Δευτέρα 15 Ιουνίου 2015

Φινίτα λα μούζικα πασσάτα λα φέστα!

Καιρός να φεύγουν!

by 
finis
Του Γιώργου Καραμπελια
Τα ψέματα τελείωσαν. Η κυβέρνηση (!) Τσίπρα κατά τον ίδιο τρόπο που, με μία ζαριά ή ένα μεγάλο κόλπο της πόκας –στο οποίο ειδικεύονται ο πρωθυπουργός και ο «μέντοράς» του–, κατόρθωσε να ανέβει στην εξουσία, αντιμετωπίζει τώρα τις συνέπειες της μιας και μοναδικής ζαριάς ή του μεγάλου κόλπου όπου έπαιξε «τα ρέστα του». Έχουμε επαναλάβει αναρίθμητες φορές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τράβηξε ένα μεγάλο λαχείο από το 2012 και μετά. Τα δύο συστημικά κόμματα ενεπλάκησαν στις καταστροφικές συνέπειες των μνημονίων και η κοινωνία και τα κοινωνικά κινήματα, που συμβατικά αποκαλούμε «Αγανακτισμένους», απέτυχαν, όπως εξάλλου ήταν αναμενόμενο, να προσφέρουν μια οποιαδήποτε εναλλακτική λύση. Σε αυτά τα πλαίσια, ένα συνονθύλευμα εθνομηδενιστών, τροτσκιστών, σταλινικών και άλλων ομάδων, επειδή αποτελούσαν τη μοναδική υπαρκτή οργανωμένη δύναμη, που επί πλέον είχε και μεγάλη πρόσβαση και αναγνωσιμότητα στους μηχανισμούς της εξουσίας (ΜΜΕ, Πανεπιστήμια, ποικίλες «δεξαμενές σκέψης» του συστήματος), κατόρθωσε να αναδειχθεί στην κεντρική εναλλακτική πρόταση απέναντι στο καταρρέον πολιτικό σύστημα ως η τελευταία και άφθαρτη εκδοχή του.
Αντί όμως να διαχειριστεί αυτό το «λαχείο» με σύνεση και προοπτική διάρκειας, θαμπωμένο από την ίδια του την επιτυχία και εξ αιτίας της βαθύτερης ανικανότητάς του, δρομολόγησε μία λογική ταχύτατης ανόδου στην εξουσία, που αποτελούσε και το μοναδικό συγκολλητικό στοιχείο των διαφορετικών ετερόκλητων ομάδων και προσώπων που το συγκροτούσε αυτό που ενοποιούσε τον Λαφαζάνη, τον Νταβανέλο, τονΡινάλντι, τον Βούτση και τον Παπαδημούλη ήταν η προοπτική της άμεσης ανόδου στην εξουσία. Θυμάμαι πολύ καθαρά, όταν εμείς κριτικάραμε τη λογική της «ανάθεσης», που οδηγούσε σε υποχώρηση των λαϊκών κινητοποιήσεων, το 2012, και στην εμφάνιση του ΣΥΡΙΖΑ ως πιθανής κυβερνητικής επιλογής, ο φίλος Ρούντι (Ρινάλντι) υποστήριζε, αντίθετα, πως δεν είναι κακή επιλογή η λογική της ανάθεσης διότι δείχνει τη θέληση του κόσμου για κυβερνητική αλλαγή και ότι, επομένως, το πρόβλημα μετατίθονταν στην ίδια την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και στον Τσίπρα, που θα έπρεπε να επιταχύνουν τα βήματα για την άνοδό τους στην εξουσία, που, σύμφωνα με τον Ρινάλντι, αποτελούσε λαϊκό αίτημα. Εξάλλου, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο εγκατέλειψε και τις προηγούμενες