική Γραμματεία Πρωθυπουργού: κόστος 70.272,96 ευρώ ετησίως.

Αλλες υπηρεσίες

1. Νέα Αυτοτελής Υπηρεσία: 10 θέσεις ειδικού επιστημονικού προσωπικού και 1 θέση νομικού συμβούλου, 487.000 ευρώ/έτος.

2. Ερευνητικό Ινστιτούτο Νησιωτικής Πολιτικής.

3. Αυτοτελής Υπηρεσία Εποπτείας ΟΤΑ Αττικής.

4. Αυτοτελής Υπηρεσία Εποπτείας ΟΤΑ Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας.

5. Αυτοτελής Υπηρεσία Εποπτείας ΟΤΑ Ηπείρου & Δυτικής Μακεδονίας.

6. Αυτοτελής Υπηρεσία Εποπτείας ΟΤΑ Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας & Ιονίων Νήσων.

7. Αυτοτελής Υπηρεσία Εποπτείας ΟΤΑ Αιγαίου.

8. Αυτοτελής Υπηρεσία Εποπτείας ΟΤΑ Κρήτης.

9. Αυτοτελής Υπηρεσία Εποπτείας ΟΤΑ Μακεδονίας - Θράκης: 07.06.2010, 251.640 ευρώ/έτος (7-13), 27.12.2010, το κόστος αντί 251.760 ευρώ που έλεγε ο «Καλλικράτης» υπολογίζεται σε 12.940.600 ευρώ, σύσταση 680 θέσεων (7-13).

10. Νέα Ειδική Υπηρεσία που υποστηρίζει διοικητικά το ΚΕΣΑΘΕΑ (Κεντρικό Επιστημονικό Συμβούλιο για την πρόληψη και Αντιμετώπιση της ΘΘυματοποίησης και της Εγκληματικότητας Ανηλίκων): στελεχώνεται με αποσπασμένους, λειτουργικού κόστους 10.000 ευρώ/έτος + 23.000 ευρώ εφάπαξ.

11. Ειδική Υπηρεσία Επιθεωρητών Ενέργειας: το κόστος λειτουργίας της Υπηρεσίας από 2.100.000 ευρώ που είχε προβλεφθεί με το Ν. 3818 τελικά διαμορφώνεται σε 2.540.000 ευρώ/έτος.

12. Εθνικός Οργανισμός Πιστοποίησης Προσόντων (ΝΠΙΔ): 9μελές Δ.Σ., πρόεδρος, γενικός διευθυντής, 75 θέσεις τακτικού προσωπικού και 5 θέσεις μετακλητών. Θέσεις καλύπτονται και από τον καταργούμενο ΟΕΕΚ, 1.600.000 ευρώ/έτος μόνο για το προσωπικό που αντισταθμίζεται εν μέρει από την κατάργηση του ΟΕΕΚ.

13. Εθνικό Κέντρο Προειδοποίησης για Τσουνάμι (ΝΠΙΔ) στο Γεωδυναμικό Ινστιτούτο.

14. Σύσταση του «Πράσινου Ταμείου» (με μετονομασία του Ειδικού Ταμείου Εφαρμογής Ρυθμιστικών και Πολεοδομικών Σχεδίων): δημιουργία θέσης διευθυντή, 3 θέσεων δικηγόρων με έμμισθη εντολή (77.000 ευρώ/έτος) και έκδοση ΚΥΑ για σύσταση Οργανικών Θέσεων και θέσεων Ειδικού Επιστημονικού Προσωπικού (250.000 ευρώ/έτος για λειτουργικές δαπάνες και 60.000 ευρώ εφάπαξ).

15. Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου (ΝΠΙΔ) με κατάργηση της ομώνυμης Α.Ε.:

δημιουργείται θέση γενικού διευθυντή, 1 επιπλέον διεύθυνση από την παλαιά Α.Ε. και αυτοτελές γραφείο Νομικής Υπηρεσίας.

16. Υπηρεσία Ασύλου: κεντρική υπηρεσία με διευθυντή και 52 νέες θέσεις, εκ των οποίων 10 ειδικού επιστημονικού προσωπικού και 13 Περιφερειακά Γραφεία με 180 νέες θέσεις εκ των οποίων 90 ειδικού επιστημονικού προσωπικού.

17. Αρχή Προσφυγών: θέση διευθυντή και 13 οργανικές θέσεις, εκ των οποίων 8 ειδικού επιστημονικού προσωπικού (συνολικά: 4.673.990 ευρώ ετησίως).

18. Υπηρεσία Πρώτης Υποδοχής: διευθυντής και Γραμματεία (Κεντρική Υπηρεσία, Κέντρα και Μονάδες Πρώτης Υποδοχής), 6.585.000 ευρώ.

19. Εποπτική Αρχή Τελών Αερολιμένων.

20. Επιτροπή Προδιαγραφών ως αυτοτελής δημόσια υπηρεσία.

21. Εθνικό Ταμείο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης στη θέση του ΤΕΜΠΜΕ Α.Ε. (ισοσταθμίζονται οι δαπάνες από την κατάργηση του ΤΕΜΠΜΕ): δυνατότητα σύστασης 40 οργανικών θέσεων ορισμένου ή αορίστου χρόνου, εκτιμώμενο κόστος κατά ΓΛΚ 968.845 ευρώ μαζί με τα λειτουργικά έξοδα.

22. Υπηρεσία Οικονομικής Αστυνομίας και Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος: με επιτελείο και 2 υποδιευθύνσεις, καθεμία από τις οποίες έχει 4 τμήματα, 212.000 ευρώ ετησίως.

23. Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης: 3 αυτοτελείς μονάδες, 70 θέσεις, από τις οποίες 34 ειδικό επιστημονικό προσωπικό, όλες εκτός από 2 με απόσπαση.

24. Υπηρεσία Διαχείρισης Ευρωπαϊκών και Αναπτυξιακών Προγραμμάτων (καταργείται αντίστοιχη στο υπουργείο Εσωτερικών).

25. Σύσταση Γραφείου Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας: κόστος 51.000 ευρώ.

26. Αυτοτελής Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων σε επίπεδο Διεύθυνσης με παράρτημα στη Θεσσαλονίκη.

27. Σύσταση ανώνυμης εταιρείας ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε.: 5μελές Δ.Σ.

28. Αυτοτελής Υπηρεσιακή Μονάδα Εσωτερικού Ελέγχου σε επίπεδο αυτοτελούς γραφείου.

29. Γενική Γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας: γενικός γραμματέας, 1 ειδικός συνεργάτης, 1 ειδικός σύμβουλος και 3 θέσεις διοικητικού προσωπικού, 166.600 ευρώ ετησίως. *