θέσεις του για έξοδο από το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και συντάχθηκε, ψυχή και σώματι, με τον Τσίπρα, παίζοντας τον ρόλο του αριστερού ψάλτη των προεδρικών. Αλλά και από την πλευρά του αριστερού ρεύματος, του οπαδού της ρήξης με το ευρώ, Λαφαζάνη, επιλέχθηκε μια ανάλογη λογική επιτάχυνσης, εγκαταλείποντας μάλιστα τις πατριωτικές θέσεις του Λαφαζάνη στον βωμό της συμπόρευσης με τους ακραίους εθνομηδενιστές, τροτσκιστές του Αντώνη Νταβανέλου. Η λογική τους ήταν ότι τα αδιέξοδα μιας διαχείρισης της πολιτικής εξουσίας από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγούσε, εκ των πραγμάτων και εκ του εκβιασμού, στην επιλογή της δραχμής. Επιλογή εξίσου ανέντιμη. Διότι γνώριζαν πως η συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, αλλά και του ίδιου του κόμματος, δεν επέλεγαν τον ΣΥΡΙΖΑ για να τους βγάλει από το ευρώ, αλλά, μέσω των αδιεξόδων της διαπραγμάτευσης, θα μπορούσαν να ωθήσουν την κυβέρνηση προς αυτή την κατεύθυνση. Όσο για τονΤσίπρα και τους περί αυτόν, είχαν κάνει τα κουμάντα τους. Βλέποντας ότι, για να πάρουν και να κρατήσουν την εξουσία, θα έπρεπε να στηριχθούν σε άλλες δυνάμεις εκτός του ραχιτικού και αναξιόπιστου ΣΥΡΙΖΑ, είχαν επιλέξει, ήδη από το 2012, τη στρατηγική επιλογή της προσέγγισης με το παλιό ΠΑΣΟΚ, ιδιαιτέρως με τα ορφανά του Γιωργάκη, από την Κατσέλη ως τον Βαρουφάκη και πολλούς άλλους, και την οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης και συμμαχίας με τους Αμερικανούς και το αμερικανικοεβραϊκό λόμπι. Αρκεί κανείς να παρατηρήσει τη σύνθεση της κυβέρνησης και των ανώτερων κυβερνητικών υπευθύνων για να βγάλει αβίαστα τα συμπεράσματά του.
Όλοι αυτοί μαζί, λοιπόν, μεταχειριζόμενοι όλα τα μέσα, από τις αντιμνημονιακές κορώνες και το σκίσιμο των μνημονίων, που επαναλάμβανε ανενδοίαστα ο θρασύτατος νεαρός και η ακολουθία του, μέχρι τις πιο βρωμερές μηχανορραφίες τύπου Κουβέλη, Χαϊκάλη, Αβραμο-παυλόπουλου και επαφών με τον Βούδα της Ραφήνας, τα κατάφεραν. Κατάφεραν να εξαπατήσουν έναν λαό απηυδισμένο από πέντε χρόνια μνημονιακής λιτότητας και καταστροφής, τριάντα χρόνια εθνομηδενιστικού παραληρήματος όλων των ελίτ και το ψέκασμα των ΜΜΕ και του διαδικτύου. Τους έπεισαν πως αυτοί θα μπορέσουν επιτέλους, με μία μαγική κίνηση, να αποτινάξουν τον ζουρλομανδύα των μνημονίων και όλα αυτά χωρίς πρόγραμμα ανασυγκρότησης και ανάταξης της χώρας, χωρίς πραγματική λαϊκή κινητοποίηση και υποστήριξη, μόνον και μόνον με ένα μαγικό χαρτάκι στην κάλπη.
Από τον Οκτώβριο μήνα του 2014, προειδοποιούμε αδιάκοπα –τόσο που φτάσαμε να γίνουμε αντιπαθητικοί– πως η επιλογή της ανόδου στην εξουσία μέσω εκβιασμών, συνδεδεμένων με την προεδρική εκλογή, θα ήταν εξόχως καταστροφική. Θα καλούνταν μια τέτοια κυβέρνηση να διαχειριστεί αυτή το μνημόνιο και δεν θα είχε παρά δύο επιλογές: είτε την έξοδο είτε την ταπεινωτική υποχώρηση. Στον βαθμό μάλιστα που θα προκαλούσε ολόκληρο το σύστημα της ευρωκρατίας, χωρίς καθόλου συμμάχους, μια και οι εκλογές στην Ισπανία θα πραγματοποιηθούν τον Νοέμβρη 2015 και η ποσοτική χαλάρωση του Ντράγκι θα άρχιζε να εφαρμόζεται μετά τον Ιούνιο. Έτσι μετέβαλαν την Ελλάδα με τις επιλογές τους στο σάκο του μποξ της Μέρκελ, του Σόιμπλε, του Ντάισελμπλουμ και της φασιστικής δεξιάς των βαλτικών χωρών, που βρήκαν την ευκαιρία να θάψουν οριστικά κάθε προοπτική οποιαδήποτε διαφορετικής κατεύθυνσης στην Ευρώπη και την ευρωζώνη.
Έτσι, η κυβέρνηση των επικοινωνιολόγων, Τσίπρα, Παππά και κομπανία, αποδύθηκε επί τέσσερις μήνες σε ένα σλάλομ εμφανίσεων, που κυμαίνονταν από τις κωλοτούμπες στη Μέρκελ μέχρι τους ανέξοδους ηρωισμούς στη Βουλή και στο κόμμα, παίζοντας και στα δύο ταμπλό, μνημονιακοί στο εξωτερικό, ψευδοαντιμνημονιακοί στο εσωτερικό, Και ως συνήθως, οι επιδιδόμενοι σ’ αυτό το άθλημα κατορθώνουν να δυσαρεστήσουν και τους δύο. Οι μεν τους κατηγορούν για συμβιβασμό, σχεδόν η πλειοψηφία του κόμματός τους, και οι δε, Ντάισελμπλουμ, Λαγκάρντ και κομπανία για αφωνία. Στο μεταξύ, η οικονομία της χώρας βουλιάζει όσο ποτέ άλλοτε στην πρόσφατη ιστορία, οι τράπεζες έχουν χάσει 35 δισ., το κράτος έχει πάψει να πληρώνει τους προμηθευτές του –και είχε το θράσος, ανενδοίαστα, ο κνίτης Βίτσας να τους κατηγορήσει προχθές ως «κρατικοδίαιτους» επειδή ζητούν τα χρήματα που τους χρωστάει το δημόσιο στραγγαλίζοντάς τους (!)–, η ανεργία μεγαλώνει και πάλι, και η χώρα βαδίζει στο άγνωστο χωρίς καμιά ελπίδα. Ο ανίκανος νεανίσκος, από καθυστέρηση σε καθυστέρηση, οδηγεί τα πράγματα στα άκρα, μια και οι δανειστές, και ιδιαίτερα ο σκληρός πυρήνας τους, θέτουν όλο και νέα αιτήματα παίρνοντας το ρίσκο ακόμα και να οδηγήσουν τη χώρα εκτός ευρώ. Αυτός, παγιδευμένος στον ευρωλιγουρισμό του, βαυκαλίζεται ότι μπορεί να τους εκβιάσει με τη γεωστρατηγική σημασία της χώρας, την οποία επίσης κοντεύει να κάνει σμπαράλια, φέρνοντας σε αντιπαλότητα τα δύο υποτιθέμενα βασικά του στηρίγματα, τους Αμερικανούς και τη Ρωσία.
Όσο για το κυβερνητικό έργο, αυτό περιορίζεται σε νομοσχέδια για τις φυλακές, για την ιθαγένεια, για το τζαμί, για την κατεδάφιση της εκπαίδευσης, και στις παράτες της ναπολεόντειας Ζωής στο κοινοβούλιο. Με αυτά και με κείνα, βρίσκεται σ’ ένα καθολικό αδιέξοδο το οποίο διεφάνη με μεγαλοπρεπή τρόπο στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ, στις 14 Μαΐου, όπου η Ζωή, ο Ρινάλντι και άλλοι πολλοί επιτέθηκαν μετωπικά στην πολιτική της κυβέρνησης, υποχρέωσαν τον παρόντα Δραγασάκη να εγκαταλείψει την γραμματεία άρον-άρον και κήρυξαν αντάρτικο του κόμματος εναντίον της κυβέρνησης, δηλαδή της ομάδας Τσίπρα. Επομένως, μέσα από την αδυναμία να κάνουν οποιαδήποτε επιλογή, τέσσερις μήνες μετά την άνοδο της κυβέρνησής τους, μας οδηγούν στο απόλυτο αδιέξοδο και, πλέον, επειδή δεν μπορούν ούτε να υπογράψουν μία λύση, που θα γίνεται όλο και πιο δρακόντεια σε βάρος της Ελλάδας, ούτε να επιλέξουν κάποια φανταστική ρήξη, που οδηγεί απλώς σε μεγαλύτερη καταστροφή της χώρας, παρατηρούν τις μέρες και τις προθεσμίες να περνούν, φτάνοντας πλέον στο μηδενισμό του κοντέρ.
Τι μπορούν και τι πρέπει να κάνουν; Να τα μαζεύουν και να του δίνουν το ταχύτερο δυνατό, είτε μέσω εκλογών, είτε μέσω μίας ρήξης καθολικής στο εσωτερικό του κόμματός τους, προσφεύγοντας στην κοινωνία, τόσο με αναγκαία διαγγέλματα προς τον λαό, έξω από τα κομματικά δίκρανα, και προτείνοντας μια νέα κυβερνητική σύνθεση που θα συμπεριλάβει και καταξιωμένες άφθαρτες, κατά το δυνατόν, προοδευτικές προσωπικότητες. Οποιαδήποτε άλλη επιλογή, συνέχειας της παρούσας τακτικής, οδηγεί σε καταστροφή, σε συγκυβέρνηση με το ξεροπόταμο γερμανικό Ποτάμι ή ακόμα και στην άφευκτη επιστροφή του Σαμαρά, που θα εμφανιστεί ως το μη χείρον βέλτιστο.
Παίξατε, χάσατε, αδειάστε μας τη γωνιά, παίρνοντας τις αναγκαίες πρωτοβουλίες γι’ αυτό, με το μικρότερο δυνατό κόστος για τη χώρα – αλλά και για σας εν τέλει.
Υ.Γ. Δεν μπορώ παρά να σχολιάσω δύο άρθρα ηγετικών στελεχών της «Αριστερής αντιπολίτευσης» του ΣΥΡΙΖΑ, του Ρούντι Ρινάλντι, μέλους της Π.Γ., και του Αντώνη Νταβανέλου.
Λέει ο Ρινάλντι, σε σημερινό του άρθρο για τον ΣΥΡΙΖΑ: «Από το 2012, και πιο ειδικά μετά τις Ευρωεκλογές, σιγά-σιγά το αιτούμενο έπαψε να είναι η σωτηρία της χώρας μέσα από τη ρήξη με το πολιτικό σύστημα [ ], και επελέγη ο ‘έντιμος συμβιβασμός’ με τους ‘εταίρους’. [] Παράλληλα, όμως, ανοίγει ο δρόμος της κεντροαριστεροποίησης του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ, όσο προχωρά σε διαδοχικές υποχωρήσεις, διαχείριση και ‘φτιασίδωμα του υπάρχοντος’, με γενναία μάλιστα ανοίγματα προς το παλιό πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο». Γιατί λοιπόν ο φίλος ο Ρούντι συνέχιζε, μέχρι και τις εκλογές, να στηρίζει μια επιλογή που «δεν «νοιάζεται (για τον λαϊκό παράγοντα» αλλά τον θέλει απλά «ως ψηφοφόρο και τον παθητικοποιεί μέσω της ανάθεσης»; (!). Αυτής της ανάθεσης που ο ίδιος ευλογούσε πριν μερικούς μήνες; Τώρα, λοιπόν, που το καράβι βουλιάζει, αποστασιοποιείται μεν χωρίς να αναγνωρίζει την ανάγκη να παραμερίσουν, αλλά υποστηρίζει μια ακαθόριστη και νεφελώδη ρήξη, που οδηγεί σε αδιέξοδο και καταστροφή, δεδομένου ότι κυριάρχησε η πολιτική της «ανάθεσης». Από τη μακρά πορεία του στον μαοϊκό χώρο, θα έπρεπε να είχε μάθει τουλάχιστον τη σημασία της αυτοκριτικής, διότι διαφορετικά βυθίζεσαι ακόμα πιο βαθιά στο αδιέξοδο.
Απέναντι σε αυτή τη λογική του Πόντιου Πιλάτου, προτιμώ την πιο έντιμη στάση του Αντώνη Νταβανέλου, με τον οποίο μας χωρίζει ιδεολογικό χάος, παρότι φάγαμε μαζί ψωμί και αλάτι στη δεκαετία του 1970, και ενώ υποτίθεται ότι βρισκόμαστε ιδεολογικά πιο κοντά με τον Ρινάλντι.
Έγραφε λοιπόν στις 13 Μαΐου:
«Υπήρξαμε πολλοί που δεν συμμεριζόμασταν την ‘ευκολία’ της προεκλογικής αφήγησης, που διευκόλυνε μεν τον δρόμο προς την κάλπη, αλλά μας έθετε μπροστά σε ένα κρίσιμο ερώτημα: είναι δυνατόν να αναπτυχθεί ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα αντιλιτότητας μέσα στο πλαίσιο ανοχής της ευρωζώνης και διά της διαπραγματευτικής μεθόδου με τους ‘θεσμούς’ της; Σήμερα γνωρίζουμε την απάντηση: Όχι. [  ] Είναι φανερό, για όποιον εξακολουθεί να θέλει να βλέπει, ότι έχουμε εγκλωβιστεί σε ένα καθοδικό σπιράλ[ ]. Είναι επίσης σαφές πού οδηγεί αυτή η κατηφόρα. Στο να μας υποχρεώσουν να υπογράψουμε εμείς το Μνημόνιο 3, [  ] Οι πολιτικές συνέπειες μιας τέτοιας στρατηγικής υποχώρησης θα είναι άμεσες.[ ]Οι δανειστές [ ] θα απαιτήσουν να καταβληθεί και το πολιτικό κόστος της περιπέτειας μετά τις 25 Γενάρη, εκβιάζοντας για ‘διεύρυνση’ της κυβέρνησης Τσίπρα και, σταδιακά, για μετεξέλιξή της σε κυβέρνηση εθνικής ενότητας ή αλλιώς για ανατροπή της.»
Νομίζω ότι η ανάλυσή του είναι εύστοχη και καταλήγει πως η μόνη διέξοδος από τη δική του πλευρά για να διασωθεί κάτι από τον ΣΥΡΙΖΑ «θα πρέπει να αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο της αναβάπτισης στη λαϊκή εντολή. Σε εκλογές, υπό την προϋπόθεση της καθαρής παρουσίασης αυτών των επιλογών από την κυβέρνηση και της υποστήριξής τους από το κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ.»

Δευτέρα 8 Ιουνίου 2015

Bilderberg 2015 key topics for discussion.

63rd Bilderberg conference to take place from 11 - 14 June 2015 in Telfs-Buchen, Austria.Telfs-Buchen, 8 June 2015 - The 63rd  Bilderberg conference is set to take place from 11 - 14 June 2015 in Telfs-Buchen, Austria. A total of around 140 participants from 22 countries have confirmed their attendance. As ever, a diverse group of political leaders and experts from industry, finance, academia and the media have been invited. 

The for key topics discussion this year include:
  • Artificial Intelligence
  • Cybersecurity
  • Chemical Weapons Threats
  • Current Economic Issues
  • European Strategy
  • Globalisation
  • Greece
  • Iran
  • Middle East
  • NATO
  • Russia
  • Terrorism
  • United Kingdom
  • USA
  • US Elections  

Founded in 1954, the Bilderberg conference is an annual meeting designed to foster dialogue between Europe and North America. Every year, between 120-150 political leaders and experts from industry, finance, academia and the media are invited to take part in the conference. About two thirds of the participants come from Europe and the rest from North America; approximately one third from politics and government and the rest from other fields.

The conference is a forum for informal discussions about major issues facing the world. The meetings are held under the Chatham House Rule, which states that participants are free to use the information received, but neither the identity nor the affiliation of the speaker(s) nor of any other participant may be revealed.

Thanks to the private nature of the conference, the participants are not bound by the conventions of their office or by pre-agreed positions. As such, they can take time to listen, reflect and gather insights. There is no desired outcome, no minutes are taken and no report is written. Furthermore, no resolutions are proposed, no votes are taken, and no policy statements are issued. 

Bilderberg 2015 Telfs-Buchen, Austria Partecipants

Telfs-Buchen, Austria 11 - 14 June 2015

Final list of Participants

Chairman
Castries, Henri deChairman and CEO, AXA GroupFRA
Achleitner, Paul M.Chairman of the Supervisory Board, Deutsche Bank AGDEU
Agius, MarcusNon-Executive Chairman, PA Consulting GroupGBR
Ahrenkiel, ThomasDirector, Danish Intelligence Service (DDIS)DNK
Allen, John R.Special Presidential Envoy for the Global Coalition to Counter ISIL, US Department of StateUSA
Altman, Roger C.Executive Chairman, EvercoreUSA
Applebaum, AnneDirector of Transitions Forum, Legatum InstitutePOL
Apunen, MattiDirector, Finnish Business and Policy Forum EVAFIN
Baird, ZoëCEO and President, Markle FoundationUSA
Balls, Edward M.Former Shadow Chancellor of the ExchequerGBR
Balsemão, Francisco PintoChairman, Impresa SGPSPRT
Barroso, José M. DurãoFormer President of the European CommissionPRT
Baverez, NicolasPartner, Gibson, Dunn & Crutcher LLPFRA
Benko, RenéFounder, SIGNA Holding GmbHAUT
Bernabè, FrancoChairman, FB Group SRLITA
Beurden, Ben vanCEO, Royal Dutch Shell plcNLD
Bigorgne, LaurentDirector, Institut MontaigneFRA
Boone, LaurenceSpecial Adviser on Financial and Economic Affairs to the PresidentFRA
Botín, Ana P.Chairman, Banco SantanderESP
Brandtzæg, Svein RichardPresident and CEO, Norsk Hydro ASANOR
Bronner, OscarPublisher, Standard VerlagsgesellschaftAUT
Burns, WilliamPresident, Carnegie Endowment for International PeaceUSA
Calvar, PatrickDirector General, DGSIFRA
Castries, Henri deChairman, Bilderberg Meetings; Chairman and CEO, AXA GroupFRA
Cebrián, Juan LuisExecutive Chairman, Grupo PRISAESP
Clark, W. EdmundRetired Executive, TD Bank GroupCAN
Coeuré, BenoîtMember of the Executive Board, European Central BankINT
Coyne, AndrewEditor, Editorials and Comment, National PostCAN
Damberg, Mikael L.Minister for Enterprise and InnovationSWE
De Gucht, KarelFormer EU Trade Commissioner, State MinisterBEL
Dijsselbloem, JeroenMinister of FinanceNLD
Donilon, Thomas E.Former U.S. National Security Advisor; Partner and Vice Chair, O'Melveny & Myers LLPUSA
Döpfner, MathiasCEO, Axel Springer SEDEU
Dowling, AnnPresident, Royal Academy of EngineeringGBR
Dugan, ReginaVice President for Engineering, Advanced Technology and Projects, GoogleUSA
Eilertsen, TrinePolitical Editor, AftenpostenNOR
Eldrup, MereteCEO, TV 2 Danmark A/SDNK
Elkann, JohnChairman and CEO, EXOR; Chairman, Fiat Chrysler AutomobilesITA
Enders, ThomasCEO, Airbus GroupDEU
Erdoes, MaryCEO, JP Morgan Asset ManagementUSA
Fairhead, RonaChairman, BBC TrustGBR
Federspiel, UlrikExecutive Vice President, Haldor Topsøe A/SDNK
Feldstein, Martin S.President Emeritus, NBER;  Professor of Economics, Harvard UniversityUSA
Ferguson, NiallProfessor of History, Harvard University, Gunzberg Center for European StudiesUSA
Fischer, HeinzFederal PresidentAUT
Flint, Douglas J.Group Chairman, HSBC Holdings plcGBR
Franz, ChristophChairman of the Board, F. Hoffmann-La Roche LtdCHE
Fresco, Louise O.President and Chairman Executive Board, Wageningen University and Research CentreNLD
Griffin, KennethFounder and CEO, Citadel Investment Group, LLCUSA
Gruber, LilliExecutive Editor and Anchor “Otto e mezzo”, La7 TVITA
Guriev, SergeiProfessor of Economics, Sciences PoRUS
Gürkaynak, GönençManaging Partner, ELIG Law FirmTUR
Gusenbauer, AlfredFormer Chancellor of the Republic of AustriaAUT
Halberstadt, VictorProfessor of Economics, Leiden UniversityNLD
Hampel, ErichChairman, UniCredit Bank Austria AGAUT
Hassabis, DemisVice President of Engineering, Google DeepMindGBR
Hesoun, WolfgangCEO, Siemens AustriaAUT
Hildebrand, PhilippVice Chairman, BlackRock Inc.CHE
Hoffman, ReidCo-Founder and Executive Chairman, LinkedInUSA
Ischinger, WolfgangChairman, Munich Security ConferenceINT
Jacobs, Kenneth M.Chairman and CEO, LazardUSA
Jäkel, JuliaCEO, Gruner + JahrDEU
Johnson, James A.Chairman, Johnson Capital PartnersUSA
Juppé, AlainMayor of Bordeaux, Former Prime MinisterFRA
Kaeser, JoePresident and CEO, Siemens AGDEU
Karp, AlexCEO, Palantir TechnologiesUSA
Kepel, GillesUniversity Professor, Sciences PoFRA
Kerr, JohnDeputy Chairman, Scottish PowerGBR
Kesici, IlhanMP, Turkish ParliamentTUR
Kissinger, Henry A.Chairman, Kissinger Associates, Inc.USA
Kleinfeld, KlausChairman and CEO, AlcoaUSA
Knot, Klaas H.W.President, De Nederlandsche BankNLD
Koç, Mustafa V.Chairman, Koç Holding A.S.TUR
Kogler, KonradDirector General, Directorate General for Public SecurityAUT
Kravis, Henry R.Co-Chairman and Co-CEO, Kohlberg Kravis Roberts & Co.USA
Kravis, Marie-JoséeSenior Fellow and Vice Chair, Hudson InstituteUSA
Kudelski, AndréChairman and CEO, Kudelski GroupCHE
Lauk, KurtPresident, Globe Capital PartnersDEU
Lemne, CarolaCEO, The Confederation of Swedish EnterpriseSWE
Levey, StuartChief Legal Officer, HSBC Holdings plcUSA
Leyen, Ursula von derMinister of DefenceDEU
Leysen, ThomasChairman of the Board of Directors, KBC GroupBEL
Maher, ShirazSenior Research Fellow, ICSR, King's College LondonGBR
Markus Lassen, ChristinaHead of Department, Ministry of Foreign Affairs, Security Policy and StabilisationDNK
Mathews, Jessica T.Distinguished Fellow, Carnegie Endowment for International PeaceUSA
Mattis, JamesDistinguished Visiting Fellow, Hoover Institution, Stanford UniversityUSA
Maudet, PierreVice-President of the State Council, Department of Security, Police and the Economy of GenevaCHE
McKay, David I.President and CEO, Royal Bank of CanadaCAN
Mert, NurayColumnist, Professor of Political Science, Istanbul UniversityTUR
Messina, JimCEO, The Messina GroupUSA
Michel, CharlesPrime MinisterBEL
Micklethwait, JohnEditor-in-Chief, Bloomberg LPUSA
Minton Beddoes, ZannyEditor-in-Chief, The EconomistGBR
Monti, MarioSenator-for-life; President, Bocconi UniversityITA
Mörttinen, LeenaExecutive Director, The Finnish Family Firms AssociationFIN
Mundie, Craig J.Principal, Mundie & AssociatesUSA
Munroe-Blum, HeatherChairperson, Canada Pension Plan Investment BoardCAN
Netherlands, H.R.H. Princess Beatrix of theNLD
O'Leary, MichaelCEO, Ryanair PlcIRL
Osborne, GeorgeFirst Secretary of State and Chancellor of the ExchequerGBR
Özel, SoliColumnist, Haberturk Newspaper; Senior Lecturer, Kadir Has UniversityTUR
Papalexopoulos, DimitriGroup CEO, Titan Cement Co.GRC
Pégard, CatherinePresident, Public Establishment of the Palace, Museum and National Estate of VersaillesFRA
Perle, Richard N.Resident Fellow, American Enterprise InstituteUSA
Petraeus, David H.Chairman, KKR Global InstituteUSA
Pikrammenos, PanagiotisHonorary President of The Hellenic Council of StateGRC
Reisman, Heather M.Chair and CEO, Indigo Books & Music Inc.CAN
Rocca, GianfeliceChairman, Techint GroupITA
Roiss, GerhardCEO, OMV AustriaAUT
Rubin, Robert E.Co Chair, Council on Foreign Relations; Former Secretary of the TreasuryUSA
Rutte, MarkPrime MinisterNLD
Sadjadpour, KarimSenior Associate, Carnegie Endowment for International PeaceUSA
Sánchez Pérez-Castejón, PedroLeader, Partido Socialista Obrero Español PSOEESP
Sawers, JohnChairman and Partner, Macro Advisory PartnersGBR
Sayek Böke, SelinVice President, Republican People’s PartyTUR
Schmidt, Eric E.Executive Chairman, Google Inc.USA
Scholten, RudolfCEO, Oesterreichische Kontrollbank AGAUT
Senard, Jean-DominiqueCEO, Michelin GroupFRA
Sevelda, KarlCEO, Raiffeisen Bank International AGAUT
Stoltenberg, JensSecretary General, NATOINT
Stubb, AlexanderPrime MinisterFIN
Suder, KatrinDeputy Minister of DefenseDEU
Sutherland, Peter D.UN Special Representative; Chairman, Goldman Sachs InternationalIRL
Svanberg, Carl-HenricChairman, BP plc; Chairman, AB VolvoSWE
Svarva, OlaugCEO, The Government Pension Fund NorwayNOR
Thiel, Peter A.President, Thiel CapitalUSA
Tsoukalis, LoukasPresident, Hellenic Foundation for European and Foreign PolicyGRC
Üzümcü, AhmetDirector-General, Organisation for the Prohibition of Chemical WeaponsINT
Vitorino, António M.Partner, Cuetrecasas, Concalves Pereira, RLPRT
Wallenberg, JacobChairman, Investor ABSWE
Weber, VinPartner, Mercury LLCUSA
Wolf, Martin H.Chief Economics Commentator, The Financial TimesGBR
Wolfensohn, James D.Chairman and CEO, Wolfensohn and CompanyUSA
Zoellick, Robert B.Chairman, Board of International Advisors, The Goldman Sachs GroupUSA